ଆରାଧଯଧ୍ଵଂ ଦେଵେଶଂ ଲିଂଗଂ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକମ୍
ସମସ୍ତେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଠାରେ ଯାଉ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କର।
ଉର୍ଵଶ୍ଯା ମମ ଵାକ୍ଯେନ ଭର୍ତ୍ତା ପ୍ରାପ୍ତଃ ପୁରୂରଵାଃ
ଉର୍ବଶୀଙ୍କ କଥା ଦ୍ୱାରା ପୁରୁରବାସ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ହେଲେ।
ମହାକାଲଵନେ ରମ୍ଯେ ଲିଂଗାରାଧନକାମ୍ଯଯା
ସୁନ୍ଦର ମହାକାଳବନରେ ଲିଙ୍ଗାରାଧନା କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ,
ରଂଭେ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ସୌଭାଗ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଯଶସ୍ଵିନି
ହେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରମ୍ଭା, ତୁମେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଓ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ପାଇବ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପଂ ଗଚ୍ଛ ସଂଘେନାନେନ ପୂଜିତା ଅତୋପ୍ସରେଶ୍ଵରଃ ଖ୍ଯାତୋ ଯଯୌ ଖ୍ଯାତିଂ ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ ।। 5.2.17.
ତେଣୁ, ଏହି ସଭା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ; ଏଭଳି ଅପ୍ସରାମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ନାୟକ ଭାବେ ପୂଜିଲେ, ସେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଯେ ସମାରାଧଯିଷ୍ଯଂତି ଭକ୍ତ୍ଯା ଚାପ୍ସରସେଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜିବେ—
ପ୍ରେରଯିଷ୍ଯଂତି ଯେ ଲୋକେ ଦର୍ଶନାର୍ଥଂ ଯଶସ୍ଵିନି
ଯେମାନେ ଏହି ସଂସାରରେ ତୁମକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ପଠାଇବେ, ହେ ଯଶସ୍ବିନୀ—
କିଂ ଦାନୈଃ କିଂ ତପୋଭିଶ୍ଚ କିଂ ଯଜ୍ଞୈର୍ବହୁଦକ୍ଷିଣୈଃ
ଦାନ ଦେଇଲେ କଣ ଲାଭ, ତପସ୍ୟା କଲେ କଣ ଲାଭ, ଅନେକ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଯଜ୍ଞ କଲେ କଣ ଲାଭ?
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମର ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣନା କଲି, ସେଇ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ କଲହୋ ନୈଵ ଜାଯତେ
ଯାହାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ କୌଣସି ବିବାଦ ହୁଏ ନାହିଁ—
ସର୍ଵଦୁଃଖୋପଶମନଂ ସର୍ଵପାପ ପ୍ରମୋଚନମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଛାଡ଼ାଇଥାଏ—
ମମ ଦେଵି ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ କଲହଃ ସମପଦ୍ଯତ
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ସହିତ ମୋ ମଧ୍ୟ ବିବାଦ ହୋଇଥିଲା।
ଯଦା ତ୍ଵଂ ହିମଶୈଲସ୍ଯ ଦୁହିତା ଵରଵର୍ଣିନି
ଯେତେବେଳେ ହେ ଶୁଭ୍ରବର୍ଣ୍ଣା, ତୁମେ ହିମପର୍ବତର କନ୍ୟା ଥିଲା—
ଵିନିଵୃତ୍ତେ ଵିଵାହେ ଚ ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଵରାନନେ
ଯେତେବେଳେ ବିବାହ ବାତିଲ ହେଲା, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ତୁମେ ସହିତ—
ନୀଲୋତ୍ପଲନିଭପ୍ରଖ୍ଯା ନୀଲକୁଂଚିତମୂର୍ଦ୍ଧଜା ମଧ୍ଯେ ସମୁପଵିଷ୍ଟାସି କୃଷ୍ଣାଂଜନସମପ୍ରଭା
ନୀଳ କମଳ ପରି କଳା ଏବଂ ଗୁଞ୍ଜିଆ କେଶ, କଳା ଅଞ୍ଜନ ପରି ଚମକୁଥିବା, ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିଲା।
କାଲି ସୁଂଦରି ମତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେ ଵଲ୍ଲଭେ ତ୍ଵମୁପାଵିଶ
ହେ କାଳୀ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋର ପ୍ରିୟା, ମୋ ପାଖରେ ବସ।
ଭୁଜଂଗୀଵାସିତା ଶୁଭ୍ରେ ସଂଶ୍ଲିଷ୍ଟା ଚଂଦନେ ତରୌ
ସାପ ପିନ୍ଧିଥିବା, ହେ ପବିତ୍ରା, ଚନ୍ଦନ ଗଛରେ ଆଲିଙ୍ଗିତ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତାସି ମଯା ଦେଵି ଗିରିଜେ ଚାରୁହାସିନି
ଏଭଳି ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଥିଲି, ହେ ଦେବୀ, ହେ ଗିରିଜା, ହସୁଥିବା ମୁହଁ ସହ।
ଯଦା ତ୍ଵଯା ମଦର୍ଥେ ହି ପ୍ରେରିତା ଵେଦପାରଗାଃ 5.2.
ଯେତେବେଳେ ମୋ ପାଇଁ ତୁମେ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେଙ୍କୁ ପଠାଇଥିଲା—
ତଦା ତ୍ଵଯା ମଦର୍ଥେଽପି ପ୍ରାର୍ଥିତୋ ଜନକୋ ମମ
ସେତେବେଳେ ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲା।
ଯଦାପ୍ଯୁକ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ଦୈନ୍ଯାନ୍ମଦର୍ଥେ ଗଚ୍ଛ ନାରଦ
ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଦୁଃଖରେ ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ କହିଥିଲ, 'ନାରଦ, ଯାଅ'।
ସତ୍ଯେଯଂ ଲୌକିକୀ ଗାଥା ନ ଵୃଥା ପରିଜାଯତେ
ଏହି ସାଧାରଣ କଥା ନିଶ୍ଚୟ ସତ୍ୟ, କେବେ ମିଥ୍ୟା ହୁଏ ନାହିଁ।
ଅଵଶ୍ଯମର୍ଥୀ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଖଂଡନାଂ ତୁଂଡମୁଂଡନାମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଅଭିଲାଷୀ ଅବଶ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର, ଅପମାନ ଓ ନିନ୍ଦା ପାଇଥାଏ।
ତସ୍ଯା ମେ ନିଯତସ୍ତ୍ଵେଷ ହ୍ଯଵମାନଃ ପଦେପଦେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ପ୍ରତି ପଦକୁ ମୋ ଠାରୁ ଏହି ଅପମାନ ନିଶ୍ଚିତ।
ନାକୁଲୀନା ଵୃଥାଚାରା ନ ଦୁଷ୍ଟା ନ ସମତ୍ସରା
ସେ ନ ନଖୁଲ ଜାତିର, ନ ଅକାରଣ କାମ କରନ୍ତି, ନ ଦୁଷ୍ଟ, ଓ ନ ଇର୍ଷ୍ୟା କରନ୍ତି।
ଅକୁଲୀନୋ ଵୃଥାଚାରୋ ମାତ୍ସର୍ଯେଣାଶ୍ରିତଃ ସଦା
ଯିଏ ଉତ୍ତମ କୁଳର ନୁହେଁ, ଅକାରଣ କାମ କରେ, ସେ ସବୁବେଳେ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଏ।
ଆଦିତ୍ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ଵିଜାନାତୁ ଭଗଵାନ୍ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ମକଃ
ଦ୍ୱାଦଶ ରୂପରେ ଥିବା ପବିତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିବେ।
ପୂଷାଦେଵୋ ଵିଜାନାତି ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ମା ଦିଵାକରଃ
ଦ୍ୱାଦଶ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ପୂଷା ଦେବତା, ଯିଏ ଆଲୋକ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ତୁମକୁ ଜାଣନ୍ତି।
ଯତ୍ତୁ ମାମାହ କୃଷ୍ଣେତି ମହାକାଲେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ 5.2.
ମୋ ବିଷୟରେ 'କୃଷ୍ଣ' ବୋଲି, 'ମହାକାଳ' ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୋଲି ଯାହା କୁହାଯାଇଛି,
ନିଦର୍ଶନାର୍ଥଂ ନ ଦ୍ଵେଷାଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତଂ କ୍ଷଂତୁମର୍ହସି
ସେଥିରେ ଦ୍ୱେଷ ନଥିଲା, କେବଳ ଉଦାହରଣ ପାଇଁ କୁହାଯାଇଥିଲା; ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତୁମେ ମୋତେ ଖ୍ଷମା କର।