ତୃତୀଯଂ ଭକ୍ଷଯାମାସ ବୋଧପୁତ୍ରଂ ନିଶାଚରୀ
ତୃତୀୟ ପୁଅ, ବୋଧଙ୍କର ସନ୍ତାନକୁ, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଦାନବୀ ଖାଇଦେଲା।
ଗୁରୁଣା ସମନୁଜ୍ଞାତଂ କ୍ରିଯତାମଭିଵାଦନମ୍
ଗୁରୁଙ୍କର ଅନୁମତି ମିଳିଲାପରେ, ପ୍ରଣାମ କରାଯାଉ।
ଵଂଦ୍ଯା ମେ କତମା ମାତା ଜନିତ୍ରୀ ପାଲିନୀ ଚ ଵା
ମୋ ପାଇଁ କେଉଁ ମାଆ ପ୍ରଣାମ ଯୋଗ୍ୟ—ଜଣେ ଯିଏ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯିଏ ମୋତେ ପାଳିଛନ୍ତି?
ନନ୍ଵିଯଂ ତେ ମହାଭାଗ ଜନିତ୍ରୀ ଜନକାତ୍ମଜା
ମହାଭାଗ, ଏହି ଜନକଙ୍କର ଝିଅ, ତୁମର ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ନୁହଁନ୍ତି କି?
ଆନଂଦ ଉଵାଚ ଚୈତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରସଵିତ୍ରୀଯଂ ଚୈତ୍ରୋଽଯଂ ଦ୍ଵିଜଵେଶ୍ମନି
ଆନନ୍ଦ କହିଲେ: ଏହି ମହିଳା ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଜନ୍ମଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏଠାରେ ଏହି ଚୈତ୍ର, ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ।
ଗୁରୁରାହ ତତଃ କସ୍ତ୍ଵଂ ଚୈତ୍ରଃ କୋ ଵା ତ୍ଵଯୋଚ୍ଯତେ
ଗୁରୁ କହିଲେ: ତୁମେ କିଏ? ଏବଂ ଏହି ଚୈତ୍ର କିଏ, ଯାହା ବିଷୟରେ ତୁମେ କହୁଛ?
ନ ଵେଦ୍ମି କିଂଚିନ୍ମୋହେନ ଭ୍ରମଂତି ମମ ବୁଦ୍ଧଯଃ
ମୁଁ ଭ୍ରମରେ କିଛି ଜାଣିପାରୁନି; ମୋର ବୁଦ୍ଧି ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାଇଛି।
କଃ କସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଵିପ୍ରର୍ଷେ କୋ ଵା କସ୍ଯ ନ ବାଂଧଵଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଋଷି, କିଏ କାହାର ପୁଅ, କିଏ କାହା ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ?
ଅତଃ ସଂସାରତା ହଂତି ସଂସାରଂ ପ୍ରାଣିନାମିହ
ଏହିପରି, ସଂସାରର ଅବସ୍ଥା ନଷ୍ଟ କରେ, ଏଠି ସଂସାର ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରସ୍ଯ ଦୁଷ୍ଟସ୍ଯ ଦୁଃସହସ୍ଯ ସୁତା ଭୁଵି 5.2.33.
ପୃଥିବୀରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଅସହ୍ୟ ପୁଅଙ୍କ ଝିଅ।
ମାତୃଦ୍ଵଯଂ ମଯା ପ୍ରାପ୍ତମସ୍ମିନ୍ନେଵ ହି ଜନ୍ମନି
ଏହି ଜନ୍ମରେ ମୁଁ ଦୁଇଟି ମାଆ ପାଇଛି।
ସୋଽହଂ ତପଃ କରିଷ୍ଯାମି ଚୈତ୍ର ଆନୀଯତାମିତି
ତେଣୁ, ମୁଁ ତପସ୍ୟା କରିବି; ଚୈତ୍ରଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ତସ୍ମାନ୍ନିଵର୍ତ୍ତ୍ଯ ମମତା ମନୁମେନେ ଚ ତଂ ପ୍ରତି
ସେଠାରୁ, ମମତାକୁ ଛାଡି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଏହିପରି ଭାବିଲେ।
ସନ୍ମାନ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଯେନ ପୁତ୍ରବୁଦ୍ଧ୍ଯା ସ ପାଲିତଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ମାନ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦେଖାଶୁଣା କରିଥିଲେ, ସେ ରକ୍ଷିତ ହେଲେ।
ଇଂଦ୍ରେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅଛି।
ତପସ୍ଯଂତଂ ତତସ୍ତଂ ତୁ ଦେଵଃ ପ୍ରାହ ଶୁଚିସ୍ମିତେ
ତାପସ୍ୟା କରୁଥିବା ବେଳେ, ଦେବତା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ ଶୁଭ୍ରହସିତା।
ମନୁନା ଭଵତା ଭାଵ୍ଯଂ ଷଷ୍ଠେନ ଵ୍ରଜ ତତ୍କୁରୁ
ତୁମେ ଛଅଟିଏ ମନୁଙ୍କ ଆନୁସାରେ କାମ କରିବାକୁ ପଡିବ; ଯାଅ, ସେହି କାମ କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଦେଵଦେଵେନ ତଥେତ୍ଯାହ ମହାମତିଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇଁ, ଜ୍ଞାନୀ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ।'
ପୁତ୍ରାନୁତ୍ପାଦଯାମାସ ଲିଂଗସ୍ଯାସ୍ଯ ସମର୍ଚନାତ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରି, ସେ ପୁଅମାନେ ପାଇଲେ ।
ଆନଂଦେନ ଯତଃ ପ୍ରାପ୍ତା ସିଦ୍ଧିର୍ଦେଵି ସୁଦୁର୍ଲ୍ଲଭା 5.2.33.
ଏହି କାରଣରୁ, ଦେବୀ, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ ।
ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ଵିଶାଲାକ୍ଷି ଆନଂଦେଶ୍ଵରମୀଶ୍ଵରମ୍
ଯେମାନେ ଆନନ୍ଦେଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବୀ,
ଯେଷାଂ କ୍ଷୀଣଂ ନୃଣାଂ ପାପଂ କୋଟିଜନ୍ମଶତୋଦ୍ଭଵମ୍
ସେମାନଙ୍କର କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।
ତଦୈଵ ପୁରୁଷୋ ମୁକ୍ତୋ ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାଦିଭିଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ଏକ ମଣିଷ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
ମଯୋକ୍ତଂ ମୁକ୍ତିଦଂ ନୃଣାମାନନ୍ଦେଶ୍ଵରଦର୍ଶନମ୍ ଅତ୍ର ଦେଵୈର୍ଵିଶାଲାକ୍ଷି ପୂଜିତଂ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ମୁଁ କହିଛି, ଆନନ୍ଦେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଲୋକଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ । ଏଠାରେ, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବୀ, ଦେବତାମାନେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜନ୍ତି ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ଏହି ପାପନାଶକ ଶକ୍ତିକୁ ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଦେଲି ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।
ଵିତସ୍ତାଯାସ୍ତଟେ ରମ୍ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ନିଵସନ୍ପୁରା
ବିତସ୍ତା ନଦୀର ସୁନ୍ଦର କୂଳରେ ପୂର୍ବେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସୁଥିଲେ ।
ଜ୍ଞାତିଭିଶ୍ଚ ପରିତ୍ଯକ୍ତୋ ଦୁଷ୍ଟଯା ଭାର୍ଯଯା ତଥା
ସେ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ତେନାହଂ ସୁତକାମେନ ତୋଷିତୋ ଗିରିଗହ୍ଵରେ
ପୁଅ ପାଇବା ଆଶାରେ, ସେ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ କଂଥାମଧ୍ଯାଦଯୋ ନିଜଃ
ତାଙ୍କର ଜଣେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ନିଜ ଗଳାରୁ ଜାମା ଧରିଥିଲେ ।