ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਹੜ੍ਹ ਉਠ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਉਠੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ! ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਹੜ੍ਹ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੀਆਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਗ ਗਈ। ਉਹ ਇਸ ਆਫ਼ਤ ਨੂੰ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਚਿੰਤਤ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਰੇਤ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਲਿੰਗ ਇਹ ਅਤੁੱਟ ਹੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਹੜ੍ਹ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਤਦ ਮਾਤਾ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਹਿਲ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਰੇਤ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਲਪੇਟ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦਬਾਓ ਨਾਲ, ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਦਰਸ਼ਨਯ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਪਨ, ਪਸੀਨੇ, ਲਾਜ, ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਮਸਤਿ-ਭਾਵ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਆਵਾਜ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਇਹ ਰੇਤ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤਾ, ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਤਪ ਤੇ ਧਰਮ-ਆਚਰਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਪਾਪ ਸੰਚਿਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿਚ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਦੋਵੇਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਮੂਲ-ਸੱਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਹੰਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਸੂਰ (boar) ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਉਥੇ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਨੇ 'ਅਰੁਣਾਚਲ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ, "ਤੁਸੀਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ। ਉਥੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰੂਪ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਵਾਂਗਾ।" ਮਾਤਾ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਤੇ ਸੇਵਾ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ, ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਇਥੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ 'ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਹਨ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਗੰਭੀਰ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਸੱਚੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਸੇਵਾ ਮਿਲੀ। ਅੰਦਰੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਅਤ੍ਰੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਭਰਦਵਾਜ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ—ਨਿਰੰਤਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ। ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਲਿੰਗ, ਜੋ 'ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਪਾਸਨਾ ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਿਥਿਆ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।