ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਉਲੇਖ ਆਇਆ ਹੈ। ਸੋਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਥਾਂ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ—ਹੇ ਸੋਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਤਾਓ। ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ, ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ? ਮੈਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਹਿਲੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਭੀ ਪਾਪ ਹਨ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਵੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ—ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ—ਇਹ ਸਭ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞਾ, ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤਿ ਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ—ਜਗਤ ਦੇ ਸਭ ਤੀਰਥ, ਸਭ ਯਜਨ ਤੇ ਸਭ ਧਰਮਕ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ—ਇੱਕ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਧਰਤੀ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਅੰਤਰੀਕਸ਼ ਨੂੰ। ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਮਾਨਸਿਕ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਵਚਨ ਪਾਪ। ਇੱਕ ਹੀ ਕਦਮ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਿੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਰੂਪ ਲਾਲ ਅੱਗ ਦੇ ਸਤੰਭ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਲਿੰਗਾ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦਾ, ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਜੋੜੀਆਂ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਈ ਔਰਤ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤੁਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਖ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭੀੜ, ਜਨ ਸਮੂਹ ਤੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਮ ਗਾ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਭਜਨ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਦਾਨ ਤੇ ਦਇਆ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗਾ ਅੱਗ ਦਾ ਸੀ; ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ-ਮਣੀ ਦਾ। ਜਾਂ ਕਦੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ, ਜਾਂ ਲਾਲ, ਜਾਂ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਰੂਪ ਬੋਲੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਣਮਾਪਣਯੋਗ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਿੱਧਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੋਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਲੱਖਾਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ, ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਸਖ਼ਤ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ। ਇੱਥੇ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਹਾਜਰੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਸ ਲੱਖ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।