ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਗਏ। ਕੁਝ सिद्ध ਜੋ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਉੱਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਝੜ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਏ। ਮੇਰੇ ਜਖ਼ਮੀ ਪੈਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਖ਼ੂਨ ਮੇਰੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਰਤਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਗਿਆ। ਵੱਡਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਪਥ ਪਥਰਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਇਆ। ਇੱਥੇ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਵੇਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਧਾ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਹਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦਯਾ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਯਾਦ ਆਇਆ। ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮਕੜੀ ਜਾਲਾ ਬੁਣਦੀ ਹੋਈ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਬੇਕਾਬੂ ਹਾਥੀ ਸ਼ਹਦ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੀੜੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਿੰਗਦੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਦੀਪਕ ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਅਟੁੱਟ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਹਰਾ ਪੰਛੀ ਆਇਆ, ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਡਾਲੀ 'ਤੇ ਵੱਸ ਗਿਆ। ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਛੜਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਗ, ਭੋਗ ਲੈਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਚੂਹਾ ਮੇਰੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਜਵੇਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਸੰਤ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਛਾਂਦਾਰ ਦਰਖ਼ਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਹਿਲ, ਚੋਟੀ, ਹਾਲ, ਪੈਵਿਲੀਅਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪੋਖਰ ਵੀ — ਇਹ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਸਦਾ ਮਰਤਾਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ। ਦਰਸ਼ਨ, ਸਪਰਸ਼ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦੁਆਰਾ, ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਮੇਰੀ ਹੀ ਸਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਇਕੋ ਮਾਂ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁਕੀ ਹੈ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੀਵ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਛਤ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਧਰਮੀਏ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਵੇਂਗਾ। ਤੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਪਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਵ੍ਰਤ-ਪਾਲਨਾ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਅਰਥ-ਭਰਪੂਰ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ (ਗੌਰੀ) — "ਹਣ, ਹੋਰ ਕਿਹੜੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰੀਏ, ਜਦੋਂ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਗਿਆ?" — ਸੋਚਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਉੱਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵਧੀਆਂ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਏ ਹਨ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ; ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਇਕਤਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੌਤਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਾਜ਼ੁਕ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀ, ਉੱਪਰਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਉਸ ਦੇ ਭਰੇ, ਉੱਚੇ ਸਤਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ। ਕਈ ਤਪ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਪਸਿਆ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਉਸ ਨੇ ਅਦਭੁਤ ਯੋਗ ਸਥਿਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਕਈ ਤਪਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਕਦੇ ਥਕਾਵਟ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਗੌਰੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਦੇਵਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਆਏ। ਡਰ ਤੋਂ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬੋਲੇ: "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ!" ਫਿਰ, ਉਹਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਡਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕਰਕੇ ਹੈ। ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਆਇਰਾਵਤ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।