ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ଦେବୀ, ପାପ ନାଶ କରିବା ଏହି ଶକ୍ତି ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ଜାଯତେ ନୃଣାମ୍
ଯାହାକୁ କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଏଶ୍ୱର୍ୟ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।
ତୁହୁଂଡେନ ପୁରା ଦେଵି ସର୍ଵେ ହ୍ଯୁପଦ୍ରୁତାଃ ସୁରାଃ
ହେ ଦେବୀ, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୁହୁଣ୍ଡଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ ପାଇଥିଲେ।
ନଂଦନାଖ୍ଯଂ ଵନଂ ସର୍ଵଂ ତଦଧୀନମଭୂତ୍କିଲ
ସେତେବେଳେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନନ୍ଦନ ବନ ତାଙ୍କର ଅଧୀନକୁ ଚଳିଗଲା।
ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵସସଂଜ୍ଞଂ ତୁ ହୃତଵାନ୍ଦାନଵେଶ୍ଵରଃ
ଦାନବମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବାସ୍ ନାମକ ଘୋଡ଼ାକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗମାର୍ଗଃ ଖିଲୀଭୂତସ୍ତଦ୍ଭଯେନ ହ୍ଯଭୂତ୍ସତି
ସେ ଭୟରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପଥ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା।
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ଚ କାଲଜ୍ଞୋ ନାରଦୋଽଥ ମହାମୁନିଃ
ସେ ସମୟରେ ସମୟର ଜ୍ଞାନୀ ମହାମୁନି ନାରଦ ଆସିଲେ।
ଦେଵୈର୍ନମସ୍କୃତଃ ସୋଽଥ ପୂଜିତଶ୍ଚ ଯଥାଵିଧି
ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ନମସ୍କାର ଓ ପୂଜା କଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛୁରଥ ତେ ମଂତ୍ରଂ ନାରଦଂ ମୁନିସତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ମହାମୁନି ନାରଦଙ୍କୁ ଉପାୟ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
ଈଦୃକ୍କାଲେ ସମାଯାତେ କିଂ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ମହାମୁନେ
‘ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ହେ ମହାମୁନି, ଆମେ କଣ କରିବା ଉଚିତ?’
ମୁହୂର୍ତଂ ଧ୍ଯାନମାଲଂବ୍ଯ କିଂଚିନ୍ମୀଲ୍ଯ ଚ ଲୋଚନେ 5.2.16.
ମହାମୁନି ଅଳ୍ପ ସମୟ ଧ୍ୟାନ କରି, ଅଳ୍ପ ଚକ୍ଷୁ ମୁଦିଲେ।
ମହାକାଲଵନେ ରମ୍ଯେ ଶୀଘ୍ରଂ ଗଚ୍ଛଂତୁ ଵିହ୍ଵଲାଃ ସେଵଧ୍ଵଂ ପରମଂ ଲିଂଗମୀଶାନେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକମ୍
‘ତୁମେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ମହାକାଳବନକୁ ଯାଅ, ଏବଂ ଏଠାରେ ଥିବା ଈଶାନେଶ୍ୱର ନାମକ ପରମ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କର।’
ପୁରା ଚେଶାନକଲ୍ପେ ତୁ ଈଶାନେନ ସୁଖେନ ହି ଉତ୍ତମାଂଗପଦଂ ଲବ୍ଧଂ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ମୂର୍ଦ୍ଧନି
‘ପୁରୁଣା ଈଶାନ କଳ୍ପରେ, ଈଶାନଙ୍କ ଦୟାରେ, ଶିବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ମିଳିଥିଲା।’
ତସ୍ଯାରାଧନମାତ୍ରେଣ ମନୋଽଭୀଷ୍ଟଂ ହି ଲଭ୍ଯତେ
‘ସେ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କଲେ ମନର ଆଶା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୂରଣ ହୁଏ।’
ନାରଦସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵା ମୁଦିତମାନସାଃ
ନାରଦଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ ଅନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଈଶାନେଶାନ ଈଶାନ ତତ୍ପୁରୁଷ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
‘ହେ ଈଶାନେଶ୍ୱର, ହେ ପ୍ରଭୁ, ହେ ଈଶାନ, ହେ ତତ୍ପୁରୁଷ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର!’
ତ୍ର୍ଯକ୍ଷ ଭର୍ଗ ମହାଦେଵ ଉମାକାଂତ ନମୋନମଃ
‘ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ଚମକିଲା ପ୍ରଭୁ, ମହାଦେବ, ଉମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର!’
ନମଃ ଶଂଭୋ ନମୋ ରୁଦ୍ର ଵିରୂପାକ୍ଷ ନମୋନମଃ
‘ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବିରୂପାକ୍ଷଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର!’
ସ୍ଥାଵରାଣି ଚ ଭୂତାନି ଜଂଗମାନି ଚରାଣି ଚ
ସମସ୍ତ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁ ଓ ଚଳିତ ପ୍ରାଣୀମାନେ—
ଶିରସ୍ତେ ଗଗନଂ ଦେଵା ନେତ୍ରେ ଶଶିଦିଵାକରୌ
ଦେବତାମାନେ, ଆପଣଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ଆକାଶ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ଆପଣଙ୍କର ଦୁଇ ଆଖି।
ବାହଵସ୍ତେ ଦିଶଃ ସର୍ଵାଃ କୁକ୍ଷିଶ୍ଚୈଵ ମହାର୍ଣଵଃ 5.2.16.
ତୁମର ବାହୁ ସମସ୍ତ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି, ଏବଂ ତୁମର ପେଟ ହେଉଛି ବଡ଼ ସମୁଦ୍ର।
ଇଂଦ୍ରସୋମାଗ୍ନିଵରୁଣା ଦେଵାସୁରମହୋରଗାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ, ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ, ଦେବତାମାନେ, ଅସୁରମାନେ ଏବଂ ବଡ଼ ସର୍ପମାନେ—
ତ୍ଵଯା ଵ୍ଯାପ୍ତାନି ଭୂତାନି ସର୍ଵାଣି ଭୁଵନେଶ୍ଵର
ହେ ଜଗତ୍ନାଥ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତୁମରେ ବ୍ୟାପ୍ତ।
ଭଯାନାମପନେତାସି ତ୍ଵମେକଃ ଶତ୍ରୁସୂଦନଃ
ଭୟକୁ ଦୂର କରିବାରେ ଏବଂ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବାରେ ତୁମେ ଏକମାତ୍ର।
ନ ଚ ଵିକ୍ରମଣୈର୍ଦେଵ ନିର୍ଵାଣମଗମତ୍ପରମ୍
ହେ ଦେବ, ସେମାନେ ଯେତେ ପ୍ରୟାସ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୁକ୍ତିକୁ ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଆରାଧଯିତ୍ଵା ସର୍ଵେ ତେ ନମସ୍ଯଂତି ଚ ସର୍ଵଶଃ
ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ପୂଜି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।
ଧୂମାଵୃତା ମହା ଜ୍ଵାଲା ଯଯା ଦଗ୍ଧଃ ସ ଦାନଵଃ
ଧୂଆଁରେ ଢାକା, ବଡ଼ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଯାହାରେ ସେ ଦାନବ ପୁଡ଼ିଗଲା।
ସ୍ଵାଧିକାରାଂଶ୍ଚ ସଂପ୍ରାପୁର୍ଲିଂଗସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେ ନିଜ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯଶୀଲମସ୍ଯାସ୍ତୀତ୍ଯସ୍ମାକଂ ଚ ଵିନିଶ୍ଚିତମ୍
ଏହା ଆମର ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ଯେ, ଏହାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ହେଉଛି ଶାସନ କରିବା।
ଈଶାନେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞଂ ତୁ ଯେ ସମାରାଧଯଂତି ଚ
ଯେମାନେ ଈଶାନ ଓ ଈଶ୍ୱର ନାମକୁ ପୂଜନ୍ତି—