ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ, ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ, ਸਗੋਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਦੇ ਸ਼ੱਕ 'ਚ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਵ੍ਰਤ-ਪਾਲਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਉਹ (ਗੌਰੀ) ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ ਕਿ ਹੁਣ ਹੋਰ ਕਿਹੜੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰੀਏ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਚਮਤਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਏ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਨੋਇਛਾ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਅਸਲੀ ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਏਕਤਾ ਭਗਵਾਨ ਨਾਲ ਸਦਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੌਤਮ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਜਾਗੀ, ਉਹ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰਤਬ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋਈ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਾਜੁਕ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਅਕੜੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਕਈ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਪ, ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਦਭੁਤ ਯੋਗ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ 'ਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਕਦੇ ਥੱਕੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਗੌਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਆਏ। ਉਹ ਡਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿਓ!" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਡਰ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕਰਕੇ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਏਰਾਵਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਰਖ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮੌਜ ਲਈ ਵਰਤਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਸ਼ਵ ਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਘੋੜੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਮਹਿਸ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਇਹ ਦੈਤਿਆ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜੈਯ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਾਕਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਲੋਂ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਹੁਣ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਦਿਖ ਰਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਯੁਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗੀ। ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤਿਤਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਗੌਰੀ, ਜੋ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਜਦ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੀ, ਉੱਥੇ ਡੂੰਡੁਭੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਨਾਵਮੀ ਸੀ।