ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕਿਰਣਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ। ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਗੇ। ਘਣੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਅਣਉਚਿਤ ਸਮੇਂ ਵਿਛੋਣ ਲੈ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਚਮਕ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਜੋਤਿਰਲਿੰਗ ਦੀ ਅੰਦਰ contemplat ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਈਸ਼ਾਨਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ—ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਦਾ ਨਾਸਕarta ਹੈ। ਈਸ਼ਾਨਾ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਉਠੋ।" ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤ੍ਰੈਰੂਪ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਹੇ ਹਰਾ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੀੜਾ ਅਤੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਪੂਰਵ ਵਿ्णੂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ। ਨਦੀਆਂ, ਝਰਨਿਆਂ ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ, ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ, ਲੰਗੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ, ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਵੀ ਅਰੁਣਾਚਲ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਪਹਾੜ, ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ, ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਥਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੌਂ ਦਿਵਿ ਰੂਪ—ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼—ਰਚੀ। ਵਿ्णੂ, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣਿਆ। ਭਾਸਕਰ, ਚਮਕ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ। ਸੋਮਾ, ਦਕਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਗਨੀ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਰੋਗੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਬਲਾ, ਪਾਕਾ, ਨਾਮੁਚੀ ਅਤੇ ਜ੍ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਘੱਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਛਿੜਿਆਂ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ। ਅਰੁਣਾਚਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਦਵੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸੌਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦਿਵਿ-ਵਰਸ਼ਾ ਕਰਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਵੇ। ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਵੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਹੋਰ ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਟਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੂਸ਼ਨ ਹੋ। ਪਰ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ-ਰਹਿਤ, ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕੇ। ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਕਿਰਣਾਂ ਦੇ ਵਾਹਕ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕੇ। ਪਰ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਸਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਘੋੜੇ ਦਿੱਤੇ।