ଉଦ୍ଭୂତେ ବାଲକେ ସ୍ନେହାତ୍ସଂଭ୍ରମାତ୍ସ୍ତ୍ରୀଜନୋଽପ୍ଯଯମ୍
ପିଲା ଜନ୍ମ ହେଲେ, ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନେହ ଓ ଅସ୍ତିରତାରେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସ୍ଵାର୍ଥେ ପ୍ରସକ୍ତା ମାର୍ଜାରୀ ଲୋଲୁପା ମାମଵେକ୍ଷତେ
ଲୋଭୀ ବିଲେଇ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଲାଗି ମୋତେ ଚଉଁଛି।
ତ୍ଵଂ ତୁ କ୍ରମେଣୋପଭୋଗ୍ଯଂ ମତ୍ତଃ ଫଲମଭୀପ୍ସସି
କିନ୍ତୁ ତୁମେ, ସମୟ ଆସିଲେ, ମୋ ଠାରୁ ମିଳୁଥିବା ଫଳ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ସଂଗତିର୍ନାତି ବାଲାନାଂ ପଂଚସପ୍ତଦିନାତ୍ମକମ୍
ପିଲାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ସାତ ଦିନ ଅଧିକ ରହେ ନାହିଁ।
ତତେତି ଵତ୍ସ ଭୋ ଭଦ୍ର ଇତ୍ଯଲୀକଂ ବ୍ରଵୀଷି ମାମ୍
‘ଏଭଳି, ମୋ ପ୍ରିୟ ପୁଅ, ତୁମେ ମୋତେ କହୁଛ, କିନ୍ତୁ ଏହି କଥା ଠିକ୍ ନୁହେଁ।’
ନାହଂ ତ୍ଵାମୁପକାରାର୍ଥଂ ଵତ୍ସ ପ୍ରୀତ୍ଯା ପରିଷ୍ଵଜେ
ମୁଁ ତୁମକୁ କୌଣସି ଉପକାର ପାଇଁ ନୁହେଁ, ପ୍ରେମରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସା ତମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ନିଷ୍କ୍ରାଂତା ସୂତିକାଗୃହାତ୍
ଏପରି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଜନ୍ମଗୃହରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ସା ହୃତ୍ଵା ତଂ ତଦା ବାଲଂ ପୂର୍ଵଜାତିସ୍ମରଂ ପ୍ରିଯେ
ତାପରେ, ସେ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ସହିତ ଥିବା ସେଇ ପିଲାକୁ ନେଇଗଲେ, ପ୍ରିୟ।
ମତ୍ଵା ସ୍ଵକୀଯଂ ପୁତ୍ରଂ ତୁ ଵିକ୍ରାଂତେନ ମହୀଭୃତା
ସେ ନିଜ ପୁଅ ବୋଲି ଭାବି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ନେଇଗଲେ।
ଵିକ୍ରାଂତସ୍ଯ ସୁତୋ ନୀତୋ ବୋଧସ୍ଯ ଚ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନଃ 5.2.33.
ବିକ୍ରାନ୍ତଙ୍କ ପୁଅକୁ ନେଇଯିବାଗଲା, ଏବଂ ଦ୍ୱିଜ ବୋଧଙ୍କ ପୁଅକୁ ମଧ୍ୟ।
ତୃତୀଯଂ ଭକ୍ଷଯାମାସ ବୋଧପୁତ୍ରଂ ନିଶାଚରୀ
ତୃତୀୟ ପୁଅ, ବୋଧଙ୍କର ସନ୍ତାନକୁ, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଦାନବୀ ଖାଇଦେଲା।
ଗୁରୁଣା ସମନୁଜ୍ଞାତଂ କ୍ରିଯତାମଭିଵାଦନମ୍
ଗୁରୁଙ୍କର ଅନୁମତି ମିଳିଲାପରେ, ପ୍ରଣାମ କରାଯାଉ।
ଵଂଦ୍ଯା ମେ କତମା ମାତା ଜନିତ୍ରୀ ପାଲିନୀ ଚ ଵା
ମୋ ପାଇଁ କେଉଁ ମାଆ ପ୍ରଣାମ ଯୋଗ୍ୟ—ଜଣେ ଯିଏ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯିଏ ମୋତେ ପାଳିଛନ୍ତି?
ନନ୍ଵିଯଂ ତେ ମହାଭାଗ ଜନିତ୍ରୀ ଜନକାତ୍ମଜା
ମହାଭାଗ, ଏହି ଜନକଙ୍କର ଝିଅ, ତୁମର ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ନୁହଁନ୍ତି କି?
ଆନଂଦ ଉଵାଚ ଚୈତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରସଵିତ୍ରୀଯଂ ଚୈତ୍ରୋଽଯଂ ଦ୍ଵିଜଵେଶ୍ମନି
ଆନନ୍ଦ କହିଲେ: ଏହି ମହିଳା ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଜନ୍ମଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏଠାରେ ଏହି ଚୈତ୍ର, ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ।
ଗୁରୁରାହ ତତଃ କସ୍ତ୍ଵଂ ଚୈତ୍ରଃ କୋ ଵା ତ୍ଵଯୋଚ୍ଯତେ
ଗୁରୁ କହିଲେ: ତୁମେ କିଏ? ଏବଂ ଏହି ଚୈତ୍ର କିଏ, ଯାହା ବିଷୟରେ ତୁମେ କହୁଛ?
ନ ଵେଦ୍ମି କିଂଚିନ୍ମୋହେନ ଭ୍ରମଂତି ମମ ବୁଦ୍ଧଯଃ
ମୁଁ ଭ୍ରମରେ କିଛି ଜାଣିପାରୁନି; ମୋର ବୁଦ୍ଧି ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାଇଛି।
କଃ କସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଵିପ୍ରର୍ଷେ କୋ ଵା କସ୍ଯ ନ ବାଂଧଵଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଋଷି, କିଏ କାହାର ପୁଅ, କିଏ କାହା ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ?
ଅତଃ ସଂସାରତା ହଂତି ସଂସାରଂ ପ୍ରାଣିନାମିହ
ଏହିପରି, ସଂସାରର ଅବସ୍ଥା ନଷ୍ଟ କରେ, ଏଠି ସଂସାର ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରସ୍ଯ ଦୁଷ୍ଟସ୍ଯ ଦୁଃସହସ୍ଯ ସୁତା ଭୁଵି 5.2.33.
ପୃଥିବୀରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଅସହ୍ୟ ପୁଅଙ୍କ ଝିଅ।
ମାତୃଦ୍ଵଯଂ ମଯା ପ୍ରାପ୍ତମସ୍ମିନ୍ନେଵ ହି ଜନ୍ମନି
ଏହି ଜନ୍ମରେ ମୁଁ ଦୁଇଟି ମାଆ ପାଇଛି।
ସୋଽହଂ ତପଃ କରିଷ୍ଯାମି ଚୈତ୍ର ଆନୀଯତାମିତି
ତେଣୁ, ମୁଁ ତପସ୍ୟା କରିବି; ଚୈତ୍ରଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ତସ୍ମାନ୍ନିଵର୍ତ୍ତ୍ଯ ମମତା ମନୁମେନେ ଚ ତଂ ପ୍ରତି
ସେଠାରୁ, ମମତାକୁ ଛାଡି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଏହିପରି ଭାବିଲେ।
ସନ୍ମାନ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଯେନ ପୁତ୍ରବୁଦ୍ଧ୍ଯା ସ ପାଲିତଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ମାନ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦେଖାଶୁଣା କରିଥିଲେ, ସେ ରକ୍ଷିତ ହେଲେ।
ଇଂଦ୍ରେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅଛି।
ତପସ୍ଯଂତଂ ତତସ୍ତଂ ତୁ ଦେଵଃ ପ୍ରାହ ଶୁଚିସ୍ମିତେ
ତାପସ୍ୟା କରୁଥିବା ବେଳେ, ଦେବତା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ ଶୁଭ୍ରହସିତା।
ମନୁନା ଭଵତା ଭାଵ୍ଯଂ ଷଷ୍ଠେନ ଵ୍ରଜ ତତ୍କୁରୁ
ତୁମେ ଛଅଟିଏ ମନୁଙ୍କ ଆନୁସାରେ କାମ କରିବାକୁ ପଡିବ; ଯାଅ, ସେହି କାମ କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଦେଵଦେଵେନ ତଥେତ୍ଯାହ ମହାମତିଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇଁ, ଜ୍ଞାନୀ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ।'
ପୁତ୍ରାନୁତ୍ପାଦଯାମାସ ଲିଂଗସ୍ଯାସ୍ଯ ସମର୍ଚନାତ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରି, ସେ ପୁଅମାନେ ପାଇଲେ ।
ଆନଂଦେନ ଯତଃ ପ୍ରାପ୍ତା ସିଦ୍ଧିର୍ଦେଵି ସୁଦୁର୍ଲ୍ଲଭା 5.2.33.
ଏହି କାରଣରୁ, ଦେବୀ, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ ।