ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਰੁੱਖ ਵਧਾਇਆ। ਜਿਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਉਹ ਪਹੁੰਚੀਆਂ, ਓਥੇ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਖੀ, ਏਕ ਰੂਪਣੀ ਪਾਰਵਤੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਿਆਪਕ, ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਧਰਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਆਦਤਾਂ ਹਨ, ਅਪਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਲਤਾ ਆ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਵਿਅੰਜਨਾਵਲੀ ਗਹਣੇ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਗੁੰਝ ਕੇ, ਮੱਤਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਮਰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਤੋਖ ਪਾਉਂਦੀਆਂ, gleaning ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਦੀਆਂ। ਕੰਪਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਨਾਨ ਕਰਦੀਆਂ। ਉਹ ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੀਆਂ। ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਖੜੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ, ਤੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਸਤਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਜੋ ਉਥੇ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਕਈ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਖੁਦ ਜੰਗਲ ਵਿਚੋਂ ਕੋਮਲ ਤਣਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ। ਕੰਪਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਰੇਤ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ। ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਭਾਵ ਭਰਿਆ ਭਕਤੀ ਰੱਖਦੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪ ਹੀ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਿਵ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਅਚਾਨਕ, ਕੰਪਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਵੱਡਾ ਸੈਲ ਆ ਗਿਆ। "ਉਠੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ! ਵੱਡੀ ਤਰੰਗ ਚੜ੍ਹਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ," ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ meditation ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਆ ਗਈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਾਘਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਤਪੁਰਖਾਂ ਲਈ ਨਿਰਵਿਘਨ ਮੰਗਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਰੇਤ ਦਾ ਲਿੰਗ ਇਸ ਅਤੁੱਲ flood ਨਾਲ ਵਿਗੜ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ flood, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਲੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਿਲੇ ਨਾ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਰੇਤ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜਪਟ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਛਾਪ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਦੀ ਨੋਕ ਦੀ ਛਾਪ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ, ਮੰਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੀ। ਕੰਪਣ, ਪਸੀਨਾ, ਲਾਜ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਖੇਡ-ਮਸਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ, ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਵਾਣੀ ਨੇ, ਸਾਕਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਇਹ ਰੇਤ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਿਆ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਲੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਅੰਬਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹਾਂ। ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਿਚਕਾਰ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਦੋਵਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮਦ ਦਾ ਤੱਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਹੰਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਸੂਰ ਦਾ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਉਹ ਮਨਚਾਹਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।