ਇਹ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇਸ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਵੀ ਦਇਆ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਮੋਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—“ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।” ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿ্ণੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਹਿਰੀ, ਨਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ: “ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਾਹਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!” ਵਿ্ণੂ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਅਸੀਮ ਤੇ ਖਰੀ ਦਇਆ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। “ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਵਾਫ਼ਰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਸੈਂਕੜੇ ਰੂਪਾਂ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।” “ਕੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲਏ ਨਹੀਂ? ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਸਥਾਨ, ਸਮਾਂ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਉਪਜਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦਇਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਦਿਖਾਓ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ—ਉਸ ਚਮਕਦੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਥੰਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਮਸਤਕ 'ਤੇ ਅਰਧ ਚੰਦ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਰਸ਼ੂ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹਿਰਨ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦੇ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ—ਭਾਵੇਂ ਬਚਪਨ ਵਾਲਾ—ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਸ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਿੱਧ, ਚਰਣ, ਗੰਧਰਵ, ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਤਪ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾ ਨੂੰ ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਰੂਪ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦਿਵਿਆ ਉਪਵਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲਪਕਾ ਆਦਿ ਆਕਾਸ਼ੀਕ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ, ਇਕ ਅਦਵਿੱਤੀਆ ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੋ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਦਿਵਿਆ ਡੋਲ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਅਮਰਤਾ, ਸਿੱਧੀ, ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਆਨੰਦ, ਸੁਆਮੀਪਣ, ਨਿਯੰਤਰਣ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾਇਆ—all granted. ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਹਾ: “ਹੇ ਸ਼ੋਨਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਜਦ ਵੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਘੱਟ ਪੁੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।” ਉਹ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ, ਨਮਨ ਕਰਦੇ, ਨੱਚਦੇ, ਗਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਪਵਾਸ, ਵ੍ਰਤ, ਯਜਨ, ਹੋਮ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਨਾਲ ਹੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਬਾਗ, ਪੰਡਾਲ, ਤੇ ਕੂਏ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।