ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ, "ਮੈਂ ਲੰਮੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਪਤਨੀ ਬਣਾਂਗੀ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਨਾਰੀ ਸਵਭਾਵ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤੀ ਕਰਕੇ, ਵੀਰਚਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਉਸ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਤੇ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਸੀ। ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਆਏ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਸਤਰ ਅਰਪਣ ਕੀਤੇ। ਹਰੀ ਨੇ ਪੰਜ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦਸ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ—all ਨੇ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਹੱਥ ਸਨ, ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤੀਖੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ ਕਿ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਹੁਣ, ਕਿਸੇ ਨ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਦੁਸਟ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਸੁਝਾਅ ਆਇਆ ਕਿ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਮਰਿਆਦਾ ਵਾਲੇ, ਪਰ ਮੂਲ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੇ ਅਧਰਮ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮਨ ਧਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਕ੍ਰੋਧ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਗੌਰੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵਾਂਦਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਜਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਰੁਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨ ਸਤਾਵੀਂ। ਇੱਥੇ ਨਾ ਤਾਂ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਪੀੜਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਜ਼ੁਲਮ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਪਿਛਲੇ ਤਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਲਕ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਹਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ।" "ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਮਹਿਲਾ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਸਹਾਇ ਹੈ। ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰਕਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈਂ—ਇਹ ਸਮਝ ਲੈ। ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਲੈ ਆ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ। ਜਦ ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬੰਧਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਵਲੋਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੀ, ਬੇਸ਼ੱਕ, ਕਈ ਮਿਹਰ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲ।" ਇੰਝ ਗੌਰੀ ਵਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਵਾਂਦਰ-ਚਿਹਰਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ। ਉਹ ਵੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੁਸਟ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਫੌਜ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉੱਭਲਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਗੌਰੀ ਨੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਫੌਜ ਵੇਖੀ—ਉਹ ਇਕ ਲੱਤ, ਇਕ ਅੱਖ, ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਲਟਕਦੇ ਕੰਨ ਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਗੌਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਘੱਟ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖ।