ਜਦ ਜਲ ਵਿੱਚ ਉੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਘਾਹ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਈ, ਤਦ ਮੈਂ ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ। ਇਥੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਉਤਪੱਤੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਭਗਤ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਥਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਘੱਟ ਪੁੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਥਾਂ, ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦੇ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਨਾਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਰੂਪ ਦੋਵੇਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੰਗਲਮਈ, ਦਇਆਲੁ, ਅਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਹਨ, ਹਲਾਹਲ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਉਚਕਾ ਕੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਹਨ, ਨਰਤਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹਨ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਧੀਰਜ ਦੇ ਮੂਰਤ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਬੈਲ ਨੂੰ ਝੰਡੇ ਵਜੋਂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਅੰਧਕ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਦਿਸਾ-ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰੀ ਹਨ। ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ। ਉਹ ਅਰੁਣ ਰੂਪ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼, ਅਵਿਨਾਸੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਤ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਆਤਮਾ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਪੋਸ਼ਕ ਹਨ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਪ੍ਰਾਣੀ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਸ਼ੰਭੂ, ਸਵੈੰਭੂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਹਨ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਭਗਵਾਨ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਮੈਂ, ਜੋ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਥਾਂ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ, ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ? ਸੁਣ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਮਹਾਤਮ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਭ ਇਥੇ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਜ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ—even ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੇ ਹਨ—ਇਥੇ ਆਉਣ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਸਾਰੇ ਯੱਗ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਭੂਮੰਡਲ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼। ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਨ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬੋਲ ਦੇ ਪਾਪ। ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਪੂਰਨਤਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਥੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਿੰਗ ਇੱਕ ਅਗਨਿ-ਸਤੰਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਾਲ ਰੰਗ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲਿੰਗ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ, ਤੇਜ਼ੋਮਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰੂਪ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਧਿਆਨ ਲਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।