ਇਕ ਵਾਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਥੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਮੰਦਰ ਬਣਾਓ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ।” ਇਸ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਕ੍ਰਮਬੱਧਤਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣੋ, ਉਹ ਸੇਵਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਰਚਿਆ ਗਿਆ।” ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਆਖਦਾ, “ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿਸ਼ਵਰਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।” ਉਸ ਤੀਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਪੀਤਕੁਚਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਤੇ, ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿਰਨ ਤੇ ਕੁਲਹਾੜੀ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਹਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਵਿਅੰਜਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ, ਉੱਚਤਮ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਨੇੜੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ, ਅਮ੍ਰਿਤੇਸ਼ਵਰਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਨੰਦੀ ਤੇ ਮਹਾਕਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਕੋਨੇ 'ਚ, ਭਾਲਾ ਧਾਰੀ ਸਕੰਦਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ। ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਦਕਸ਼ਿਨਾਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰੂਪ; ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ, ਹਿਰਨ ਦੇ ਨਾਲ। ਅਪੀਤਕੁਚਾ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਲੱਖਮੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ। ਖੇਤ੍ਰਪਾਲ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਘੇਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਵੇ। ਕਾਲੀ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਦੇਵੀਆਂ, ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, “ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਦਿਵਯ ਕੁੰਵਾਰੀਆਂ ਬਣਾਓ।” ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਚਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ। ਦਿਵਯ ਸੇਵਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਕੁੰਵਾਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਸ਼ਿਵ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿਓ। ਸ਼ੌਲਬਿਕਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੋ। ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚਾਰ ਮਠ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਣ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ, ਕਪਾਲਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ। ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ, ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਡੋਲ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ। ਇੱਥੇ ਭਗਤ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ। ਜੋ ਅਖੂਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵਦੇ ਹਨ। ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ 'ਚ ਉਪਾਸਨਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਮ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਾਵਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਇੱਥੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਰੰਤਰ ਦੀਪ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ...