ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਇੱਥੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਅਤੁੱਟ ਮਹਿਮਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਉਚਾਰਿਤ ਆਗਮਾਂ ਅਤੇ ਚਾਹੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, "ਮੈਂ ਇੱਥੇ 'ਅਰੁਣਾਚਲ' ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।" ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨੀ—ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹੋਂ ਮੇਰੀ ਇਸ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸੁਣਾਵੋ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਗੌਤਮ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਆਖਦੇ ਹਨ—"ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਜਾਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੁੱਛ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜਾਂ, ਕਿਸੇ ਭਗਤ ਦੀ ਬਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਣੀ—ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜੋ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਪ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਫਲਵੰਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਅਚੰਭੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਹੈ।" "ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅੱਜ ਵੀ ਹੈ। ਦਸ-ਦਸ ਕਰੋੜ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਵੀ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਰੱਖਵਾਲੇ ਵੀ ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਪੰਛੀਆਂ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਆਦਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ਿਵ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਦਾ ਹੀ ਪੂਜਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਇਸਨੂੰ 'ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿ' ਆਖ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਯੋਗੀ ਮਨ ਵਿਚ ਇਸ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਾਣ ਵਿਚ, ਦੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਅਚਾਨਕ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਬਿਨਾਂ ਆਰੰਭ, ਮੱਧ ਜਾਂ ਅੰਤ ਵਾਲੀ, ਇੱਕ ਅਲੌਕਿਕ ਜੋਤ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸ ਜੋਤ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਤਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਏ, ਤਾਂ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਡੋਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।" "ਫਿਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਡੋਲਕ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਤੇ ਨਾਚ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੋਈ। ਪਿਛਲੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਛਿਆਣਵੇ ਉੱਤੇ ਸਰਵੋਚ ਰਹੇ।" "ਇੱਕ ਵਾਰ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਮਲ-ਨੈਨੀ ਕੁੜੀ ਆਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਉਸਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਪੰਛੀ ਬਣ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡ ਗਈ।" "ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਉਹ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ ਲਈ, ਇਸੀ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, 'ਹੇ ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ।'" "ਫਿਰ, ਅਡੋਲ ਲਿੰਗ ਵਿਚੋਂ, ਇਕ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਦੀ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਰਨ ਦਿੰਦ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।