ଜଘାନ ଜମଦଗ୍ନିଂ ତୁ କାମଧେନୁକୃତେ କୁଧୀଃ
କାମଧେନୁ ଗାଉଁ ପାଇଁ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ରଖି, ସେ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ଅଥ ପଶ୍ଯଂତୁ ମେ ଵୀର୍ଯଂ ତ୍ରଯୋ ଲୋକାଃ ସନାତନମ୍
ଏବେ ତିନି ଲୋକ ମୋର ନିତ୍ୟ ଶୌର୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତୁ।
ମତ୍ପିତା ନିହତୋ ଯେନ ସତ୍କର୍ମନିରତଃ ସଦା
ମୋ ପିତା, ସଦା ନିତିରେ ଲଗ୍ନ, ସେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା ହେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କ୍ରୋଧରକ୍ତାକ୍ଷଃ କାର୍ତ୍ତଵୀ ର୍ଯାର୍ଜୁନଂ ଭୁଵି
ଏପରି କହି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ସେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ପତ୍ୟାଇଲେ।
କୃତ୍ସ୍ନଂ ବାହୁସହସ୍ରଂ ଚ ଚିଚ୍ଛେଦ ଭୃଗୁନଂଦନଃ
ଭୃଗୁବଂଶୀ ସମସ୍ତ ହଜାରଟି ହାତ କାଟିଦେଲେ।
ରଥସ୍ଥଂ ପାତଯାମାସ ଜଘାନ ନୃପତିଂ ପ୍ରିଯେ
ସେ ରଥରୁ ତାଙ୍କୁ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ ଏବଂ ରାଜାକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ହେ ପ୍ରିୟ।
କୃତ୍ଵା ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଂ ଚୈଵ ଭାର୍ଗଵଃ ସ ମହାବଲଃ
ଭାର୍ଗବ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେ ମହାଦାନେ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଭୃଗୁନଂଦନଃ
ସେ ମହାଯଜ୍ଞ ଓ ମହାଦାନରେ, ଭୃଗୁବଂଶୀ ଦାନ ଦେଲେ।
ଵାରୁଣାଂସ୍ତୁରଗାଞ୍ଛୁଭ୍ରାନ୍ରଥଂ ଚ ରଥିନାଂ ଵରଃ
ସେ ମହାରଥୀ, ଭାରୁଣର ଶୁଭ୍ର ଘୋଡା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତଦା ତସ୍ମିନ୍ମହାଯଜ୍ଞେ ଵାଜିମେଧେ ମହାଯଶାଃ
ତାପରେ, ଏହି ମହାଯଜ୍ଞ ଅଶ୍ୱମେଧରେ, ମହାଯଶସ୍ବୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଏଵଂ କିଲ ପୁରାଣେଷୁ ସର୍ଵାଗମଭିଦାଦିଷୁ
ଏପରି ଭାବରେ ପୁରାଣ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରମାଣିତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ
ଅଶ୍ଵମେଧେନ ଯଜ୍ଞେନ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ଵିନଶ୍ଯତି
ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ବୋଲି କହାଯାଇଛି।
ମଯା ପୁନର୍ନୃଶଂସେନ ବହଵଃ ପ୍ରାଣିନୋ ହତାଃ
ମୁଁ ନିର୍ଦୟତାରେ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମାରିଦେଇଛି।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵୃଦ୍ଧାଶ୍ଚ ବାଲାଶ୍ଚ ମାତା ଚୈଵ ଵିଶେଷତଃ
ମହିଳା, ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁ ଏବଂ ବିଶେଷକରି ମୋ ମାଁକୁ।
ଚିଂତଯିତ୍ଵା ମୁହୂର୍ତଂ ତୁ ଗତୋ ରୈଵତକଂ ଗିରିମ୍
କିଛି ଖଣ୍ଡ ଭାବି ରୈବତକ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ।
ତଥାପି ନ ଗତା ହତ୍ଯା ହ୍ଯନେକପ୍ରାଣିସଂଭଵା
ତଥାପି ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ହତ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପ ମୋଠୁ ଯାଇନଥିଲା।
ସହ୍ଯେ ହିମାଲଯେ ରମ୍ଯେ ପୁଣ୍ଯେ ବଦରିକାଶ୍ରମେ
ସହ୍ୟ ପାହାଡ଼, ସୁନ୍ଦର ହିମାଳୟ ଓ ପବିତ୍ର ବଦରିକାଶ୍ରମରେ
ଯମୁନାଂ ଚଂଦ୍ରଭାଗାଂ ଚ ଗଂଗାଂ ତ୍ରିପଥଗାମିନୀମ୍
ଯମୁନା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଓ ତିନିପଥ ଚଳିଥିବା ଗଙ୍ଗା ନଦୀକୁ
ଵିଶାଲାଂ କପିଲାଂ ଦୁର୍ଗାଂ ଗଂଭୀରାଂ ଗୋମତୀଂ ଶିଵାମ୍
ବିଶାଳା, କପିଳା, ଦୁର୍ଗା, ଗଭୀର ଓ ଶୁଭ ଗୋମତୀ ନଦୀକୁ
ଗଯାଂ ଚୈଵ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ନୈମିଷଂ ପୁଷ୍କରଂ ତଥା
ଗୟା, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ନୈମିଷ ଓ ପୁଷ୍କରକୁ
କୃତଯାତ୍ରୋଽପି ଦୁଃଖାର୍ତ୍ତଶ୍ଚିଂତଯାମାସ ଭାର୍ଗଵଃ
ଏସବୁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ ଭାର୍ଗବ ଦୁଃଖରେ ଭରି ଚିନ୍ତା କରିଲେ।
ନ ଗତା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ମେ କୃତୋ ଧର୍ମୋ ନିରର୍ଥକଃ ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସତ୍ଯମେତଚ୍ଚ ନଷ୍ଟଂ ଜାତଂ କଥଂ ମମ ।। 5.2.29.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ମୋଠୁ ଯାଇନାହିଁ; ମୋର ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ଥହୀନ। ଯଦି ଏହା ସତ୍ୟ, ତେବେ ମୋର ବିନାଶ କିପରି ହେଲା?
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ନାରଦୋ ମୁନିପୁଂଗଵଃ
ଏହି ସମୟରେ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ ଆସିଲେ।
ଵିଷଣ୍ଣଵଦନୋ ଦୀନଶ୍ଚିଂତଯାନଃ ପୁନଃପୁନଃ
ମୁହଁ ନମ୍ର, ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ପୁନିପୁନି ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଥିଲେ।
ଭୋଭୋ ନାରଦ ଦେଵର୍ଷେ ଶୃଣୁ ମେ ପରମଂ ଵଚଃ
ହେ ଦେବର୍ଷି ନାରଦ, ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା ଶୁଣ।
ପିତୁଃ ପରାଭଵାଦ୍ଭୂମୌ ଭୃମିପାଲା ମଯା ହତାଃ
ପିତାଙ୍କ ପରାଜୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଭୂମିର ରାଜାମାନେ ମାରିଦେଇଛି।
ନିରଂତରା ହତା ଲୋକା ଵିଶୋକେନାଦଯାଲୁନା
ଅବିରତ ଭାବରେ ମୁଁ ଦୟାହୀନ ଓ ଶୋକହୀନ ହୋଇ ଲୋକମାନେ ନଶ୍ଟ କରିଛି।
ଯଜ୍ଞଃ କୃତୋଽଶ୍ଵମେଧଶ୍ଚ ଦତ୍ତଂ ଦାନମନେକଧା
ଯଜ୍ଞ କରାଯାଇଛି, ଅଶ୍ୱମେଧ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି ଓ ଅନେକ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି।
ପର୍ଵତେଷୁ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ହୁତଂ ଜପ୍ତଂ ନିରଂତରମ୍
ପାହାଡ଼ରେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିବା, ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା, ଏବଂ ଅବିରତ ଜପ କରିବା—
ପରଂ ନୈଵ ଗତା ହତ୍ଯା ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵଂ ନିରର୍ଥକମ୍
—ଯଦି ହତ୍ୟା ହୋଇଥାଏ, ଏହାରେ କେବେ ଉଚ୍ଚତମ ଫଳ ମିଳେନି; ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ଥହୀନ ହୋଇଯାଏ।