ଦେଵତ୍ଵେଽଥ ମନୁଷ୍ଯତ୍ଵେ ତିର୍ଯକ୍ତ୍ଵେଽଥ ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ଦେବତା, ମଣିଷ କିମ୍ବା ପଶୁ ଜନ୍ମରେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ।
ଏତଦୁଦ୍ଦେଶତୋ ରାଜନ୍ଭଵତା କଥିତଂ ମଯା
ହେ ରାଜା, ଏହି କଥାକୁ ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ତୁମକୁ କହିଛି।
ତଦେହ୍ଯନ୍ଯତ୍ର ଗଚ୍ଛାଵି ଯଥା ଦୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯାଧୁନା
ଏବେ ଆସ, ଆମେ ଅନ୍ୟଏଠିକୁ ଚଳିବା, ଯେପରି ତୁମେ ଏଠାରେ ଦେଖିଲ।
ତଦା ହି ସର୍ଵୈରୁଦ୍ଘୁଷ୍ଟଂ ଯାତନା ସ୍ଥାଯିଭିର୍ନୃଭିଃ ତ୍ଵଦଂଗସଂଗୀ ପଵନୋ ଦେହାନ୍ହ୍ଲାଦଯତେ ହି ନଃ
ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୋଗୀ ମଣିଷ ଚିତ୍କାର କଲେ, ତୁମ ଶରୀରକୁ ଛୁଇଁଥିବା ପବନ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦେଲା।
ପରିତାପଂ ଚ ଗାତ୍ରେଭ୍ଯଃ ପୀଡା ବାଧାଶ୍ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ଆମ ଦେହରୁ ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଦୁଃଖ ଓ ପୀଡ଼ା ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତେଷାଂ ତଂ ଯାମ୍ଯପୁରୁଷଂ ନୃପଃ
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଯମର ଦୂତକୁ କହିଲେ।
କିଂ ମଯା କର୍ମ ତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ମର୍ତ୍ଯଲୋକେ ମହତ୍କୃତମ୍ 5.2.27.
ମୁଁ ମରଣଶୀଳ ଲୋକରେ କେଉଁ ମହାପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲି?
ଆଶ୍ଵିନସ୍ଯ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ତସ୍ଯେଦଂ ଫଲମୀଦୃଶମ୍
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ତତସ୍ତଦ୍ଗାତ୍ରସଂସର୍ଗୀ ପଵନୋ ହ୍ଲାଦଦାଯକଃ
ତାପରେ ସେ ଦେହକୁ ଛୁଇଁଥିବା ପବନ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲା।
ତତୋ ଭଦ୍ରମୁଖାତ୍ରାହଂ ସ୍ଥାସ୍ଯେ ସ୍ଥାଣୁରିଵାଚଲଃ
ତେଣୁ, ହେ ଶୁଭମୁଖୀ, ମୁଁ ଏଠି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଥିବି, ଥମ୍ବା ପରି ଅଚଳ।
ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ଭୋଗାନ୍ନ ଯାସ୍ଯେତାଂ ଯାତନାଂ ପାପକର୍ମଣାମ୍
ତୁମେ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କର, ଦୁଷ୍କର୍ମର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଯିଅନି।
ଯଦାର୍ତ୍ତଜଂତୁଂ ନିର୍ଵାଣମାନେତୁମିତି ମେ ମତିଃ
ମୋ ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି ଦୁଃଖିତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ।
ତସ୍ମାନ୍ନ ତାଵଦ୍ଯାସ୍ଯାମି ଯାଵଦେତେ ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ତେଣୁ, ଏହି ଅତିଦୁଃଖିତମାନେ ମୁକ୍ତି ନ ପାଅଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଯିବିନି।
ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଂତେ ତେ ଯଦି ସୁଖଂ ବହଵୋ ଦୁଃଖିତେ ମଯି
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଯଦି ଅନେକ ଦୁଃଖିତ ଲୋକ ସୁଖ ପାଇବେ, ତେବେ ମୁଁ ଏଠି ରହିବି।
ଅଵଶ୍ଯମସ୍ମାଦ୍ଗଂତଵ୍ଯଂ ତସ୍ମାତ୍ପାର୍ଥିଵ ଗମ୍ଯତାମ୍
ଏଠାରୁ ଯିବା ଅବଶ୍ୟକ, ତେଣୁ ରାଜା, ଆପଣ ଯିବେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଧର୍ମଃ ଶକ୍ରେଣ ସହିତୋବ୍ରଵୀତ୍
ଏହି ସମୟରେ ଧର୍ମ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଏକାଠି କଥା କହିଲେ।
ଏହ୍ଯେହି ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର କୃତମେତାଵତା ପ୍ରଭୋ 5.2.27.
ଆସନ୍ତୁ, ଆସନ୍ତୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେକି ଦରକାର ଥିଲା, ସେସବୁ ହୋଇଯାଇଛି।
ନ ଚ ମନ୍ଯୁସ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ଯଃ ଶୃଣୁ ମେ ଵଚନଂ ଵିଭୋ
ଆପଣ କ୍ରୋଧ କରିବେ ନାହିଁ, ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ, ମହାବଳୀ।
ନଯାମି ତ୍ଵାମହଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ତ୍ଵଯା ସମ୍ଯଗୁପାସିତଃ
ଆପଣ ମୋତେ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ଏବେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯିବି।
ନିମିରୁଵାଚ ନରକେ ମାନଵା ଧର୍ମ ପୀଡ୍ଯଂତେଽତ୍ର ସହସ୍ରଶଃ
ନିମି କହିଲେ: ଧର୍ମ, ଏଠାରେ ନରକରେ ଲୋକମାନେ ହଜାର-ହଜାର ଭାବେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛନ୍ତି।
ସ୍ଵର୍ଗେ ତ୍ଵଯାପି ଗଂତଵ୍ଯଂ ନୃପ ପୁଣ୍ଯେନ କର୍ମଣା
ରାଜା, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ନିଜର ଶୁଭ କର୍ମରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ପଡିବ।
ଵିଶିଷ୍ଟଂ ମମ କିଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶୁଭଂ ତଦ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ମୋର କଣ ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟ କିମ୍ବା ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି? ଆପଣ ମୋତେ ସେ ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା କହିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯାଂ ତ୍ଵଯା ମହାବାହୋ ମହାକାଲଵନୋତ୍ତମେ
ମହାବାହୁ, ସେ ଉତ୍ତମ ମହାକାଳବନରେ ଆପଣ ଯାହା କରିଥିଲେ—
ତଦ୍ଵିଶିଷ୍ଟଂ ଚ ତେ ପୁଣ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ସଂଖ୍ଯା ନ ଵିଦ୍ଯତେ ଏତେ ନାରକିକାଃ ସର୍ଵେ କ୍ଷପଯଂତୁ ସ୍ଵକର୍ମଜାମ୍
ଆପଣଙ୍କର ସେ ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟର ଗଣନା କରିହେବ ନାହିଁ; ଏହି ସମସ୍ତ ନରକବାସୀ ନିଜ-ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗି ସମାପ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯଦି ମତ୍ସଂନିଧାଵେଷାମୁତ୍କର୍ଷୋ ନୋପଜାଯତେ
ମୋର ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କର ଉନ୍ନତି ହେଉନାହିଁ—
ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ସୁକୃତଂ କିଂଚିଦ୍ଵିଶିଷ୍ଟତରମସ୍ତି ଵୈ
ତେଣୁ ଯେଉଁଠି ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୌଣସି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି—
ତଦୁତ୍ପନ୍ନସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯସ୍ଯ କଲାମେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ଵୈ ।। 5.2.27.
ଏଭଳି ଉତ୍ପନ୍ନ ପୁଣ୍ୟର ଏକ ଅଂଶ ଏଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଦିଅ।
ତତ୍ପୁଣ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ମୋକ୍ଷ୍ଯଂତେ ନରକାଦିମେ
ସେହି ପୁଣ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ଏହି ପ୍ରଥମ ଲୋକମାନେ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।
ତତୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଧର୍ମରାଜୋ ନିମିଂ ଶକ୍ରସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ଧର୍ମରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ନିମିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଏତାଂଶ୍ଚ ନାରକାନ୍ପଶ୍ଯ ଵିମୁକ୍ତାନ୍ପାପକର୍ମଣଃ
ଏହି ନରକବାସୀମାନେ ଦେଖ, ସେମାନେ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।