ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਗੌਰੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ। ਪਰ, ਉਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸ ਦੀ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਆ Chipk ਗਿਆ। ਇਸ ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਘੜੀ 'ਚ, ਦੇਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਉਸ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਅਹਸਾਸ ਹੋਇਆ, "ਇਹ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਹੈ," ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ 'ਚ ਦੁਖ ਆ ਗਿਆ। ਗੌਰੀ ਨੇ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਕੁੜੀ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਕ ਉਤਾਵਲਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਆਦਰ ਤੇ ਧਰਮ ਰੂਪ 'ਚ, ਕੁਝ ਅਧਰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਅਣਜਾਣ 'ਚ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸਾ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਿਸਾ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਸੋ ਨੂੰ ਸੌ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਲਿੰਗ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜੈ ਰਹੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਦ ਉਹ ਲਿੰਗ ਛੱਡ ਬੈਠੇ। ਗੌਰੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਕਰਾਂ?" ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਕਰਾਂਗੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ੰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।" ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਵਾਂਗੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ-ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਉਸ ਡਰੀ ਹੋਈ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, "ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਧਰਮ ਦੀ ਸੁਖਮਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ।" ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਠਾਈਂ ਕਰੋੜ ਧਰਮ ਹਨ, ਜੋ ਪੰਜ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਸਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਯੋਗ ਹੈ—ਸ਼ਿਵ। ਜੋ ਲੋਕ ਈਰਖਾ-ਰਹਿਤ, ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਿਵ-ਧਰਮ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ-ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਹੈ।" ਉਹ ਮਹਿਸਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਪਾਪੀ ਮਹਿਸਾ ਰਾਖਸ਼ ਵਾਂਗ ਭੈਂਸਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਉਹ ਬੰਦਗੀ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਪਰ, ਭੈਂਸਾ-ਰੂਪ 'ਚ ਵੀ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ। ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ—ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ—ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ 'ਤੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ? ਸਿੱਧਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਗਲਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਤੇ ਭੈਂਸਾ-ਰੂਪ ਦੂਰ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਅਰੁਣਾਚਲ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੈਂਸਾ-ਰੂਪ 'ਚ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਰਮ-ਲਿੰਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਤਿੰਨ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ 'ਚ, ਤਿੰਨ ਲਿੰਗ ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਵੇਖੇ ਅਤੇ ਪੂਜੇ ਗਏ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਲਿੰਗ ਬਿਨਾ ਦীক্ষਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਭਿਖਮੰਗਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਾ ਲਿਆ। ਤੇਰੇ ਕਮਲ-ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ—ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ, ਅਚੰਭਾ, ਤੇ ਪਛਤਾਵਾ ਵਿਚੋਂ, ਸ਼ਿਵ-ਧਰਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ, ਤੇ ਮਹਿਸਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋਈ।