ਸ੍ਕਨ੍ਦਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਉਸ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ ਜੋ ਲੋਟਸ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਨਾਰਾਯਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਰ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਿਆ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਹਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜਿਹੜੇ ਅਰਬੂਦਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੰਬੂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ ਅਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉੱਜੈਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਪਹਿਲੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਅਤੇ ਮਾਇਆਪੁਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੇਣ ਵਾਲੇ, ਕਾਂਤੀਨੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਾਧੂ ਕੁਰੀਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜਿੱਥੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਯਾਜ਼ਨਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਰੱਖੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਖਤਮ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਹਰਸ਼ਣਾ, ਜੋ ਵਿਯਾਸ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਾਧੂ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੂਤ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਯਾਸ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜਾਂ ਬਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਹੈ ਕਿ ਆਯੋਧਿਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼੍ਣੂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਦਾ ਰੂਪ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਕੌਣ ਹਨ? ਹੇ ਸੂਤ, ਆਯੋਧਿਆ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਪੁਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣਾ ਹੈ।” ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਵਿਯਾਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਗੁਣਗਾਣ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਗਿਆਨੀ, ਜਿਸਦਾ ਗਿਆਨ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਅਗੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਾਧੂ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਜੋ ਕੁਝ ਅਗਸਤਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਨਾਰਦ ਨੇ ਸਕੰਦ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦ്വੈਪਾਯਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਰਵੋਤਤਮ ਆਤਮਾ, ਰਾਮ, ਜੋ ਕਮਲ ਨੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਆਯੋਧਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਦੁਰਾਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਸਰਯੂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਸਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਵਰਗੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪਦਾਤੀਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਵਾਸਤਵਿਕ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਖੂਬਸੂਰਤ ਬੂਟਿਆਂ ਅਤੇ ਖਿੜਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਵੀਂਨਾ, ਬਾਂਸਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲ, ਤਾਲ, ਨਾਰੀਅਲ, ਜੈਕਫਰੂਟ ਅਤੇ ਆਮਲਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਾਲਤੀ, ਜਾਤੀ, ਬਕੁਲਾ, ਪਾਤਲੀ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਿੰਬਾ, ਜਾਮਵਿਰਾ, ਕਦਲੀ, ਮਾਤੁਲਿੰਗਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਫਲ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚੇ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਕਵੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਯੋਧਿਆ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਸੁਣੀਆਂ ਅਤੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕੀਤੀ।