ତସ୍ମିଂସ୍ତୁ ମଥିତେ ଦେଵି ପ୍ରଯତ୍ନାତ୍କେଶଵସ୍ଯ ଚ
ହେ ଦେବୀ, ସେଥିରେ କେଶବ ଭାରି ଚେଷ୍ଟାରେ ମଥନ କରୁଥିଲେ—
ତମେଵ ଦେଵା ମନୁଜାଃ ପିତରଶ୍ଚ ଯଶସ୍ଵିନି
ସେହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପିତୃମାନେ ଦେଖିଲେ, ହେ ଯଶସ୍ବିନୀ।
ସମୁତ୍ପନ୍ନମଥୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ପ୍ରାହ କେଶଵଃ 5.2.26.
ତାପରେ ଏହା ଉପସ୍ଥିତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ଭଗବାନ କେଶବ କହିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵାସୁଦେଵେନ ପ୍ରଜାଃ ପାଲଯିତୁଂ ଶଶୀ
ବାସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଚନ୍ଦ୍ର ଜନମାନେ ପାଳନ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ତସ୍ଯାଗ୍ରେ ନାରଦଃ ସର୍ଵଂ କଥଯାମାସ ସତ୍ଵରମ୍
ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନାରଦ ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ପୀଡିତୋ ଦକ୍ଷଶାପେନ ସୋମୋଽପ୍ଯଂତର୍ହିତସ୍ତଦା
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଶାପରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସୋମ ସେତିବେଳେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଯଥାଶାପଂ କଥଯାମାସ ଗଦ୍ଗଦଃ
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ଶାପ ଅନୁଯାୟୀ ଗଦ୍ଗଦ୍ କଣ୍ଠରେ କଥା କହିଲେ।
ଅଯଂ ମେ ପ୍ରଥମଃ ପୁତ୍ରଃ ପୀଡିତଃ ଶଶିନା ଭୃଶମ୍
ଏହି ମୋର ପ୍ରଥମ ପୁଅ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଛି।
ଵିଷ୍ଣୁନା ଚ ବଲଂ ଦତ୍ତମସ୍ମୈ ଚଂଦ୍ରମସେ ଦୃଢମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମଧୁହଂତାରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁମୁଵାଚ ହ
ମଧୁ ନାଶକୁ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ ଚାଯଂ ପୀଡିତୋ ଦେଵ ଶଶାଂକେନ ନଵେନ ଵୈ ଵୃତ୍ତାଂତଂ କଥଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମାଗ୍ରେ ଚ ପୁନଃପୁନ.
ହେ ଦେବ, ଏହି ନୂତନ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଛି; ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପୁନଃପୁନ କଥା କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାପି ପୂର୍ଵଚଂଦ୍ରାର୍ଥେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଲୋକନମସ୍କୃତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଆଗରୁ ପୁର୍ବ ଚନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପୂଜିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ—
ନମଃ କୃଷ୍ଣ ନମୋ ଵିଷ୍ଣୋ ନମୋ ଜିଷ୍ଣୋ ନମୋନମଃ 5.2.26.
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବିଜୟୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।
ଜଯସ୍ଵ ଗୋଵିଂଦ ମହାନୁଭାଵ ଜଯସ୍ଵ ଵିଶ୍ଣୋ ଜଯ ପଦ୍ମନାଭ
ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗୋବିନ୍ଦ, ତୁମକୁ ବିଜୟ ହେଉ, ବିଷ୍ଣୁ, ପଦ୍ମନାଭ, ତୁମକୁ ବିଜୟ ହେଉ।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତସ୍ତଦା ଦେଵି ବ୍ରହ୍ମଣା ଲୋକକାରିଣା
ଏଭଳି ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଗଚ୍ଛ ସୋମ ମମାଦେଶାନ୍ମହାକାଲଵନୋତ୍ତମେ ତମାରାଧଯ ଯତ୍ନେନ ସ ତେ ଦେହଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯତି
ମୋ ଆଦେଶରେ, ସୋମ, ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମହାକାଳବନକୁ ଯାଅ। ସେଠାରେ ଉତ୍ସାହର ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ସେ ତୁମକୁ ଦେହ ଦେବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵାସୁଦେଵେନ ବ୍ରହ୍ମଣା ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ ଲିଂଗଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତୁଷ୍ଟାଵ ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ସୁଵ୍ରତେ
ଏପରି ଭାବରେ ବାସୁଦେବ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ପୁନିପୁନି କହିଲେ। ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକ, ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାହାର ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଚଂଦ୍ର ଉଵାଚ ନମୋ ଦେଵାଧିଦେଵାଯ ତ୍ରିନେତ୍ରାଯ ମହାତ୍ମନେ
ଚନ୍ଦ୍ର କହିଲେ – ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତିନି ଆଖିଅଛନ୍ତି, ମହାତ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଭୂତଵେତାଲଜୁଷ୍ଟାଯ ମହାଦେଵାଯ ଶୂଲିନେ
ଭୂତ ଓ ବେତାଳମାନେ ଯାହାଙ୍କ ସହିତ ରହନ୍ତି, ମହାଦେବ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ପୂଷ୍ଣୋ ଦଂତଵିନାଶାଯ ତଥାଂଧକଵିନାଶିନେ
ପୂଷାଙ୍କ ଦାନ୍ତ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଏବଂ ଅନ୍ଧକାକୁ ବିନାଶ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଵିକରାଲୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵକେଶାଯ ଭୈରଵାଯ ନମୋନମଃ
ବିକୃତ ରୂପ ଓ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ କେଶ ଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଭୈରବଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ମୋର ନମସ୍କାର।
ତଥା ଦାରୁଵନଧ୍ଵଂସକାରିଣେ ତିଗ୍ମଶୂଲିନେ
ଦାରୁବନକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ପ୍ରଚଂଡଦଂଡହସ୍ତାଯ ଵଡଵାଗ୍ନିମୁଖାଯ ଚ 5.2.26.
ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ହାତରେ ଧରିଥିବା, ମୁଁହ ଅଗ୍ନିପରି ତୀବ୍ର ଯିଏ, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଵିନାଶାଯ ଜଗଦ୍ଭଯକରାଯ ଚ କପର୍ଦିନେ କରାଲାଯ ସର୍ଵଦେଵାଯ ତେ ନମଃ
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ବିନାଶ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଭୟ ଦେଉଥିବା, ଜଟାଧାରୀ, କ୍ରୂର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତସ୍ତଦା ଦେଵି ଚଂଦ୍ରେଣାଂତର୍ହିତେନ ଚ
ଏଭଳି ଦେବୀ, ଚନ୍ଦ୍ର ଅଦୃଶ୍ୟ ରହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ବ୍ରୂହି ସୋମ କିମିଚ୍ଛସି
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେ କହିଲେ – ସୋମ, କଣ ଚାହୁଁଛ, କହ।
କାଂତ୍ଯା ଦୀପ୍ତ୍ଯା ତଥା ମୂର୍ତ୍ଯା ତଥା ରୂପେଣ ଚ ପ୍ରଭୋ
ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ତେଜ, ଦେହ ଓ ରୂପ ଚାହୁଁଛି।
ସ୍ଵପଦଂ କର୍ତ୍ତୁମିଚ୍ଛାମି ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ମହେଶ୍ଵର
ମହେଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁଁ ମୋର ପୂର୍ବ ଅବସ୍ଥାକୁ ପୁନି ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛି।
ଦ୍ଵିଜରାଜେନ ତତ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ଲିଂଗସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରସାଦତଃ
ଏହି ଲିଙ୍ଗର କୃପାରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ରାଜା ଏହା ପାଇଥିଲେ।
ତେନ ସୋମେଶ୍ଵରୋନାମ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ଏହି କାରଣରୁ ତିନି ଜଗତରେ ଏହା 'ସୋମେଶ୍ୱର' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।