ଶ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ଯଃ ପଠେଦେତାଂ ଜଟେଶ୍ଵରକଥାଂ ଶୁଭାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଏହି ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶୁଭ କଥା ପାଠ କରନ୍ତି—
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ଦେବୀ, ଏହା ତୁମକୁ କହିଲି, ଏହି ଶକ୍ତି ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ମୁଚ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ଯେଉଁ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପୁରା ତ୍ରେତାଯୁଗେ ଦେଵି ରାମଃ ଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଵରଃ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ହେ ଦେବୀ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଥିଲେ ରାମ।
ରେଣୁକାଗର୍ଭସଂଭୂତଃ ସ୍ଵଯଂ ରାମୋ ବଭୂଵ ହ
ରେଣୁକାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ରାମ, ସେ ନିଜେ ରେଣୁକାର ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ସ କଦାଚିନ୍ନିଯୁକ୍ତୋଽସୌ ମୁନିନା ଜମଦଗ୍ନିନା
ଏକ ଦିନ, ମୁନି ଜମଦଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ।
ସ ପିତୁର୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭ୍ରାତୄଣାଂ ମାତୁରେଵ ଚ
ପିତାଙ୍କ ଓ ଭାଇମାନଙ୍କ ଓ ମାଆଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣିଲେ ସେ।
ସର୍ଵେଷାଂ ପୃଥିଵୀଶାନାଂ ତ୍ଵମଜେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅଜୟ ହେବା।
ଗୃହାଣ ପରଶୁଂ ପୁତ୍ର ଵହ୍ନିଜ୍ଵାଲୋଦ୍ଭଵଂ ଦୃଢମ୍
ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୃଢ଼ ପରଶୁ ନିଅ।
ଅଥ କେନାପି କାଲେନ କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନୋ ନୃପଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ରାଜା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ଆସିଲେ।
ଜଘାନ ଜମଦଗ୍ନିଂ ତୁ କାମଧେନୁକୃତେ କୁଧୀଃ
କାମଧେନୁ ଗାଉଁ ପାଇଁ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ରଖି, ସେ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ଅଥ ପଶ୍ଯଂତୁ ମେ ଵୀର୍ଯଂ ତ୍ରଯୋ ଲୋକାଃ ସନାତନମ୍
ଏବେ ତିନି ଲୋକ ମୋର ନିତ୍ୟ ଶୌର୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତୁ।
ମତ୍ପିତା ନିହତୋ ଯେନ ସତ୍କର୍ମନିରତଃ ସଦା
ମୋ ପିତା, ସଦା ନିତିରେ ଲଗ୍ନ, ସେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା ହେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କ୍ରୋଧରକ୍ତାକ୍ଷଃ କାର୍ତ୍ତଵୀ ର୍ଯାର୍ଜୁନଂ ଭୁଵି
ଏପରି କହି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ସେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ପତ୍ୟାଇଲେ।
କୃତ୍ସ୍ନଂ ବାହୁସହସ୍ରଂ ଚ ଚିଚ୍ଛେଦ ଭୃଗୁନଂଦନଃ
ଭୃଗୁବଂଶୀ ସମସ୍ତ ହଜାରଟି ହାତ କାଟିଦେଲେ।
ରଥସ୍ଥଂ ପାତଯାମାସ ଜଘାନ ନୃପତିଂ ପ୍ରିଯେ
ସେ ରଥରୁ ତାଙ୍କୁ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ ଏବଂ ରାଜାକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ହେ ପ୍ରିୟ।
କୃତ୍ଵା ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଂ ଚୈଵ ଭାର୍ଗଵଃ ସ ମହାବଲଃ
ଭାର୍ଗବ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେ ମହାଦାନେ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଭୃଗୁନଂଦନଃ
ସେ ମହାଯଜ୍ଞ ଓ ମହାଦାନରେ, ଭୃଗୁବଂଶୀ ଦାନ ଦେଲେ।
ଵାରୁଣାଂସ୍ତୁରଗାଞ୍ଛୁଭ୍ରାନ୍ରଥଂ ଚ ରଥିନାଂ ଵରଃ
ସେ ମହାରଥୀ, ଭାରୁଣର ଶୁଭ୍ର ଘୋଡା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତଦା ତସ୍ମିନ୍ମହାଯଜ୍ଞେ ଵାଜିମେଧେ ମହାଯଶାଃ
ତାପରେ, ଏହି ମହାଯଜ୍ଞ ଅଶ୍ୱମେଧରେ, ମହାଯଶସ୍ବୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଏଵଂ କିଲ ପୁରାଣେଷୁ ସର୍ଵାଗମଭିଦାଦିଷୁ
ଏପରି ଭାବରେ ପୁରାଣ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରମାଣିତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ
ଅଶ୍ଵମେଧେନ ଯଜ୍ଞେନ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ଵିନଶ୍ଯତି
ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ବୋଲି କହାଯାଇଛି।
ମଯା ପୁନର୍ନୃଶଂସେନ ବହଵଃ ପ୍ରାଣିନୋ ହତାଃ
ମୁଁ ନିର୍ଦୟତାରେ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମାରିଦେଇଛି।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵୃଦ୍ଧାଶ୍ଚ ବାଲାଶ୍ଚ ମାତା ଚୈଵ ଵିଶେଷତଃ
ମହିଳା, ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁ ଏବଂ ବିଶେଷକରି ମୋ ମାଁକୁ।
ଚିଂତଯିତ୍ଵା ମୁହୂର୍ତଂ ତୁ ଗତୋ ରୈଵତକଂ ଗିରିମ୍
କିଛି ଖଣ୍ଡ ଭାବି ରୈବତକ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ।
ତଥାପି ନ ଗତା ହତ୍ଯା ହ୍ଯନେକପ୍ରାଣିସଂଭଵା
ତଥାପି ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ହତ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପ ମୋଠୁ ଯାଇନଥିଲା।
ସହ୍ଯେ ହିମାଲଯେ ରମ୍ଯେ ପୁଣ୍ଯେ ବଦରିକାଶ୍ରମେ
ସହ୍ୟ ପାହାଡ଼, ସୁନ୍ଦର ହିମାଳୟ ଓ ପବିତ୍ର ବଦରିକାଶ୍ରମରେ
ଯମୁନାଂ ଚଂଦ୍ରଭାଗାଂ ଚ ଗଂଗାଂ ତ୍ରିପଥଗାମିନୀମ୍
ଯମୁନା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଓ ତିନିପଥ ଚଳିଥିବା ଗଙ୍ଗା ନଦୀକୁ
ଵିଶାଲାଂ କପିଲାଂ ଦୁର୍ଗାଂ ଗଂଭୀରାଂ ଗୋମତୀଂ ଶିଵାମ୍
ବିଶାଳା, କପିଳା, ଦୁର୍ଗା, ଗଭୀର ଓ ଶୁଭ ଗୋମତୀ ନଦୀକୁ
ଗଯାଂ ଚୈଵ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ନୈମିଷଂ ପୁଷ୍କରଂ ତଥା
ଗୟା, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ନୈମିଷ ଓ ପୁଷ୍କରକୁ