ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାମ ଦେଵୋ ମହାମୁନିଃ
ତାଙ୍କର ସେଇ କଥା ଶୁଣି ବାମଦେବ ମହାମୁନି
ମହାକାଲଵନଂ ଗଚ୍ଛ ମହାରାଜ ମମାଜ୍ଞଯା
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ମହାରାଜ, ତୁମେ ମହାକାଳବନକୁ ଯାଅ।
ପାପସଂଘପ୍ରହର୍ତ୍ତା ଚ ସର୍ଵଵେଦେଷୁ ପଠ୍ଯତେ
ଅନେକ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରିବାକୁ ସମସ୍ତ ବେଦରେ କହାଯାଇଛି।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାମଦେଵସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଃ
ବାମଦେବଙ୍କର ସେଇ କଥା ଶୁଣି ରାଜା
ତତ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଗଦ୍ଵଂଦ୍ଯଂ ଦେଵଦେଵଂ ଜଟେଶ୍ଵରମ୍
ସେଠାରେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜିତ, ଜଟାଧାରୀ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଦେଖି
ଶିଵାଯ ତେ ନମୋ ନିତ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵକାଯ ନମୋନମଃ
ଶିବଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ଆକାରରେ ଥିବାଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମନ।
ନମୋ ଜଟାଯ ରାମାଯ ମାଯଯାକ୍ରାଂତକାରିଣେ 5.2.28.
ଜଟାଧାରୀ, ରାମ ଓ ମାୟାରେ ବ୍ୟସ୍ତ କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଭୋଗାଯ ଧୂମ୍ରାଯ ନମୋଽସ୍ତୁ ଗଗନାତ୍ମନେ
ଭୋଗକୁ ଭୋଗିବାକୁ, ଧୂସର ଦେହୀ, ଆକାଶ ସ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ମହାଂଧକାରାର୍କ ନମସ୍ତେ ଶତ୍ରୁଘାତିନେ ନମଃ କନକଵର୍ଣାଯ ନମୋ ମୋହିତମୋହିନେ
ମହା ଅନ୍ଧକାରର ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ସୁନା ରଙ୍ଗର, ମୋହିତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ସୁରୂପାଯ ସୁରାର୍ଚିତାଯ ନମୋ ଵିରୂପାଯ ପ୍ରକୃତେଃ ପରାଯ
ସୁନ୍ଦର ଦେହୀ, ଦେବତାମାନେ ପୂଜିଥିବା, ବିକୃତ ଦେହୀ ଓ ପ୍ରକୃତି ପାରେ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଇତି ସ୍ତୁତସ୍ତଦା ଦେଵି ମହାଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା ପାଇଲେ, ହେ ଦେବୀ, ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱର ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଭସ୍ମଚର୍ଚିତସର୍ଵାଂଗୋ ଭୋଗିଭୋଗାଂଗଦୋଜ୍ଵଲଃ
ସମସ୍ତ ଦେହରେ ଭସ୍ମ ଲାଗିଥିଲା, ସାପର ଭୋଗର ଅଳଙ୍କାରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ।
ମୁକ୍ତାଲତାନିଭାଭିସ୍ତୁ ଜଟାଭିର୍ଭୂଷିତୋ ଵିଭୁଃ
ମୁକ୍ତା ମାଳା ପରି ଚମକୁଥିବା ଜଟାରେ ଭୂଷିତ ହେଉଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଭୋଗୀଂଦ୍ରଫଣବଦ୍ଧାଭିଃ ସିତପୀତାଦିଭିସ୍ତଥା
ସାପର ରାଜାଙ୍କ ଫଣିରେ, ସଧା ଓ ହଳଦୀ ରଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରଙ୍ଗରେ ବନ୍ଧାଯାଇଥିଲେ।
ରାଜାନଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚେଦଂ ଵଚନଂ ପର୍ଵତାତ୍ମଜେ
ପର୍ବତର ଝିଅ ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଜଟୀଭୂତଂ ଚ ତେ ପାପଂ ଗତଂ ମଦ୍ଦର୍ଶନେନ ଵୈ
ତୁମରେ ଯେପରି ଜଟି ହୋଇଥିବା ପାପ, ମୋତେ ଦେଖିବାରେ ସେହି ପାପ ଚାଲିଯାଇଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଦେଵଦେଵେନ ଵୀରଧନ୍ଵା ମହୀପତିଃ 5.2.28.
ଦେବଦେବଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବୀରଧନ୍ବା ନାମକ ରାଜା—
କାମଗେନ ଵିମାନେନ ସ୍ତୂଯମାନୋ ଗଣୈଃ ପ୍ରିଯେ
ଗଣମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ସମୟରେ, ପ୍ରିୟେ, ସେ ଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢିଗଲେ।
ଲିଂଗଶ୍ଚାତଃ ସମାଖ୍ଯାତୋ ନାମ୍ନା ଦେଵୋ ଜଟେଶ୍ଵରଃ ତେଷାଂ ପାପଂ ଜଟୀଭୂତଂ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନଶ୍ଯତି
ତେଣୁ ଲିଙ୍ଗକୁ 'ଜଟେଶ୍ୱର' ନାମରେ ଜଣାଯାଏ; ତାଙ୍କର ଜଟି ହୋଇଥିବା ପାପ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଯେଽର୍ଚଯଂତି ସଦା ଦେଵି ଦେଵଦେଵଂ ଜଟେଶ୍ଵରମ୍
ଯେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତିରେ ଦେବଦେବ 'ଜଟେଶ୍ୱର'ଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଦେବୀ—
ଯେପ୍ଯନ୍ଯେ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵା ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସ ମାନଵାଃ
ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ—ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ମାନବମାନେ—
ତେଽପି କାମାନଵାପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଯାଂଶ୍ଚ କାଂଶ୍ଚ ସୁଦୁର୍ଲଭାନ୍
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ଦୁର୍ଲଭ ଇଚ୍ଛା ରଖିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡିକୁ ପାଇଯିବେ।
ନିଃସପତ୍ନତ୍ଵମତୁଲଂ ଯଚ୍ଚାନ୍ଯତ୍ତଦଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ତେପି ପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଗତ ଜ୍ଵରାଃ
ସେମାନେ ଅପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁମୁକ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଯାହା ଚାହିଁଥିବେ, ସେହି ସବୁ ପାଇଯିବେ; ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ଜଟେଶ୍ଵରଂ ପ୍ରପଶ୍ଯଂତି ଭକ୍ତ୍ଯା ଯେ ଚ ଦିନେଦିନେ
ଯେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତିରେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି—
ଵ୍ଯାଧିତୋ ଵ୍ଯାଧିନା ମୁକ୍ତୋ ଦୁଃଖୀ ଦୁଃଖାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁମାନେ ରୋଗରେ ପୀଡିତ, ସେମାନେ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ; ଦୁଃଖୀମାନେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ଜଟେଶ୍ଵରସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଯେ ପଠିଷ୍ଯଂତି ପାର୍ଵତି
ଯେମାନେ ଜଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା ପାଠ କରନ୍ତି, ପାର୍ବତୀ—
ତେ ସର୍ଵକାମାନାପ୍ସ୍ଯଂତି ଗତିମଂତେ ଚ ମତ୍ପୁରେ 5.2.28.
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବେ ଓ ଶେଷରେ ମୋ ପୁରକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
ଗୁର୍ଵିଣୀ ଲଭତେ ପୁତ୍ରମରୋଗଂ ଶ୍ରୁତିଭୂଷଣମ୍
ଗର୍ଭବତୀ ଜଣେ ଅରୋଗ୍ୟ ଓ ବେଦ ଶ୍ରବଣର ଭୂଷଣ ଥିବା ପୁଅ ପାଇଥାଏ।
ମାଂଗଲ୍ଯମିଦମାଯୁଷ୍ଯଂ ଧର୍ମକାମାଶ୍ରଯଂ ମହତ୍
ଏହା ମଙ୍ଗଳମୟ, ଆୟୁ ଦେଇଥାଏ, ଧର୍ମ ଓ କାମର ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟ।
ଦୁର୍ଭୁକ୍ତଂ ଦୁର୍ଜନସ୍ପର୍ଶଂ ଯଚ୍ଚାଲ୍ପାଯୁଃକରଂ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ କାରଣରୁ ଖରା ଖାଦ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶ, କିମ୍ବା ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ମିଳେ—