କୃତ ପୁଣ୍ଯା ନରା ମର୍ତ୍ଯାସ୍ତେ ଯାଂତି ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେମାନେ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଵିମୁକ୍ତୋ ଜନ୍ମଦୁଃଖାଦ୍ଯୈର୍ଲୀଯତେ ମଯି ମାନଵଃ
ଜନ୍ମ ଓ ଦୁଃଖ ଆଦିରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ମଣିଷ ମୋତେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ।
ଯୈଶ୍ଚ ସୋମେଶ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ନ ଦୃଷ୍ଟୋ ନ ଚ ପୂଜିତଃ 5.2.26.
ଯେଉଁମାନେ ସୋମେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ପୂଜା କରିନାହାନ୍ତି,
ଏକଃ ସୋମେଶ୍ଵରଃ ପୂଜ୍ଯଃ କୁଷ୍ଠରୋଗଵିନାଶନଃ
ସୋମେଶ୍ୱର ଏକମାତ୍ର ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ସେ କୁଷ୍ଠରୋଗକୁ ନଶ୍ୱାନ୍ତି।
ଆଧାରଃ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ଯେନ ସୋମେଶ୍ଵରୋ ଽର୍ଚିତଃ ମୁକ୍ତୋ ଭୋଗୀ ନିରାତଂକୋ ମମ ଲୋକେ ଵସେଚ୍ଚିରମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର ସୋମେଶ୍ୱର। ଯେଉଁଠି ସୋମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠି ଲୋକେ ମୁକ୍ତ, ଭୋଗବିଲାସୀ, ଭୟହୀନ ହୋଇ, ମୋର ଲୋକରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ରହନ୍ତି।
କାଂଚନୈଃ କୁସୁମୈର୍ଦେଵି ଲିଂଗଂ ସୋମେଶ୍ଵରଂ ପ୍ରିଯେ
ହେ ଦେବୀ, ସୁନା ଫୁଲରେ ପ୍ରିୟା, ସୋମେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ପାପ ନଶ୍ୱାନ୍ତିଏ ଏହି ପ୍ରଭାବକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସ୍ଵପ୍ନେପି ନରକଃ କୁତଃ
କେବଳ ଦର୍ଶନ କଲେ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ, କିପରି ନରକ ହେବ?
ପୁରା କଲିଯୁଗେ ଦେଵି କଲ୍ପେ ଵାରାହସଂଜ୍ଞକେ
ପୂର୍ବେ, କଳିଯୁଗରେ, ଭାରାହ ନାମକ କଳ୍ପରେ, ହେ ଦେବୀ,
ନିର୍ମର୍ଯାଦା ନିରାଧାରା ନିରୌକା ନାସ୍ତିକା ଜନାଃ
ସେଠି ଲୋକମାନେ ଉପଜିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସୀମା ନଥିଲେ, ଆଧାର ନଥିଲେ, ଘର ନଥିଲେ, ଏବଂ ନାସ୍ତିକ ଥିଲେ।
ନାର୍ଚଯଂତି ସୁରାନ୍ଵିପ୍ରାଃ କର୍ମ କୁର୍ଵଂତି କୁତ୍ସିତମ୍
ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁନାହାନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି; ଅପମାନଜନକ କାମ କରନ୍ତି।
ଵୈରବଦ୍ଧାଶ୍ଚ ସଂଜାତାଃ ପରସ୍ପରଵଧେ ରତାଃ
ସେମାନେ ଶତ୍ରୁତାରେ ବନ୍ଧିଗଲେ, ପରସ୍ପର ହତ୍ୟାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସର୍ଵଭକ୍ଷ୍ଯାଶ୍ଚ ମୃଷାଵାଦପରାଯଣାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥ ଖାଆନ୍ତି, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା କଥାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି।
ଦୃଶ୍ଯଂତେ ଷୋଡଶେ ଵର୍ଷେ ନରାଃ ପଲିତିନଃ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ଷୋଳଷ ବର୍ଷରେ ମଧ୍ୟ ଚୁଲି ଧଳା ଲୋକମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ଏଵଂଵିଧାଃ ସମୁଦ୍ଭୂତା ନରା ନାର୍ଯଶ୍ଚ ପାତକୈଃ
ଏପରି ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ, ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ, ଉପଜିଥାନ୍ତି।
କୁଠାରୈର୍ଭିନ୍ନମୂର୍ଦ୍ଧାନଃ କ୍ରକଚୈଃ ପାଟିତାଃ ପରେ
ଅନ୍ୟମାନେ କୁଠାରରେ ମୁଣ୍ଡ କାଟାଯାନ୍ତି, ଚିରିଦିଆଯାନ୍ତି, ଆଉ କ୍ରକଚରେ ଚେରାଯାନ୍ତି।
ଭିନ୍ନାଶ୍ଚାଯୋମଯୈସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈରଗ୍ନିତପ୍ତୈଶ୍ଚ କୀଲକୈଃ 5.2.27.
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଲୋହା ଖିଳାରେ ଛିଦ୍ର କରାଯାନ୍ତି, ଅଗ୍ନିରେ ତାପିଥିବା ଖିଳାରେ ମାଡ଼ାଯାନ୍ତି।
କ୍ଷିପ୍ଯଂତେ ତପ୍ତକୁଣ୍ଡେଷୁ ଦହ୍ଯଂତେ ଵହ୍ନିରାଶିଷୁ
ତାପିଥିବା ଡେଗରେ ଛାଡ଼ାଯାନ୍ତି, ଅଗ୍ନିର ଢେରରେ ପୁଡ଼ାଯାନ୍ତି।
ଲୌହୈଶ୍ଚ ଶୃଙ୍ଖଲୈର୍ବଦ୍ଧା ହ୍ଯଧୋଵକ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଲଂବିତୈଃ
ଲୋହା ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବାନ୍ଧାଯାନ୍ତି, ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ କରି ଝୁଲାଯାନ୍ତି।
କୃମିଭିର୍ଭ୍ରମରୈସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈର୍ଦଂଶୈଶ୍ଚ ମଶକୈସ୍ତଥା
କୀଟ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମଧୁମକ୍ଷୀ, ଏବଂ ମାଛିର କାମୁଡ଼ିରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗନ୍ତି।
କେଚିତ୍କୃତ୍ତାଃ ପ୍ରଧାଵଂତି ତୋଯାର୍ଥଂ ଚ ତୃଷାତୁରାଃ
କେତେକ ଲୋକ ଛେଦିତ ହୋଇ, ତୀବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ ପାଣି ଖୋଜି ଏପଟ-ସେପଟ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ଲାଗନ୍ତି ।
ଯୈଶ୍ଚାଂଗୈଃ ପତିତଂ କର୍ମ କ୍ରିଯତେ ପୁରୁଷୈର୍ଭୁଵି
ଯେଉଁ ଅଂଗ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ପୃଥିବୀରେ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି,
ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ଗୁରୁଂ ଦେଵାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍କ୍ରୁଦ୍ଧଚକ୍ଷୁଷା ତେଷାଂ ନେତ୍ରାଣି ଭିଦ୍ଯଂତେ କୃଷ୍ଯଂତେ ଲୋହଶଂକୁଭିଃ
ଯେମାନେ ଗୁରୁ, ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାଲି ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଆଖି ଲୋହାର କାଠି ଦ୍ୱାରା ଛିଦ୍ର କରାଯାଏ ଓ ଫାଟିଯାଏ ।
ଶ୍ରଵଣୌ ଚ ପ୍ରପୂର୍ଯଂତେ ଲୌହେନ ଶଂକୁନା ତତଃ
ତାପରେ ସେମାନଙ୍କର କାନ ମଧ୍ୟ ଲୋହାର କାଠି ଦ୍ୱାରା ପୂରିଦିଆଯାଏ ।
ଲୌହୈର୍ଵେଗାନ୍ନିଖନ୍ଯଂତେ ଯୈଃ ଶ୍ରୁତଂ ଗୁରୁନିଂଦନମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଗୁରୁଙ୍କ ନିନ୍ଦା ଶୁଣିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଲୋହାର ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ତୀବ୍ର ଭାବେ ଆଘାତ ପାଆନ୍ତି ।
ଶତଶଃ ପାଟ୍ଯତେ ଜିହ୍ଵା ଵହ୍ନିଵର୍ଣୈରଯୋମୁଖୈଃ
ଲୋହାର ତୀର ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳି ଉଠେ, ସେଠି ସେମାନଙ୍କର ଜିହ୍ବା ଶତ-ଶତ ଥର ବିଭାଜିତ କରାଯାଏ ।
ତଦ୍ଵକ୍ତ୍ରାଣି ବହୂନ୍ଵାରାନ୍ଯେପଵାଦରତା ନରାଃ 5.2.27.
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଅପବାଦ କରିବାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମୁହଁ ପୁନିପୁନି ଆଘାତିତ ହୁଏ ।
ଯେ ନିଘ୍ନଂତି ଦୁରାଚାରାଃ ସୁରାର୍ଥାଯୋପକଲ୍ପିତେ
ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି,
ଯୈରପ୍ଯାଲିଂଗିତା ନାରୀ ପରସ୍ଯ ଚ ଦୁରାତ୍ମଭିଃ
ଏବଂ ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟମନସ୍କ ଅନ୍ୟର ଜଣେ ଜନାନୀଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି,
ସ୍ଥାପ୍ଯତେ ଵଧ୍ଯତେ ଚାପି ପ୍ରଚଂଡୈର୍ଯମକିଂକରୈଃ
ସେମାନେ ଯମର କ୍ରୁର ଦୂତମାନେ ଧରି ଦଣ୍ଡିତ କରନ୍ତି ।