ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਅੰਗ ਮਿਲ ਗਏ। ਇਕ ਔਰਤ ਨੇ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਬਲੀ ਵੱਲੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਰੁਕ ਗਈਆਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਭਾਸਕਰ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਤਾਰਦਨ ਸੀ। ਉਹ ਇਕ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਬਾਂਦਰ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ, ਅਰੁਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਗਿਆਨ-ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮੁਖਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਅਦਬ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਆਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਦੁਖ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ੋਣਾਚਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਥਾਂ ਹੈ। ਇਕ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਵਸਤੂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਸ ਲੱਗਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤਟ 'ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੋਣਾਚਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਲੱਕੜ ਦਾ ਬਰਤਨ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮਹਾਨ ਭਗਤ ਵਿਸ਼ਮਾਦ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ, ਉਗਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਲ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਰਚੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਸਨ। ਇਲਾ, ਅਚਾਨਕ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਉਹ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਫਿਰ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਭੂਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਹਨ। ਭਾਸਕਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ। ਦੋ ਯੋਜਨ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਦਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ। ਇਹ ਹੱਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉੱਤਰੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਵਟਵૃਖਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅੱਠ ਲਿੰਗ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਬਕੁਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।