ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਖੇਡ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇਸ ਅਦਭੁੱਤ ਮਾਇਆ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੁਚੱਜੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੀ ਅਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੋ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅਾਸਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਭਾਵੁਕਤਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦਨੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸ਼ੰਭੂ ਦੇਵ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਸੰਖ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ? ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਕਥਾ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਅਦਭੁੱਤ ਹੈ। ਹੇ ਸੌਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹੋ।" ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ, ਇਹ ਬੋਲ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਹੈ; ਖੁਦ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਹੋ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਆਗਮਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵੀ ਪਾਰੰਗਤ ਹੋ। ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ, "ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੀ ਇਸ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਾਂ।" ਮਾਤਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸਨ, ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜੇਕਰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪੁੱਛ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪਾਠਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜੋ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਨਾ ਉੱਤਮ ਹੈ।" "ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਅਦਭੁੱਤ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ। ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਲਿੰਗ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਦਸ ਕਰੋੜ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਵਰਣੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੀ ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ੀ ਪੰਛੀਆਂ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਪੂਜਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿ ਆਖ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਯੋਗੀ ਇਸਦੀ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮਾਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾਣ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਅੱਗ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਸੀ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ, ਇੱਕ ਅਦਭੁੱਤ ਆਕਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਉਹਦੇ ਚੋਟੀ ਅਤੇ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਵੇਖੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਸਭ ਦੇ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਡੋਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਛਿਆਨਵੇ ਉੱਤੇ ਸਰਵੋਚ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਸ਼ਿਵ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।