ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ସମାଯାତୋ ଯତ୍ରାହଂ ତପସି ସ୍ଥିତଃ
ଏପରି କହି, ସେ ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗିଥିଲି, ସେଠାକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ମାଂ ତଦା କାମଃ ପିଂଜକୂଟଜଟାସଟମ୍
ତାପରେ କାମ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ମୋ ଜଟା ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଭଳି ଉଠିଥିଲା।
ପ୍ରେକ୍ଷମାଣମୃଜୁସ୍ଥାନଂ ନାସାଵଂଶାଗ୍ର ଲୋଚନମ୍
ସେ ମୋତେ ସିଧା ଅବସ୍ଥାରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ, ମୋ ଦୃଷ୍ଟି ନାକର ଟିପରେ ଲଗିଥିଲା।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ କରରଂଧ୍ରେଣ ମଦନୋ ହୃଦଯେ ମମ
ମୋ ହାତର ଫାଟରେ ଦିଆଯାଇ, ମଦନ ମୋ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସମାଧେର୍ଭାଵନା ଦିଵ୍ଯା ଲକ୍ଷ୍ଯପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷରୂପିଣୀ
ସମାଧିର ଦିବ୍ୟ ଭାବନା, ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ଉନ୍ମତ୍ତତାଂ ଗତୋଽହଂ ଵୈ ଵିକୃତିଂ ମଦନାତ୍ମିକାମ୍
ମୁଁ ସତ୍ୟରେ ପାଗଳ ହେଇଗଲି, ମଦନର ଅସ୍ଥିରତା ମୋତେ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
ଦୃଷ୍ଟୋ ମଯାତ୍ମହୃଦଯେ ମନ୍ମଥୋଽପଥ୍ଯକାରକଃ 5.2.13.
ମୁଁ ମୋ ହୃଦୟ ଭିତରେ ମନମଥ, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖ ଦେବାର ଉଦ୍ଭବକୁ ଦେଖିଲି।
ଅମାନୁଷୀଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ଯୋନିଂ ଯୋଗିନଂ ପ୍ରଵିଶେଦ୍ଯଦି
ଯଦି ସେ ଏକ ଯୋଗୀର ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ଅମାନବ ଜନ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ସୋଽପି ସଂତପ୍ତୋ ମଦନୋ ଭୃଶମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ମଦନ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କଲେ।
ସହକାରତରୋର୍ମୂଲେ ଭୂତ୍ଵା ମଧୁସଖସ୍ତଦା
ତାପରେ, ଆମ୍ବ ଗଛର ମୂଳରେ, ସେ ବସନ୍ତର ସହଯୋଗୀ ହେଲେ।
ସ ଚାପି ହୃଦଯେ ପ୍ରାପ୍ତୋ ମଦୀଯେ ଲୀଲଯା ଶରଃ
ଏହି ଶର ବିନୋଦରେ ମୋ ହୃଦୟକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲା।
ତନ୍ନେତ୍ରଵିସ୍ଫୁଲିଂଗେନ କ୍ରୋଶତାଂ ନାକଵାସିନାମ୍
ମୋ ଚକ୍ଷୁର ତୀବ୍ର ଝାଲରେ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ଚିତ୍କାର କରିଉଠିଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ଦଗ୍ଧେ ତତଃ କାମେ ରତିଃ ଶୋକପରାଯଣା
କାମ ଦହି ଯିବା ପରେ, ରତି ଦୁଃଖରେ ଡୁବି ଗଲା।
ହା ନାଥ ହା ମମ ପ୍ରାଣ ହା ସ୍ଵାମିନ୍କିଂ ଜହାସି ମାମ୍
ହା ନାଥ! ହା ମୋ ଜୀବନ! ହା ସ୍ୱାମୀ, କାହିଁକି ତୁମେ ମୋତେ ଛାଡି ଦେଲା?
ଏଵଂ ଚ ଵିଲପଂତୀଂ ତାଂ ଵାଗୁଵା ଚାଶରୀରିଣୀ ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଉତ୍ଥାସ୍ଯତି ଶିଵସ୍ଯ ଚ
ଏଭଳି ରତି କୁ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ତି କରୁଥିବା ବେଳେ, ଦେବଦେବ ଶିବଙ୍କ ଦୟାରେ ଏକ ଦେହହୀନ ସ୍ୱର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ପ୍ରାର୍ଥିତୋଽହଂ ତତୋ ଦେଵି ତସ୍ମିନ୍ନଵସରେ ପ୍ରିଯେ
ତାହାପରେ, ମୁଁ ଏହି ସମୟରେ, ମୋ ପ୍ରିୟେ, ଅନୁରୋଧ ପାଇଲି।
ଯେନାନେନ ପ୍ରଭୋ ନଷ୍ଟା ସୃଷ୍ଟିର୍ଵୈ ଧରଣୀତଲେ ।। 5.2.13.
ଏହି କାରଣରୁ, ପ୍ରଭୁ, ପୃଥିବୀରେ ସୃଷ୍ଟି ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ତତୋଽହମବ୍ରୁଵଂ ଦେଵି ତାଂ ରତିଂ ଦୀନଭାଷିଣୀମ୍
ତାହାପରେ, ମୁଁ ଦୁଃଖରେ କଥା କରୁଥିବା ରତି କୁ କହିଲି, ଦେବୀ।
ତତୋ ଦଗ୍ଧଂ ମଯାସ୍ଯାଂଗଂ ଜୀଵଯେ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦତଃ
ତେଣୁ, ମୋ ଦୟାରେ ତାଙ୍କ ଦହିଯାଇଥିବା ଦେହକୁ ଆଉଥରେ ଜୀବନ ଦେଇବି।
ତସ୍ମାଦନଂଗ ଏଵୈଷ ପ୍ରଜାସୁ ଵିଚରିଷ୍ଯତି
ଏହିପରେ, ସେ ଅନଙ୍ଗ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିବ।
ଦେଵାନାମନୁକଂପାର୍ଥମନଂଗୋଽସୌ କୃତୋ ମଯା
ଦେବମାନଙ୍କ ଉପରେ କରୁଣା ଦେଖାଇ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅନଙ୍ଗ କରିଛି।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ହ୍ଯନଂଗୋଽପି ଭକ୍ତିଭାଵସମନ୍ଵିତଃ
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ଅନଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଭରିଥିଲେ।
ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତୁଷ୍ଟେନ ଲିଂଗେନ କାମ କାମମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିଲା: 'କାମ, ତୁମେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପାଇବ।'
ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି ରୁକ୍ମିଣ୍ଯା ଗର୍ଭେ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସଂଗମାତ୍
ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଅନଂଗେନ ତ୍ଵଯା ଯସ୍ମାନ୍ମନସା ତୋଷି ତୋଽପି ସନ୍
ଅନଙ୍ଗ, ତୁମେ ମନରେ ମୋତେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଛ, ତେଣୁ—
ଯେ ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯଂତି କଂଦର୍ପଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତାଃ
ଯେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହ କନ୍ଦର୍ପ କୁ ଦେଖନ୍ତି,
ଦୀର୍ଘାଯୁଷୋ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ରୂପଂ ତେଷାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି 5.2.13.
ସେମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବେ, ତାଙ୍କର ରୂପ ମଧୁର ହେବ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ପରମାନ୍ଭୋଗାନ୍ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଦିଵ୍ଯକଲାନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭୋଗ, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଗୁଣ ଥିବା ନାରୀମାନେ ପାଇବେ।
ଚୈତ୍ରଶୁକ୍ଲତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ଯେ ମାଂ ପଶ୍ଯଂତି ଭକ୍ତିତଃ
ଯେମାନେ ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ତ୍ରୟୋଦଶୀରେ ଭକ୍ତି ସହ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି,
ଯକ୍ଷା ଗଣେଶ୍ଵରାଃ ସିଦ୍ଧାଃ ସିଦ୍ଧଗଂଧର୍ଵସେଵିତାଃ
ଯକ୍ଷ, ଗଣମାନଙ୍କ ନାଥ, ସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ସିଦ୍ଧ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେବନ କରୁଥିବା—