ଏଵଂ କିଲ ପୁରାଣେଷୁ ସର୍ଵାଗମଭିଦାଦିଷୁ
ଏପରି ଭାବରେ ପୁରାଣ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରମାଣିତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ
ଅଶ୍ଵମେଧେନ ଯଜ୍ଞେନ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ଵିନଶ୍ଯତି
ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ବୋଲି କହାଯାଇଛି।
ମଯା ପୁନର୍ନୃଶଂସେନ ବହଵଃ ପ୍ରାଣିନୋ ହତାଃ
ମୁଁ ନିର୍ଦୟତାରେ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମାରିଦେଇଛି।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵୃଦ୍ଧାଶ୍ଚ ବାଲାଶ୍ଚ ମାତା ଚୈଵ ଵିଶେଷତଃ
ମହିଳା, ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁ ଏବଂ ବିଶେଷକରି ମୋ ମାଁକୁ।
ଚିଂତଯିତ୍ଵା ମୁହୂର୍ତଂ ତୁ ଗତୋ ରୈଵତକଂ ଗିରିମ୍
କିଛି ଖଣ୍ଡ ଭାବି ରୈବତକ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ।
ତଥାପି ନ ଗତା ହତ୍ଯା ହ୍ଯନେକପ୍ରାଣିସଂଭଵା
ତଥାପି ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ହତ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପ ମୋଠୁ ଯାଇନଥିଲା।
ସହ୍ଯେ ହିମାଲଯେ ରମ୍ଯେ ପୁଣ୍ଯେ ବଦରିକାଶ୍ରମେ
ସହ୍ୟ ପାହାଡ଼, ସୁନ୍ଦର ହିମାଳୟ ଓ ପବିତ୍ର ବଦରିକାଶ୍ରମରେ
ଯମୁନାଂ ଚଂଦ୍ରଭାଗାଂ ଚ ଗଂଗାଂ ତ୍ରିପଥଗାମିନୀମ୍
ଯମୁନା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଓ ତିନିପଥ ଚଳିଥିବା ଗଙ୍ଗା ନଦୀକୁ
ଵିଶାଲାଂ କପିଲାଂ ଦୁର୍ଗାଂ ଗଂଭୀରାଂ ଗୋମତୀଂ ଶିଵାମ୍
ବିଶାଳା, କପିଳା, ଦୁର୍ଗା, ଗଭୀର ଓ ଶୁଭ ଗୋମତୀ ନଦୀକୁ
ଗଯାଂ ଚୈଵ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ନୈମିଷଂ ପୁଷ୍କରଂ ତଥା
ଗୟା, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ନୈମିଷ ଓ ପୁଷ୍କରକୁ
କୃତଯାତ୍ରୋଽପି ଦୁଃଖାର୍ତ୍ତଶ୍ଚିଂତଯାମାସ ଭାର୍ଗଵଃ
ଏସବୁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ ଭାର୍ଗବ ଦୁଃଖରେ ଭରି ଚିନ୍ତା କରିଲେ।
ନ ଗତା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ମେ କୃତୋ ଧର୍ମୋ ନିରର୍ଥକଃ ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସତ୍ଯମେତଚ୍ଚ ନଷ୍ଟଂ ଜାତଂ କଥଂ ମମ ।। 5.2.29.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ମୋଠୁ ଯାଇନାହିଁ; ମୋର ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ଥହୀନ। ଯଦି ଏହା ସତ୍ୟ, ତେବେ ମୋର ବିନାଶ କିପରି ହେଲା?
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ନାରଦୋ ମୁନିପୁଂଗଵଃ
ଏହି ସମୟରେ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ ଆସିଲେ।
ଵିଷଣ୍ଣଵଦନୋ ଦୀନଶ୍ଚିଂତଯାନଃ ପୁନଃପୁନଃ
ମୁହଁ ନମ୍ର, ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ପୁନିପୁନି ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଥିଲେ।
ଭୋଭୋ ନାରଦ ଦେଵର୍ଷେ ଶୃଣୁ ମେ ପରମଂ ଵଚଃ
ହେ ଦେବର୍ଷି ନାରଦ, ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା ଶୁଣ।
ପିତୁଃ ପରାଭଵାଦ୍ଭୂମୌ ଭୃମିପାଲା ମଯା ହତାଃ
ପିତାଙ୍କ ପରାଜୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଭୂମିର ରାଜାମାନେ ମାରିଦେଇଛି।
ନିରଂତରା ହତା ଲୋକା ଵିଶୋକେନାଦଯାଲୁନା
ଅବିରତ ଭାବରେ ମୁଁ ଦୟାହୀନ ଓ ଶୋକହୀନ ହୋଇ ଲୋକମାନେ ନଶ୍ଟ କରିଛି।
ଯଜ୍ଞଃ କୃତୋଽଶ୍ଵମେଧଶ୍ଚ ଦତ୍ତଂ ଦାନମନେକଧା
ଯଜ୍ଞ କରାଯାଇଛି, ଅଶ୍ୱମେଧ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି ଓ ଅନେକ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି।
ପର୍ଵତେଷୁ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ହୁତଂ ଜପ୍ତଂ ନିରଂତରମ୍
ପାହାଡ଼ରେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିବା, ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା, ଏବଂ ଅବିରତ ଜପ କରିବା—
ପରଂ ନୈଵ ଗତା ହତ୍ଯା ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵଂ ନିରର୍ଥକମ୍
—ଯଦି ହତ୍ୟା ହୋଇଥାଏ, ଏହାରେ କେବେ ଉଚ୍ଚତମ ଫଳ ମିଳେନି; ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ଥହୀନ ହୋଇଯାଏ।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାରଦୋ ଭଗଵାନୃଷିଃ ଭୋଭୋ ରାମ କିମାତ୍ମାନଂ ନ ସ୍ମରସ୍ଯଧୁନା ହରିମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଭଗବତୀ ନାରଦ ଋଷି କହିଲେ: “ହେ ରାମ, ଏବେ କାହିଁକି ତୁମେ ହରିଙ୍କୁ, ତୁମ ଆତ୍ମାକୁ, ସ୍ମରଣ କରୁନାହିଁ?”
ତ୍ଵଯୈଵ କଥିତଂ ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଵିନାଶନମ୍ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ମହାଲିଂଗଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଵିନାଶନମ୍ ।। 5.2.29.
ତୁମେ ଆଗରୁ କହିଥିଲା, ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ନାଶ ଏହି ପବିତ୍ର ଥାନରେ ହୁଏ; ଏଠାରେ ବଡ଼ ଲିଙ୍ଗ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ଦୋଷକୁ ନାଶ କରେ।
ଜଟେଶ୍ଵରୋ ମହାଭାଗ ଵିଦ୍ଯତେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍ ନାରଦସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ମୃତ୍ଵା କ୍ଷେତ୍ରମନୁତ୍ତମମ୍
ଏଠାରେ ଜଟେଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ବସିଛନ୍ତି; ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ—
ଜଗାମ ତ୍ଵରିତଂ ଦେଵି ମହାକାଲଵନେ ତତଃ ଲିଂଗମଧ୍ଯାଦହଂ ଦେଵି ପ୍ରସନ୍ନୋ ନିର୍ଗତସ୍ତଦା
—ସେ ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ, ହେ ଦେବୀ, ବଡ଼ କାଳବନକୁ ଗଲେ; ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ଦୟାପୂର୍ବକ ଏ ସମୟରେ ପ୍ରକଟ ହେଲି।
ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯୋ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଃ କାଂତକାମଂ ଦଦାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲି: 'ମୁଁ ତୁମ ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ଦେଉଛି।'
ତ୍ଵତ୍ପାଦପଂକଜେ ଭୂଯାଦ୍ଭକ୍ତିର୍ମେ ଵିପୁଲା ସଦା
ତୁମର ପଦପଙ୍କଜରେ ମୋର ଭକ୍ତି ସଦା ବଡ଼ ହେଉ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋଽହଂ ତଦା ତେନ ଯଥା ତୁଷ୍ଟେନ ପାର୍ଵତି
ତାଙ୍କର ତୁଷ୍ଟି ଦେଖି, ହେ ପାର୍ବତୀ, ସେ ସମୟରେ ମୁଁ ଏଭଳି କଥା ଶୁଣିଥିଲି।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ତେ ନାମ୍ନା ଦେଵଃ ଖ୍ଯାତୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଆଜିଠୁ ଦେବତା ତୁମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଯେ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ଦେଵଂ ରାମେଶ୍ଵରଂ ପରମ୍ ।। ଆଜନ୍ମପ୍ରଭଵଂ ପାପଂ ତେଷାଂ ନ୩ଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପରମ ଦେବତା ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ, ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମଠୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନାଶ ହେବ।
ସ ଏଵ ପୁଣ୍ଯଵାନ୍ପୂଜ୍ଯ ଇହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ଏହି ଦେବତା ଏହି ଜଗତରେ ଓ ପରଲୋକରେ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଓ ପୂଜ୍ୟ।