ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ austerity ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਆਸ ਪਾਸ ਮੌਜੂਦ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਛੱਡਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੀਮਾ ਉੱਤੇ ਤਾਇਨਾਤ ਮਹਾਂਬਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ-ਦੇਹ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਜਦ austerity ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਵੈਰੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਵੈਰਤਾ ਛੱਡ ਬੈਠੇ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੀਮਾ ਉੱਤੇ ਦੋ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਡਿਊਟੀ ਲਾਈ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂ ਭੈ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੋਈ ਡਰਾਉਣੀ ਚੀਜ਼ ਵੇਖੀ। ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ ਮੁਨੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ। ਗੌਰੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕਠੋਰ austerity ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਹੀਸ਼ਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਕਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਾ। ਕੁਝ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਬਲਵਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧੇ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਹੋਏ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਦੁਸਟ ਰਾਖਸ਼ਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?"—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਇੱਥੇ, ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਥਾਨ ਮੁਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਵਾਜਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਦੁਸਟ ਦਾਨਵ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ austerity ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇੱਥੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਹੀਸ਼ਾ ਨੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਬੰਦੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, "ਤੂੰ ਇਹ austerity ਕਿਸ ਲਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ?" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅਦੁੱਤੀ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਭੇਟ-ਪਾਤਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚੌਲ ਸੀ। ਅਣਦੇਖੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਕੰਮ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹੀਸ਼ਾਸੁਰ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਸੁਣੋ ਕੁੜੀ, ਤਪਸਵੀਏ, ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਬਾਰੇ!" "ਮੈਂ ਮਹੀਸ਼, ਵੱਡਾ ਵੀਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹਾਂ।" "ਅਦੁੱਤੀ ਬਹਾਦਰੀ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ।" "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣਾ ਲੈ, austerity ਦਾ ਇਹੀ ਫਲ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਹੈ।" "ਮੈਂ austerity ਨਾਲ ਆਦਿ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਰਚਦਾ ਹਾਂ।" "ਨੌ ਖਜ਼ਾਨੇ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" ਉਸ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਲੰਬੀ austerity ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਂਗੀ।" ਵੀਰਚਾ ਨੇ, ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਪਣੀ ਨਾਰੀ-ਸਭਾ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੁਣਿਆ, ਮਹੀਸ਼ਾਸੁਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਗਦੀ ਹੋਈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ। ਮਹੀਸ਼ਾਸੁਰ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਗੂਪਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਆਏ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਹਰਿ ਨੇ ਪੰਜ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦਸ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ—ਸਭ ਨੇ ਉਹ ਮਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਈ ਹੱਥ ਸਨ ਅਤੇ ਜੋ ਜਲਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ।