ଯେପ୍ଯନ୍ଯେ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵା ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସ ମାନଵାଃ
ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ—ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ମାନବମାନେ—
ତେଽପି କାମାନଵାପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଯାଂଶ୍ଚ କାଂଶ୍ଚ ସୁଦୁର୍ଲଭାନ୍
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ଦୁର୍ଲଭ ଇଚ୍ଛା ରଖିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡିକୁ ପାଇଯିବେ।
ନିଃସପତ୍ନତ୍ଵମତୁଲଂ ଯଚ୍ଚାନ୍ଯତ୍ତଦଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ତେପି ପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଗତ ଜ୍ଵରାଃ
ସେମାନେ ଅପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁମୁକ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଯାହା ଚାହିଁଥିବେ, ସେହି ସବୁ ପାଇଯିବେ; ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ଜଟେଶ୍ଵରଂ ପ୍ରପଶ୍ଯଂତି ଭକ୍ତ୍ଯା ଯେ ଚ ଦିନେଦିନେ
ଯେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତିରେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି—
ଵ୍ଯାଧିତୋ ଵ୍ଯାଧିନା ମୁକ୍ତୋ ଦୁଃଖୀ ଦୁଃଖାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁମାନେ ରୋଗରେ ପୀଡିତ, ସେମାନେ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ; ଦୁଃଖୀମାନେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ଜଟେଶ୍ଵରସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଯେ ପଠିଷ୍ଯଂତି ପାର୍ଵତି
ଯେମାନେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା ପାଠ କରନ୍ତି, ପାର୍ବତୀ—
ତେ ସର୍ଵକାମାନାପ୍ସ୍ଯଂତି ଗତିମଂତେ ଚ ମତ୍ପୁରେ 5.2.28.
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବେ ଓ ଶେଷରେ ମୋ ପୁରକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
ଗୁର୍ଵିଣୀ ଲଭତେ ପୁତ୍ରମରୋଗଂ ଶ୍ରୁତିଭୂଷଣମ୍
ଗର୍ଭବତୀ ଜଣେ ଅରୋଗ୍ୟ ଓ ବେଦ ଶ୍ରବଣର ଭୂଷଣ ଥିବା ପୁଅ ପାଇଥାଏ।
ମାଂଗଲ୍ଯମିଦମାଯୁଷ୍ଯଂ ଧର୍ମକାମାଶ୍ରଯଂ ମହତ୍
ଏହା ମଙ୍ଗଳମୟ, ଆୟୁ ଦେଇଥାଏ, ଧର୍ମ ଓ କାମର ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟ।
ଦୁର୍ଭୁକ୍ତଂ ଦୁର୍ଜନସ୍ପର୍ଶଂ ଯଚ୍ଚାଲ୍ପାଯୁଃକରଂ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ କାରଣରୁ ଖରା ଖାଦ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶ, କିମ୍ବା ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ମିଳେ—
ଶ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ଯଃ ପଠେଦେତାଂ ଜଟେଶ୍ଵରକଥାଂ ଶୁଭାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଏହି ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶୁଭ କଥା ପାଠ କରନ୍ତି—
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ଦେବୀ, ଏହା ତୁମକୁ କହିଲି, ଏହି ଶକ୍ତି ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ମୁଚ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ଯେଉଁ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପୁରା ତ୍ରେତାଯୁଗେ ଦେଵି ରାମଃ ଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଵରଃ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ହେ ଦେବୀ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଥିଲେ ରାମ।
ରେଣୁକାଗର୍ଭସଂଭୂତଃ ସ୍ଵଯଂ ରାମୋ ବଭୂଵ ହ
ରେଣୁକାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ରାମ, ସେ ନିଜେ ରେଣୁକାର ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ସ କଦାଚିନ୍ନିଯୁକ୍ତୋଽସୌ ମୁନିନା ଜମଦଗ୍ନିନା
ଏକ ଦିନ, ମୁନି ଜମଦଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ।
ସ ପିତୁର୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭ୍ରାତୄଣାଂ ମାତୁରେଵ ଚ
ପିତାଙ୍କ ଓ ଭାଇମାନଙ୍କ ଓ ମାଆଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣିଲେ ସେ।
ସର୍ଵେଷାଂ ପୃଥିଵୀଶାନାଂ ତ୍ଵମଜେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅଜୟ ହେବା।
ଗୃହାଣ ପରଶୁଂ ପୁତ୍ର ଵହ୍ନିଜ୍ଵାଲୋଦ୍ଭଵଂ ଦୃଢମ୍
ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୃଢ଼ ପରଶୁ ନିଅ।
ଅଥ କେନାପି କାଲେନ କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନୋ ନୃପଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ରାଜା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ଆସିଲେ।
ଜଘାନ ଜମଦଗ୍ନିଂ ତୁ କାମଧେନୁକୃତେ କୁଧୀଃ
କାମଧେନୁ ଗାଉଁ ପାଇଁ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ରଖି, ସେ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ଅଥ ପଶ୍ଯଂତୁ ମେ ଵୀର୍ଯଂ ତ୍ରଯୋ ଲୋକାଃ ସନାତନମ୍
ଏବେ ତିନି ଲୋକ ମୋର ନିତ୍ୟ ଶୌର୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତୁ।
ମତ୍ପିତା ନିହତୋ ଯେନ ସତ୍କର୍ମନିରତଃ ସଦା
ମୋ ପିତା, ସଦା ନିତିରେ ଲଗ୍ନ, ସେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା ହେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କ୍ରୋଧରକ୍ତାକ୍ଷଃ କାର୍ତ୍ତଵୀ ର୍ଯାର୍ଜୁନଂ ଭୁଵି
ଏପରି କହି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ସେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ପତ୍ୟାଇଲେ।
କୃତ୍ସ୍ନଂ ବାହୁସହସ୍ରଂ ଚ ଚିଚ୍ଛେଦ ଭୃଗୁନଂଦନଃ
ଭୃଗୁବଂଶୀ ସମସ୍ତ ହଜାରଟି ହାତ କାଟିଦେଲେ।
ରଥସ୍ଥଂ ପାତଯାମାସ ଜଘାନ ନୃପତିଂ ପ୍ରିଯେ
ସେ ରଥରୁ ତାଙ୍କୁ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ ଏବଂ ରାଜାକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ହେ ପ୍ରିୟ।
କୃତ୍ଵା ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଂ ଚୈଵ ଭାର୍ଗଵଃ ସ ମହାବଲଃ
ଭାର୍ଗବ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେ ମହାଦାନେ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଭୃଗୁନଂଦନଃ
ସେ ମହାଯଜ୍ଞ ଓ ମହାଦାନରେ, ଭୃଗୁବଂଶୀ ଦାନ ଦେଲେ।
ଵାରୁଣାଂସ୍ତୁରଗାଞ୍ଛୁଭ୍ରାନ୍ରଥଂ ଚ ରଥିନାଂ ଵରଃ
ସେ ମହାରଥୀ, ଭାରୁଣର ଶୁଭ୍ର ଘୋଡା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତଦା ତସ୍ମିନ୍ମହାଯଜ୍ଞେ ଵାଜିମେଧେ ମହାଯଶାଃ
ତାପରେ, ଏହି ମହାଯଜ୍ଞ ଅଶ୍ୱମେଧରେ, ମହାଯଶସ୍ବୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।