ଅଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ଜ୍ଞାନମଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ତପଃ 5.2.25.
ଆଜି ମୋର ଜ୍ଞାନ ସଫଳ ହେଲା; ଆଜି ମୋର ତପସ୍ୟା ସଫଳ ହେଲା।
ଶ୍ରୁତଂ ଦେଵେନ ସଂପ୍ରୋକ୍ତଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ପଶ୍ଯଂତି ଦେହିନଃ
ଦେବତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସ୍ନାନ କରିଲେ ଦେହୀମାନେ ଦେଖନ୍ତି...
ତେଜୋମଯଂ ଶରୀରଂ ତୁ ବ୍ରହ୍ମରୂପଂ ସନାତନମ୍
ତେଜରେ ଭରିଥିବା ଶରୀର, ସେଟିଏ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମର ରୂପ।
କାରଣଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ହୃଦି ମେ ଵର୍ତ୍ତତେ ଚିରମ୍
ମୋ ହୃଦୟରେ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଥିବା କାରଣଟି ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।
ଯୋଗାଭ୍ଯାସରତେନାପି ଵତ୍ସରାଂଶ୍ଚ ତ୍ରଯୋଦଶ
ମୁଁ ତେରୋଟି ବର୍ଷ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରେ ଲାଗିଥିଲି ମଧ୍ୟ...
ଅତ୍ର ମେ ସଂଶଯୋ ଜାତଃ କୋ ହେତୁଃ କଥ୍ଯତାଂ ଭୃଶମ୍
ଏଠାରେ ମୋର ଏକ ସନ୍ଦେହ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି; ଦୟାକରି ତାହାର କାରଣ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ପରେ ଏହିପରି କହିଲେ—
ମହାଦେଵମୁପାସ୍ଯାଶୁ ମୁନେ ମୁକ୍ତିଃ ସୁଦୁର୍ଲଭା
ହେ ମୁନି, ଶୀଘ୍ର ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ବିନା ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତି ବହୁତ କଷ୍ଟକର।
ଶୃଣୁଷ୍ଵୈକମନା ଵିପ୍ର କୁରୁ ଯତ୍ନଂ ଯଥାର୍ଥତଃ
ମନୋଯୋଗରେ ଶୁଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବଂ ଯଥାଯଥ ଚେଷ୍ଟା କର।
ଶପ୍ତୋଽହଂ ତୈର୍ଯଦା ଵିପ୍ରୈସ୍ତଦା ମେ ତୋଷିତା ଭୃଶମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେତେବେଳେ ମୋତେ ଶାପ ଦେଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବହୁତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି।
ମୁକ୍ତିକାମୋ ମହାକାଲେ ମୁକ୍ତିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମଃ 5.2.25.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଯେଉଁଠାରେ ମହାମୃତ୍ୟୁର ସମୟରେ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ମୁକ୍ତୀଶ୍ଵରଂ ତଦା ଲିଂଗଂ ତସ୍ଯାଗ୍ରେ କଥଯିଷ୍ଯସି
ତାହାପରେ, ମୁକ୍ତିର ନାଥ ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ସେଠାରେ ତୁମେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କଥା କହିବ।
ପୂର୍ଵଂ ହି ଚିହ୍ନିତଂ କର୍ମ ଦେହିନୋ ନ ଵିମୁଂଚତି
ପୂର୍ବରୁ ଯେ କର୍ମ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି, ସେ କର୍ମ ଦେହଧାରୀକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଏ ନାହିଁ।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଵିପ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମଵିତ୍ତମଃ
ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ତ୍ଵମାଗତୋ ଭୂପ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ତେ ସଂଗତଂ ମଯା
"ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଆସିଛ, ରାଜା; ଭାଗ୍ୟରେ ମୋତେ ତୁମ ସହିତ ମିଳିବା ହେଲା,"
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ନୃପଵିପ୍ରୌ ତୌ ମୁକ୍ତିଲିଂଗଂ ସମା ଗତୌ
ଏମିତି କହି, ରାଜା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁହେଁ ଏକାସାଥିରେ ମୁକ୍ତି ଲିଙ୍ଗ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ସଶରୀରୌ ତୌ ତସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ଲଯଂ ଗତୌ
ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଦୁହେଁ ଦେହ ସହିତ ସେଇ ଲିଙ୍ଗରେ ଲୟ ହେଲେ।
ଅସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ସଂସ୍ପର୍ଶାନ୍ମୁକ୍ତିର୍ଭଵତି ନାନ୍ଯଥା ଅପି ପାପସମାଯୁକ୍ତଃ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ନୁହେଁ; ଯେଉଁଠି ଅପରାଧ ରହିଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ରେ ମୂଢାଃ କିଂ ତପୋଭିଶ୍ଚ କିଂ ଦାନୈର୍ନିଯମୈଶ୍ଚ କିମ୍
ହେ ମୂଢ଼ମନ୍ଦ, ଏତେ ତପସ୍ୟା କରି କ'ଣ ଲାଭ? ଦାନ ଓ ନିୟମ ରଖି କ'ଣ ହେବ?
ନ ମାଂ ଵିଦୁର୍ଦେଵଗଣା ନାସୁରା ନ ମହର୍ଷଯଃ
ଦେବମାନେ ମୋତେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ମହାଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ନ ମେ ଵେତ୍ତି ପରଂ ରୂପଂ ସ୍ଵଯଂ ସାକ୍ଷାତ୍ପ୍ରଜାପତିଃ 5.2.25.
ପ୍ରଜାପତି ନିଜେ ମଧ୍ୟ ମୋର ପରମ ରୂପକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।
ଯଦେତଦ୍ଦୃଶ୍ଯତେ ତେଜୋ ଲିଂଗରୂପଂ ଯଶସ୍ଵିନି
ହେ ଯଶସ୍ବିନୀ, ଏହି ଯେ ତେଜ ଦେଖାଯାଉଛି ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ—
ଅନେକଜନ୍ମସଂଶୁଦ୍ଧା ଯୋଗିନୋଽନୁଗ୍ରହାନ୍ମମ
ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଯୋଗୀମାନେ, ମୋର କୃପାରେ,
ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ନିଷ୍କଲଂକୋ ନରୋ ଭଵେତ୍
ଇଶ୍ୱର କହିଲେ: ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଏକ ମଣିଷ ନିର୍ମଳ ହୋଇଯାଏ—
ଅତ୍ରିର୍ନାମ ମହାଭାଗୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସଃ ସୁତଃ
ଏକ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଅତ୍ରି ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନସ ପୁତ୍ର।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋଽଭଵତ୍ସୋମୋ ଦକ୍ଷୋଥ ମାତୃଭାଗତଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ସୋମ; ପରେ, ମାତାଙ୍କର ଅଂଶରୁ ଦକ୍ଷ ହେଲେ।
ସୋମପତ୍ନ୍ଯୋ ହି ମଂତଵ୍ଯାସ୍ତାସାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ତୁ ରୋହିଣୀ
ସୋମଙ୍କର ଯେଉଁମାନେ ଜଣେ ଜଣେ ପତ୍ନୀ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋହିଣୀ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇତରାଃ ପ୍ରୋଚୁରାଗତ୍ଯ ଦକ୍ଷସ୍ଯାଗ୍ରେ ଯଥାତଥମ୍
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପତ୍ନୀମାନେ ଆସି, ଦକ୍ଷଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ କଥା କହିଲେ।
ଯଦା ନ ଵାରିତସ୍ତସ୍ଥୌ ଦକ୍ଷଃ କୁଦ୍ଧସ୍ତଦା ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ଡକ୍ଷ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ କେହି ତାଙ୍କୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେ ଦୃଢ଼ ରହିଗଲେ।
ଏଵଂ ଶପ୍ତସ୍ତୁ ସୋମୋ ଵୈ ତଦା ହ୍ଯଂତର୍ହିତୋଽଭଵତ୍
ଏଭଳି ଶାପ ଦେଇଯିବା ପରେ, ସୋମ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ।