ଇଂଦ୍ରେଣାରାଧିତଂ ଲିଂଗଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଃ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପାସିତ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିଥାଏ—
ଯେନ ଚେଂଦ୍ରେଶ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସମ୍ଯକ୍ପ୍ରପୂଜିତଃ ମୁନଯୋ ଲୋକପାଲାଶ୍ଚ ପୂଜିତାଃ ସ୍ଯୁର୍ନ ସଂଶଯଃ
ଯାହା ଭକ୍ତି ସହିତ ଠିକ୍ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ମୁନିମାନେ ଓ ଲୋକପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ସୁରୈଃ ଶକ୍ରୋ ଵୈକୁଣ୍ଠାଦ୍ଯୈଃ ସମଂତତଃ
ଏଭଳି କୁହାଯିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଭଗବାନ୍ ଶକ୍ର ଓ ବୈକୁଣ୍ଠ ଆଦି ଦେବତାମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଇଂଦ୍ରେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵଃ କଥିତସ୍ତ୍ଵଯମ୍
ଏହିଭଳି ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ପ୍ରଭାବ କଥାହେଉଛି।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ପୁତ୍ରଵାଞ୍ଜାଯତେ ନରଃ
ଯାହାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ, ଏକ ପୁଅ ମିଳେ।
ବ୍ରହ୍ମଵଂଶସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ମୃକଣ୍ଡୋନାମ ତାପସଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ମୃକଣ୍ଡୁ ନାମକ ଏକ ତାପସ।
ପୁତ୍ରାର୍ଥଂ ଚିନ୍ତଯାମାମ କଥଂ ପୁତ୍ରୋ ଭଵେଦିତି
ପୁଅ ପାଇବା ଆଶାରେ, ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ—'କିପରି ମୋତେ ପୁଅ ମିଳିବ?'
ତସ୍ମାତ୍ତପଃ କରିଷ୍ଯାମି ଯେନ ମେ ତନଯୋ ଭଵେତ୍
ସେଠାରୁ, 'ମୁଁ ଏମିତି ତପସ୍ୟା କରିବି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୁଅ ମିଳିବ' ବୋଲି ଠାଣ୍ଡା କଲେ।
ଚକାର ଵସତିଂ ଚାପି ତପସେ ଭାଵିତାତ୍ମଵାନ୍
ସେ ନିଜ ମନକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ସେଠାରେ ନିଜର ଆଶ୍ରୟ ଗଢ଼ିଲେ।
ଶାକମୂଲଫଲାହାରଃ ପର୍ଣାଶ୍ଯେକଦ୍ଵିପର୍ଣଭୁକ୍
ସେ ଶାକ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇଥିଲେ, କେବେ କେବେ ଏକଟି କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ପତ୍ର ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ।
ଚକାର ସ ମୁନିସ୍ତତ୍ର ଵର୍ଷାଣି ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ତୁ
ସେ ମୁନି ସେଠାରେ ବାରୋଟି ବର୍ଷ ଧରି ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତତୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମତିଂ ତସ୍ଯ ଵିଜ୍ଞପ୍ତୋଽହଂ ତଦା ତ୍ଵଯା
ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ବୁଝି, ସେ ସମୟରେ ତୁମେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲ।
ତେଜସା ଦୀପଯଞ୍ଛୈଲଂ ଶୋଷଯନ୍ସଲିଲାଶଯାନ୍
ତାଙ୍କର ତେଜରେ ପାହାଡ଼ ଆଲୋକିତ ହେଲା, ଜଳାଶୟଗୁଡ଼ିକ ଶୁଖିଗଲା।
ସମୁଦ୍ରାଃ କ୍ଷୁଭିତାଃ ସର୍ଵେ ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ଯୌ ତଥୈଵ ଚ ଅକାଲପ୍ରଲଯୋ ଦେଵ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ ।।5.2.36.
ସମସ୍ତ ସମୁଦ୍ର ଉତ୍କଳିତ ହେଲେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତେଣିଁ, ହେ ଦେବ, ଅସମୟରେ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରଳୟ ହେବ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମୁନଯେ ତନ୍ମୃକଣ୍ଡାଯ ପୁତ୍ରୋ ଵୈ ଦୀଯତାମିତି
ସେ ମୁନି ମୃକଣ୍ଡଙ୍କୁ ପୁଅ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅକ୍ଷଯଂ ସୁଵିଶାଲାକ୍ଷି ସହସ୍ରାକ୍ଷମିଵାପରମ୍
ହେ ବିଶାଳ ନୟନବତୀ, ସେ ପୁଅ ଅକ୍ଷୟ ହେଉ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁଅଳି ଯେପରି।
ନୀଲୋତ୍ପଲଦଲଶ୍ଯାମଂ ନୀଲୋତ୍ପଲଦଲେକ୍ଷଣମ୍ ପୁତ୍ରମିଚ୍ଛତି ଦେଵେଶି ମୃକଣ୍ଡୋଽଯଂ ମହାମୁନିଃ
ହେ ଦେବୀମାନଙ୍କ ରାଣୀ, ଏହି ମହାମୁନି ମୃକଣ୍ଡ ନୀଳ କମଳ ପତ୍ର ରଙ୍ଗ ଓ ନୀଳ କମଳ ପତ୍ର ନୟନ ଥିବା ପୁଅ ଚାହାଁନ୍ତି।
ତ୍ଵଯାପ୍ଯୁକ୍ତଂ ପୁନର୍ଦେଵି କାରୁଣ୍ଯାଦ୍ଭକ୍ତିଵତ୍ସଲେ
ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବୀ, କରୁଣା ଓ ଭକ୍ତି ପ୍ରେମରେ ପୁନି କଥା କହିଥିଲ।
ଫଲସ୍ଯ ଦାତା ତପସାଂ କଥଂ ତ୍ଵଂ ଗୀଯସେ ବୁଧୈଃ
ତୁମେ କିପରି ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଦେବାଳି ବୋଲି ପଣ୍ଡିତମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି?
କରୋଷି ସର୍ଵଦୈତ୍ଯାନାଂ ସର୍ଵଦେଵାକୁଲାକୁଲମ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦାନବ ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ଥିରତା ସୃଷ୍ଟି କରୁଛ।
ନାନ୍ଯୋ ମାମନୁକମ୍ପାର୍ଥଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛେତ୍ପ୍ରଵରଂ ଵରମ୍
ମୋ ପାଇଁ କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଦୟାବଶତାରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ହେତୁଃ ସ୍ଵାମୀ ମହେଶାନୋ ଦଯାଲୁର୍ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଃ
ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି, ମହେଶ୍ୱର ଦୟାଳୁ ଓ ଭକ୍ତପ୍ରେମୀ।
ତପସା କ୍ଷୀଣପାପସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵେ ଭାଵିତାତ୍ମନଃ
ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ଯେତେବେଳେ ପାପ କ୍ଷୟ ହୁଏ ଓ ମନ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ତେବେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ମଯା ତ୍ଵଂ ଵର୍ଣିତା ଦେଵି ସ୍ନେହାକ୍ଷରପଦୈଃ ଶୁଭୈଃ 5.2.36.
ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ସ୍ନେହ ଓ ଶୁଭ ଶବ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଏବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି।
ସ୍କଂଦମାତଃ କଲାପୂର୍ଣଚଂଦ୍ରବିମ୍ବନିଭାନନେ
ହେ ସ୍କନ୍ଦର ମାଆ, ତୁମର ମୁହଁ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିମା ଭଳି ଦେଖାଯାଏ।
ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ପ୍ରକରିଷ୍ଯାମି ଵାକ୍ଯଂ ଦ୍ଵିରଦଗାମିନି
ହେ ଗଜଗତି ଶୋଭାବତୀ, ତୁମେ କହିଥିଲ, 'ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ମୁଁ ସେହି କାମ କରିଦେବି।'
ତ୍ଵଂ ମାଯା ଶ୍ରୀର୍ଦ୍ଯୁତିଃ ଶ୍ରୀମଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାରୁଚିରସଂତତିଃ
ତୁମେ ମାୟା, ଶ୍ରୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ମହିମାମୟୀ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ରୂପର ଧାରା।
ଭ୍ରାଜସେ ଵିଵିଧାକାରା ମୋହଯିତ୍ଵାଖିଲଂ ଜଗତ୍
ତୁମେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଚମକୁଛ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ମୋହିତ କରିଛ।
ମୁନଯେଽସ୍ମୈ ତପଃକ୍ଷୀଣସର୍ଵଗାତ୍ରାଯ ସାଂପ୍ରତମ୍
ଏହି ମୁନି, ଯାହାଙ୍କ ଶରୀର ଏବେ ତପସ୍ୟାରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଇଛି,
ମଯାପ୍ଯୁକ୍ତଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ଶ୍ରୂଯତାଂ ଵଚନଂ ମମ
ମୁଁ ମଧ୍ୟ କହିଛି, ବିଶାଳ ନୟନୀ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।