ବ୍ରହ୍ମଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ଜପଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ଯଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ଯଜ୍ଞକର୍ମଣି
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ଦୋଷ, ଜପରେ ଦୋଷ, କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଦୋଷ ହୁଏ—
ଅଚ୍ଛିଦ୍ରମିତି ଯଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଵଦଂତି କ୍ଷିତିଦେଵତାଃ
ପୃଥିବୀର ଦେବତାମାନେ ଯେତେବେଳେ କହନ୍ତି, 'ଏଥିରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ,'
ଇତ୍ଯେଵଂ ଵଦତି ଶ୍ରେଷ୍ଠେ ସଂଵର୍ତେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମେ
ଏଭଳି ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଲେ,
ତେଷାମର୍ଥେ ଯଥାଵୃତ୍ତଂ କଥଯାମାସୁରେଵ ତେ
ତେବେ ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେଥିରେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ସେଉଁଠି କଥା କହିଦେଲେ।
ତେଽପ୍ଯୂଚୁର୍ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଵିହିତାନି ଯଥାର୍ଥତଃ
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେପରି ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି, ସେଉଁପରି କଥା କହିଲେ।
ଅଶୀତିର୍ଯସ୍ଯ ଵର୍ଷାଣି ବାଲୋ ଵାପ୍ଯୂନଷୋଡଶଃ
ଯାହାର ବୟସ୍ ଅସୀ ପୂରା ହୋଇଛି, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଶିଶୁର ବୟସ୍ ଛଅଟି ଦଶା ତଳେ—
ଦେଶଂ କାଲଂ ଵଯଃ ଶକ୍ତିଂ ପାପଂ ଚାଵେକ୍ଷ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ଦେଶ, ସମୟ, ବୟସ୍, ଶକ୍ତି ଓ ପାପକୁ ଭଲଭାବେ ଭାବିବା ଦରକାର,
ଇଦାନୀଂ ମୃଗଚର୍ମାଣି ପରିଧାଯ ଧୃତଵ୍ରତାଃ
ଏବେ ସେମାନେ ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ଓ ବ୍ରତ ଧରିଛନ୍ତି,
ତତୋ ଵର୍ଷେ ହ୍ଯତିକ୍ରାଂତେ ଵୀରଧନ୍ଵା ମହୀପତିଃ 5.2.28.
ତାପରେ ଏକ ବର୍ଷ କଟିଗଲାପରେ, ରାଜା ବୀରଧନ୍ୱନ—
ତେ ଚାପ୍ଯେକତରୋର୍ମୂଲେ ମୃଗଧର୍ମୋପଜୀଵିନଃ
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଛର ତଳେ ରହି, ମୃଗମାନଙ୍କ ପରି ଜୀବିକା ଚାଲାଇଲେ।
ତତ୍ରାପୃଚ୍ଛଦ୍ବ୍ରହ୍ମଵଧ୍ଯା ମମ ଜାତା ମହାମୁନେ
ସେଠାରେ ସେ ପଚାରିଲେ, 'ହେ ମହାମୁନି, ମୋ ଉପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଆସିଛି।'
ଭୃଶଂ ଶୋକପରୀତାତ୍ମା ରୁରୋଦ ଭୃଶଦୁଃଖିତଃ
ତୀବ୍ର ଦୁଃଖରେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଭରିଗଲା, ସେ ବହୁତ କଷ୍ଟରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ଉଵାଚ ମା ଭୈର୍ନୃପତେ ଅପନେଷ୍ଯାମି ପାତକମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ହେ ରାଜା, ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରିଦେବି।'
ଉଦ୍ଧୃତା ଦେଵଦେଵେନ ଵିଷ୍ଣୁନା କ୍ରୋଡମୂର୍ତ୍ତିନା ଉଦ୍ଧରିଷ୍ଯତି ଦେଵୋଽସୌ ସ୍ଵଯମେଵ ଜନାର୍ଦନଃ
ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ତାହାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଛନ୍ତି, ସେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦେବ ନିଜେ ଆପଣଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତତୋ ରାଜା ଦୁରିତୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ପରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଥା କହିଲେ।
କିମନେନ ଦ୍ଵିଜେନୈଵ ନିଷ୍ପ୍ରଭେଣ ଦୁରାତ୍ମନା
'ଏହି ଦୁର୍ବଳ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଦ୍ୱିଜର କଣ ଉପକାର?'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା '? ଖଙ୍ଗେନୈଵ ଜଘାନ ତମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ତଳୱାରରେ ଆଘାତ କଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ନେଵ ଵନେ ଦେଵି ପାପସଂଘେନ ମୋହିତଃ 5.2.28.
ସେଇ ଅରଣ୍ୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ଅନେକ ପାପରେ ମୁହଁ ଦେଇ ଭ୍ରମିତ ହେଲେ।
କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତଶ୍ଚ ତୃଷାର୍ତ୍ତଶ୍ଚ ବାଲ୍ଯାନ୍ମୋହାଚ୍ଚ ସାହସାତ୍
ଭୋକରେ କ୍ଷୁଦାନ୍ବିତ, ପିଆସରେ ତରସିଥିବା, ଶିଶୁସ୍ବଭାବ, ମୂଢତା ଓ ଅବିବେକରେ ପଡି, ସେ ଦୁଃଖିତ ହେଲା।
ଜଟୀଭୂତେନ ପାପେନ ବଭ୍ରାମ ଗହନେ ଵନେ
ପାପ ଜମି ଯାଇଥିବା ଦେହରେ ବୋଝା ହୋଇ, ସେ ଘନ ଜଙ୍ଗଲରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲା।
ଵ୍ଯାଘ୍ରସିଂହଗଜାକୀର୍ଣଂ ମୃଗଶଂବରସେଵିତମ୍
ସେଇ ଜଙ୍ଗଲଟି ଅନେକ ବାଘ, ସିଂହ ଓ ହାତୀ ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିଲା, ଏବଂ ମୃଗ ଓ କୃଷ୍ଣସାର ମାନେ ତାହାରେ ଚରୁଥିଲେ।
ତେ ଗତାସ୍ତ୍ଵରିତା ଵ୍ଯାଧାଃ ସ୍ଵଭର୍ତୁଃ କଥନାଯ ଵୈ
ସେ ଶିକାରୀମାନେ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କର ମାଲିକଙ୍କ ପାଖକୁ ଖବର ଦେବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତାଵଦ୍ରାଜ୍ଞଃ ଶରୀରାତ୍ତୁ ଶ୍ଵେତାଽଽଭରଣଭୂଷିତା
ସେଇ ସମୟରେ, ରାଜାଙ୍କ ଦେହରୁ ଧଳା ଗହନା ଧାରିଥିବା ଏକ ଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ଦସ୍ଯୂନ୍ନିହତ୍ଯ ସା ଦେଵୀ ତତ୍ରୈଵାଦର୍ଶନଂ ଗତା
ସେ ଦେବୀ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ମାରି, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
ଅଥ ରାଜା ତଯା ମୁକ୍ତଃ ପ୍ରତିବୁଦ୍ଧୋଽଥ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ତାପରେ ରାଜା, ସେ ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସଚେତନ ହେଲେ।
ଗୋଵଧ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଵଧ୍ଯା ଚ ଵନେ ହ୍ଯସ୍ମିନ୍ସୁଦାରୁଣା
ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ ଗାଈ ମାରିବା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର।
ଏଵଂ ସ ଚିଂତଯିତ୍ଵାଥ ନିଃଶ୍ଵସ୍ଯ ଚ ପୁନଃପୁନଃ 5.2.28.
ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ପୁନିପୁନି ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିଲେ।
ମୁନିନା ଵାମଦେଵେନ ଦୃଷ୍ଟୋ ରାଜା ତଥାଵିଧଃ
ସେଉଁଠି, ଏଭଳି ଦୁଃଖରେ ପଡିଥିବା ରାଜାକୁ ମହାର୍ଷି ବାମଦେବ ଦେଖିଲେ।
ସୋମଵଂଶସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ଦଶାଂ କଷ୍ଟାଂ ସମାଗତଃ
ସୋମବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସେ ରାଜା ଦୁଃଖର ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ଉଦ୍ଧରିଷ୍ଯାମି ରାଜାନମେନଂ ପୁରୁଷସତ୍ତମମ୍ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ମହୀପାଲଂ ଵୀରଧନ୍ଵାନମାତୁରମ୍
ମୁଁ ଏହି ମହାପୁରୁଷ ରାଜାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି—ଏହିପରି ଭାବେ ମୁନି ଦୁଃଖିତ ବୀରଧନ୍ବନ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।