ਇਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਸਿਰਫ਼ ਰਾਜੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕਪਾਲਿਕ ਆਦਿ ਯੋਗਿਆਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ। ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਡਿੱਗ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਭਗਤਗਣ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਅਖੁੱਟ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਮਨ-ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਇੱਥੇ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯਮਤ ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਦਾਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਕੰਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਨਿਭਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਾ-ਪੱਧਤੀਆਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨਿ। ਇੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਟੁੱਟ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਜਲ-ਜਨਮ, ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਗੇ, ਫੁੱਲ, ਜਾਂ ਲੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਗਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਮੈਂ ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਜਾਵਾਂਗਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ। ਇੱਥੇ ਇਹਨਾਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਉਤਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, "ਮੈਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਸਥਾਨ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਘੱਟ ਪੁੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਉਹ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿ ਦੇ ਨਾਥ, ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਦੇ ਨਾਥ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਹਨ। ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ, ਨਾਰੀ ਤੇ ਪੁਰਖ ਰੂਪ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ। ਉਹ ਵਚਨ-ਚਾਤੁਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਦਯਾਲੁ ਅਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਨਾਥ ਹਨ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ, ਹਲਾਹਲ ਵਿਸ਼ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹਨ ਤੇ ਨਰਤਕਾਂ ਦੇ ਨਾਥ ਹਨ। ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਹਾਰੀ ਹਨ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਧੈਰਜ ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਧਰਮ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬਲਿਦਾਨੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਸੰਹਾਰੀ, ਅੰਧਕ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਦਿਗੰਬਰ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਥ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ। ਉਹ ਅਰੁਣ ਰੂਪ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਰੂਪਾਕਸ਼ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸਵਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਤ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਸਮੂਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਮੋਖ ਦੇ ਦਾਤਾ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਮਨੋਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਪਸ਼ੂਪਤੀ, ਸ਼ੰਭੂ, ਸਵਯੰਭੂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਨਾਥ ਤੇ ਦਯਾਲੁ ਹਨ।" "ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਹੋਰ ਦਿਵ੍ਯ ਨਾਮ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਾਂ ਤੇ ਸ਼ੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਇੱਥੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਇਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।" "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸ਼ੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨਾਥ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ, ਕਿਸ ਢੰਗ ਤੇ ਕਿਸ ਵੱਲੋਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ?" "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸੁਣੋ, ਮੈਨੂੰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਵਲੋਂ ਜਿਹੜੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਗਈ, ਉਹ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ-ਮੁਨਿ ਮੇਰੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਇਹ ਸਭ—" "ਜੇ ਕੋਈ ਸਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ, ਕਰਮ-ਰਹਿਤ ਜਾਂ ਨੀਚ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਸਭ ਯਜਨਾਂ, ਤੇ ਸਭ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਇੱਥੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ।