କଲ୍କଲେଶ୍ଵରଦେଵସ୍ଯ ସମୀପେ ଵାମ ଭାଗତଃ
କଲ୍କଲେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କ ନିକଟରେ, ବାମପାର୍ଶ୍ୱରେ,
ତସ୍ଯାଭ୍ଯର୍ଚନମାତ୍ରେଣ ଲପ୍ସ୍ଯସେ କୀର୍ତିମୁତ୍ତମାମ୍
କେବଳ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ ଉତ୍ତମ କୀର୍ତି ମିଳିବ।
ଗତ୍ଵା ସ ପୂଜଯାମାସ ତଲ୍ଲିଂଗଂ କୀର୍ତିତଂ ତ୍ଵିଦମ୍ 5.2.15.
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ସେ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲା।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵିମାନସ୍ଥା ପ୍ରୋଚୁର୍ଵାଚଂ ନରାଧିପମ୍
ଆକାଶର ରଥରେ ବସିଥିବା ମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ:
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ରାଜେଂଦ୍ର ଲିଂଗଂ ତ୍ଵନ୍ନାମ ନାମତଃ
ଆଜିଠୁ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ତୁମ ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ ହେବ।
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେଶ୍ଵରଂ ଦେଵଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ଯେ ନରାଃ
ଯେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ,
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଯାସ୍ଯଂତି ତେ ହୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ତୂଯମାନାଃ ସୁରର୍ଷିଭିଃ
ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ଦର୍ଶନଂ ଯେ କରିଷ୍ଯଂତି ଲୋଭାଦ୍ଵାପି ପ୍ରସଂଗତଃ
ଯେମାନେ ଲୋଭରେ କିମ୍ବା ସଯୋଗରେ ମାତ୍ର ଦର୍ଶନ କରିବେ,
ନ ସ୍ଵର୍ଗାତ୍ପତନଂ ତେଷାଂ ଯାଵଦିଂଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ତେ କୁଲଂ ତାରଯିଷ୍ଯଂତି ମାତୃକଂ ପୈତୃକଂ ସଦା
ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପତିତ ହେବେନାହିଁ; ସେମାନେ ସଦା ମାତୃ ଓ ପିତୃ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ତ୍ରିଦଶାଃ ସର୍ଵେ ଲିଂଗଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯତ୍ନ ସହିତ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ଦେବୀ, ପାପ ନାଶ କରିବା ଏହି ଶକ୍ତି ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ଜାଯତେ ନୃଣାମ୍
ଯାହାକୁ କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଏଶ୍ୱର୍ୟ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।
ତୁହୁଂଡେନ ପୁରା ଦେଵି ସର୍ଵେ ହ୍ଯୁପଦ୍ରୁତାଃ ସୁରାଃ
ହେ ଦେବୀ, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୁହୁଣ୍ଡଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ ପାଇଥିଲେ।
ନଂଦନାଖ୍ଯଂ ଵନଂ ସର୍ଵଂ ତଦଧୀନମଭୂତ୍କିଲ
ସେତେବେଳେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନନ୍ଦନ ବନ ତାଙ୍କର ଅଧୀନକୁ ଚଳିଗଲା।
ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵସସଂଜ୍ଞଂ ତୁ ହୃତଵାନ୍ଦାନଵେଶ୍ଵରଃ
ଦାନବମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବାସ୍ ନାମକ ଘୋଡ଼ାକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗମାର୍ଗଃ ଖିଲୀଭୂତସ୍ତଦ୍ଭଯେନ ହ୍ଯଭୂତ୍ସତି
ସେ ଭୟରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପଥ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା।
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ଚ କାଲଜ୍ଞୋ ନାରଦୋଽଥ ମହାମୁନିଃ
ସେ ସମୟରେ ସମୟର ଜ୍ଞାନୀ ମହାମୁନି ନାରଦ ଆସିଲେ।
ଦେଵୈର୍ନମସ୍କୃତଃ ସୋଽଥ ପୂଜିତଶ୍ଚ ଯଥାଵିଧି
ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ନମସ୍କାର ଓ ପୂଜା କଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛୁରଥ ତେ ମଂତ୍ରଂ ନାରଦଂ ମୁନିସତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ମହାମୁନି ନାରଦଙ୍କୁ ଉପାୟ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
ଈଦୃକ୍କାଲେ ସମାଯାତେ କିଂ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ମହାମୁନେ
‘ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ହେ ମହାମୁନି, ଆମେ କଣ କରିବା ଉଚିତ?’
ମୁହୂର୍ତଂ ଧ୍ଯାନମାଲଂବ୍ଯ କିଂଚିନ୍ମୀଲ୍ଯ ଚ ଲୋଚନେ 5.2.16.
ମହାମୁନି ଅଳ୍ପ ସମୟ ଧ୍ୟାନ କରି, ଅଳ୍ପ ଚକ୍ଷୁ ମୁଦିଲେ।
ମହାକାଲଵନେ ରମ୍ଯେ ଶୀଘ୍ରଂ ଗଚ୍ଛଂତୁ ଵିହ୍ଵଲାଃ ସେଵଧ୍ଵଂ ପରମଂ ଲିଂଗମୀଶାନେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକମ୍
‘ତୁମେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ମହାକାଳବନକୁ ଯାଅ, ଏବଂ ଏଠାରେ ଥିବା ଈଶାନେଶ୍ୱର ନାମକ ପରମ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କର।’
ପୁରା ଚେଶାନକଲ୍ପେ ତୁ ଈଶାନେନ ସୁଖେନ ହି ଉତ୍ତମାଂଗପଦଂ ଲବ୍ଧଂ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ମୂର୍ଦ୍ଧନି
‘ପୁରୁଣା ଈଶାନ କଳ୍ପରେ, ଈଶାନଙ୍କ ଦୟାରେ, ଶିବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ମିଳିଥିଲା।’
ତସ୍ଯାରାଧନମାତ୍ରେଣ ମନୋଽଭୀଷ୍ଟଂ ହି ଲଭ୍ଯତେ
‘ସେ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କଲେ ମନର ଆଶା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୂରଣ ହୁଏ।’
ନାରଦସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵା ମୁଦିତମାନସାଃ
ନାରଦଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ ଅନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଈଶାନେଶାନ ଈଶାନ ତତ୍ପୁରୁଷ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
‘ହେ ଈଶାନେଶ୍ୱର, ହେ ପ୍ରଭୁ, ହେ ଈଶାନ, ହେ ତତ୍ପୁରୁଷ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର!’
ତ୍ର୍ଯକ୍ଷ ଭର୍ଗ ମହାଦେଵ ଉମାକାଂତ ନମୋନମଃ
‘ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ଚମକିଲା ପ୍ରଭୁ, ମହାଦେବ, ଉମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର!’
ନମଃ ଶଂଭୋ ନମୋ ରୁଦ୍ର ଵିରୂପାକ୍ଷ ନମୋନମଃ
‘ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବିରୂପାକ୍ଷଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର!’
ସ୍ଥାଵରାଣି ଚ ଭୂତାନି ଜଂଗମାନି ଚରାଣି ଚ
ସମସ୍ତ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁ ଓ ଚଳିତ ପ୍ରାଣୀମାନେ—
ଶିରସ୍ତେ ଗଗନଂ ଦେଵା ନେତ୍ରେ ଶଶିଦିଵାକରୌ
ଦେବତାମାନେ, ଆପଣଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ଆକାଶ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ଆପଣଙ୍କର ଦୁଇ ଆଖି।