ପତ୍ତନେଶ୍ଵରପୂର୍ଵେ ତୁ ତତ୍ରାସ୍ତେ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ପଟ୍ଟନେଶ୍ୱରର ପୂର୍ବଦିଗରେ ସେଠାରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ମଦୀଯଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତ୍ଵଯାପ୍ଯୁକ୍ତୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ ତତ୍ର ଲିଂଗଂ ସମାରାଧ୍ଯ ଲପ୍ସ୍ଯସେ ପୁତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ମୋର କଥା ଶୁଣି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଥିଲ: 'ସେଠାରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିଲେ, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ପୁଅ ପାଇବ।'
ତ୍ଵଯା ସଂପ୍ରେରିତୋ ଵିପ୍ରସ୍ତଥେତି କୃତନିଶ୍ଚଯଃ
ତୁମ ଉତ୍ସାହରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ତାହା ଅନୁସାରେ କାମ କଲେ।
ତତ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାଲିଂଗଂ ପୁତ୍ରଦଂ ପାପନାଶନମ୍ 5.2.36.
ସେଠାରେ, ସେ ମହାଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ପୁଅ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରେ।
ଅଥ କେନାପି କାଲେନ ନିଃସୃତୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ସହ
ତାପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ, ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ବାହାରିଲି।
ଶର୍ଵୋଽହମିତି ଜାନୀହି ବ୍ରୂହି କିଂ କରଵାଣି ତେ
ମୁଁ ଶର୍ବ ବୋଲି ଜାଣ, କହ, ମୁଁ ତୋ ପାଇଁ କଣ କରିବି?
ଯମିଚ୍ଛସି ଵରଂ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତଦଦ୍ଯ ପ୍ରଦଦାମି ତେ
ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହୁଁଛ, ଓ ବ୍ରହ୍ମଣ, ଆଜି ମୁଁ ସେହି ଦେଇଦେବି।
ପ୍ରହ୍ଵଃ ପ୍ରାହ ସୁହୃଦଯେ ସ ହୃଷ୍ଟୋ ମୁନି ସତ୍ତମଃ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ଭକ୍ତିଭାବରେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ହୃଦୟରୁ କହିଲେ।
ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତସ୍ତଦା ଦେଵି ମୃକଣ୍ଡୋ ମୁନିସତ୍ତମଃ ଐଶ୍ଵର୍ଯଜ୍ଞାନସଂପନ୍ନୋ ଦୀର୍ଘାଯୁଃ ସର୍ଵଵିତ୍ସୁଧୀଃ
ତାପରେ, ଦେବୀ, ମୁଁ କହିଲି: 'ମୃକଣ୍ଡ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି, ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସବୁ ଜିଣିଷ ଜାଣିଥିବା ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ।'
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତୋ ମହାତପାଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀ, ସେ ମହାତପସ୍ବୀ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।
ସ ଜାତମାତ୍ରୋ ଧର୍ମାତ୍ମା ତତ୍ରୈଵ ତପସି ସ୍ଥିତଃ
ସେ, ଜନ୍ମମାତ୍ରରୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ତପସ୍ୟାରେ ରହିଲେ।
ତ୍ଵଯାହଂ ଜାତମାତ୍ରେଣ ତପସା ତୋଷିତୋ ଯତଃ
ତୁମ ଦ୍ୱାରା, ସେ ଜନ୍ମମାତ୍ରରୁ ତପସ୍ୟା କରିଥିବାରୁ, ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି।
ଯେ ମାଂ ପଶ୍ଯଂତି ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେଖନ୍ତି,
ପ୍ରସଂଗାଦ୍ଯେ ଗମିଷ୍ଯଂତି ତେ ସଦା ଦୁଃଖଵର୍ଜିତାଃ 5.2.36.
ସେଇ ସମ୍ପର୍କରେ, ସେମାନେ ଯେଉଁଠିକି ଯିବେ, ସେମାନେ ସଦା ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ରହିବେ।
ତ୍ର୍ଯକ୍ଷା ଗଣେଶ୍ଵରାଃ ସିଦ୍ଧାଃ ସିଦ୍ଧଗଂଧର୍ଵସେଵିତାଃ
ତିନି ଆଖିଅଛିଥିବା, ଗଣମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ସିଦ୍ଧମନେ, ଏବଂ ସିଦ୍ଧ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛନ୍ତି—
ଯେ ମାଂ ସଂପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ହୃଦ୍ଯୈଃ ପୁଷ୍ପୈଃ ସୁଗଂଧିଭିଃ
ଯେମାନେ ମୋତେ ହୃଦୟରୁ ଭକ୍ତିସହିତ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ତେନ ଲିଂଗେନ ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ମହାତପାଃ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ ଲିଙ୍ଗ ସହିତ, ମହାତପସ୍ବୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ—
ପ୍ରଭାଵଃ କଥିତୋ ଦେଵି ମାର୍କଂଡେଯେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଚ
ହେ ଦେବୀ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଶକ୍ତି ବିବରଣ କରାଯାଇଛି।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଜାଯଂତେ ସର୍ଵସଂପଦଃ
ଯାହାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—
ରାଜା ରିପୁଂଜଯୋନାମ ବ୍ରହ୍ମକଲ୍ପେ ପୁରାଭଵତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଯୁଗରେ ପୁରୁଣାକାଳରେ ରିପୁଞ୍ଜୟ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ—
ଦେଵପୂଜାଂ ଵ୍ରତଂ ଦାନଂ ଧ୍ଯାନଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯସତ୍କ୍ରିଯାମ୍
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା, ବ୍ରତ, ଦାନ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ—
ସ ପ୍ରଜାଃ ପାଲଯାମାସ ପୁତ୍ରଵତ୍ପରିପାଲିତାଃ
ସେ ନିଜ ପ୍ରଜାମାନେକୁ ପୁଅମାନେ ପରି ଦୟା ଓ ଯତ୍ନରେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ—
ପୁତ୍ରିଣୋ ଧନଧାନ୍ଯାଢ୍ଯାଃ ସର୍ଵକାମସମନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନେ ପୁଅପିଲା ଥିଲେ, ଧନଧାନ୍ୟରେ ଧନୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉଥିଲେ—
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପୃଥ୍ଵୀଂ ତସ୍ମିଞ୍ଛାସତି ପାର୍ଵତି ଵିନା ଚୋଜ୍ଜଯିନୀଂ ଗଂତୁଂ ନ ରତିଂ ପ୍ରାପ କୁତ୍ରଚିତ୍
ଏହି ସମୟରେ, ସେ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରୁଥିବାବେଳେ, ହେ ପାର୍ବତୀ, ଉଜ୍ଜୟିନୀକୁ ଯିବା ଛଡ଼ା କୌଣସିଠି ମଧ୍ୟ ସେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିପାରୁନଥିଲେ—
ତଦା ମଯା ଗଣେଶସ୍ତୁ ଶିଵସଂଜ୍ଞୋ ଗଣାଗ୍ରଣୀଃ
ତାପରେ ମୁଁ, ଗଣେଶ, ଯିଏ ଶିବ ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା, ଗଣମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ—
ମଯାପ୍ଯୁକ୍ତୋ ଗଣେଶୋ ହି ଗଚ୍ଛ ପୁତ୍ର ମମ ପ୍ରିଯମ୍
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଗଣେଶଙ୍କୁ କହିଲି: 'ମୋ ପୁଅ, ମୋର ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଯାଅ—'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ମଯା ଦେଵି ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତା କୃତାଂଜଲିଃ
ମୁଁ ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ହେ ଦେବୀ, ସେ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ, 'ଯେପରି ଆପଣ କହିଛନ୍ତି, ସେପରି ହେବ।'
ଗତେ ଶିଵଗଣେ ଦେଵି ସଂତୁଷ୍ଟୋଽହଂ ଶୁଚିସ୍ମିତେ 5.2.37.
ଶିବଙ୍କର ଗଣ ଯିବା ପରେ, ହେ ହସୁଥିବା ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି—
ତତଃ ସ ଭିକ୍ଷୁ ରୂପେଣ ବହ୍ଵୋଷଧିପରିଗ୍ରହଃ
ତାପରେ, ଏକ ଭିକ୍ଷୁ ରୂପରେ, ଅନେକ ଔଷଧ ନେଇ—
କଶ୍ଚ ଭୂତଵିଷଗ୍ରସ୍ତୋ ନାନାଦୋଷୈଃ ସମାଶ୍ରିତଃ
କିଏ ଭୂତ ଓ ବିଷରେ ପୀଡ଼ିତ, ବିଭିନ୍ନ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ—