ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ। ਤੇਰੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਗੰਧਰਵ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਸੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਤੇਰੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ "ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ" ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰੂਪ ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਦਿਵ੍ਯ ਉਪਵਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਕਲਪ ਵਟ ਵਰਗੇ ਆਕਾਸ਼ੀਕ ਰੁੱਖ ਖਿੜੇ। ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਇਥੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਇਕੋ ਹੀ ਅਟੁੱਟ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਸੰਜੁਕਤ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਰਸਤੇ ਨਹੀਂ। ਦਿਵ੍ਯ ਡੋਲਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਥੇ ਅਮਰਤਾ, ਸਿੱਧੀ, ਤੱਤ ਗਿਆਨ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂਤਾ, ਸੰਯਮ, ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵੀ ਇਥੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਜੋ ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦਇਆਲੁ ਪ੍ਰਭੂ! ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਉਹ ਨਹੀਂ ਪੂਜ ਸਕਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂੰਝ ਘੱਟ ਹੈ। ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ, ਪ੍ਰਣਾਮ, ਨ੍ਰਿੱਤ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਉਪਵਾਸ, ਵਰਤ, ਯਜ੍ਯ, ਹੋਮ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਧ ਕੀਤੇ ਬਾਗ, ਮੰਡਪ ਅਤੇ ਕੁਆਂ ਬਣਾਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨਾਲ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਪਿਛਲੀ ਖੋਈ ਹੋਈ ਲਾਭ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲੇ, ਜਨਮਾਂ ਜਨਮ ਤੱਕ ਤੇਰੇ ਕੰਵਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਵਿ्णੂ ਨੂੰ 'ਤਾਂਹੀ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਇਹ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਲਿੰਗ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਚਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉਥਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਹਾਥੀ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਲਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੱਦ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਸਭ ਗਿਆਨ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਜੋ ਪਰਵਤਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਠ ਲਿੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਂਭੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਕੀ ਹੋਈ ਪੁੰਨ ਦਾ ਸੰਚੈ ਹੈ। ਕੈਲਾਸ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸੰਨਕਾਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਸਮੇਤ ਪਰਫੁੱਲਤ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਸੰਨਕਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਅਰੁਣਾਦ੍ਰੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਜੋ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੈ। ਕੇਵਲ 'ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰੀ' ਨਾਮ ਇਕ ਵਾਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।