ପୁରା ଵାରାହକଲ୍ପେ ତୁ ଦେଵର୍ଷିର୍ନାରଦୋଽମଲଃ
ପୁରୁଣା ବାରାହ କଳ୍ପରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଦେବଋଷି ନାରଦ,
ତତ୍ରୋଦ୍ଯାନଵନେ ରମ୍ଯେ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷୈର୍ଵିରାଜିତେ
ସେ ସୁନ୍ଦର ଉଦ୍ୟାନ ଓ ବନରେ, ଯେଉଁଠାରେ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ରହିଛି,
ଵୀଣାଵେଣୁରଵୈର୍ଘୁଷ୍ଟେ ଦେଵଗଂଧର୍ଵସେଵିତେ
ବୀଣା ଓ ବାଁଶୀର ସ୍ବରରେ ଗୁଞ୍ଜିତ, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସେବା କରନ୍ତି,
ବ୍ରହ୍ମଲୋକାଦିଭିର୍ଲୋକୈରନୌପମ୍ଯଗୁଣେ ଶୁଭେ ସ୍ତୂଯମାନଂ ମୁଦା ଦେଵୈଃ ସି ଦ୍ଧଚାରଣକିନ୍ନରୈଃ
ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ଲୋକରେ, ଅପୂର୍ବ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି,
ପୃଷ୍ଟସ୍ତୁ ନାରଦୋ ଦେଵି ଵାସଵେନ ମହାମୁନିଃ
ବାସବ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, ହେ ଦେବୀ, ମହାମୁନି ନାରଦଙ୍କୁ।
ମହାକାଲଵନଂ ରମ୍ଯଂ ସଦାନଂଦକରଂ ଶୁଭମ୍
ମହାକାଳବନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ସଦା ଆନନ୍ଦ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ।
ପୁଣ୍ଯଂ ପଶ୍ଯଂତି ଯେ ଲୋକା ମହାକାଲଵନଂ ଶୁଭମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ପବିତ୍ର ମହାକାଳବନକୁ ଦେଖନ୍ତି,
ସ୍ଵଯଂ ତିଷ୍ଠତି ଦେଵୋଽତ୍ର ସର୍ଵଭୂତଗଣୈର୍ଵୃତଃ
ଏଠାରେ ଦେବତା ସ୍ବୟଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନୈମିଷଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ 5.2.7.
ପୃଥିବୀରେ ନୈମିଷ ଅତି ପବିତ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ।
ତତୋ ଦଶଗୁଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପ୍ରଯାଗଂ ସର୍ଵକାମିକମ୍
ତାପରେ, ପ୍ରୟାଗକୁ ଦଶଗୁଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପ୍ରାଚୀ ସରସ୍ଵତୀ ପୁଣ୍ଯା ତସ୍ମାଦ୍ଦଶଗୁଣା ସ୍ମୃତା
ପୂର୍ବଦିଗକୁ ବହୁଥିବା ପବିତ୍ର ସରସ୍ବତୀ ନଦୀକୁ ଦଶଗୁଣା ପୁଣ୍ୟବତୀ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ତସ୍ମାଦ୍ଦଶଗୁଣଂ ଦେଵି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଏହିକାରଣରୁ, ହେ ଦେବୀ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଦଶଗୁଣା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନାଯାଏ।
ତସ୍ଯା ଦଶଗୁଣଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ମହାକାଲଂ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଦଶଗୁଣା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାକାଳକୁ ଗଣାଯାଏ।
ଷଷ୍ଟି କୋଟିସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିକୋଟିଶତାନି ଚ
ଷାଠି କୋଟି ହଜାର ଏବଂ ଷାଠି କୋଟି ଶତ,
ଶକ୍ତଯୋ ନଵ କୋଟ୍ଯସ୍ତୁ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ଵସନ୍ତି ହି
ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରରେ ନଉ କୋଟି ଶକ୍ତି ରହିଛନ୍ତି।
କୃମିକୀଟପତଂଗାଶ୍ଚ ମୃତା ଯତ୍ର ତତଃ କ୍ରତୌ ମାହାତ୍ମ୍ଯମଦ୍ଭୁତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାରଦାତ୍ସୁରସତ୍ତମଃ
ଯେଉଁଠାରେ କୀଟ, ପୋକା ଓ ଉଡୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ମରିଯାନ୍ତି, ସେଠାରେ ଯଜ୍ଞ କାଳରେ— ନାରଦଙ୍କଠାରୁ ଅଦ୍ଭୁତ ମହିମା ଶୁଣି, ଦେବମାନେ,
ସର୍ଵଦେଵ ଗଣୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧମାଜଗାମ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ ୧- ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପାଦପ୍ଯଧିକଂ ପ୍ରଲଯେଽପ୍ଯକ୍ଷଯଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ସେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆସିଲେ; ଏହାକୁ ସ୍ୱର୍ଗଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ସୃଷ୍ଟି ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ ଅବିନାଶୀ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଵିଚିତ୍ରାଣି ଚ ହର୍ମ୍ଯାଣି କାଂଚନାନି ଶୁଭାନି ଚ 5.2.7.
ସେଠାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ସୁନ୍ଦର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମହଳ ଥିଲା।
ଵଜ୍ରେଂଦ୍ରନୀଲରଚିତାଃ ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂନିଭାଃ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଥାଵିଧଂ ରମ୍ଯଂ ମହାକାଲଵନୋତ୍ତମମ୍
ହୀରା ଓ ନୀଳମଣିରେ ଶୋଭିତ, ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା; ଏପରି ରମ୍ୟ ମହାକାଳବନ ଦେଖି,
ନାରଦଂ ପ୍ରଶଶଂସୁସ୍ତେ ସର୍ଵେ ଦେଵା ମୁଦାନ୍ଵିତାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦରେ ନାରଦଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ନ କୈଲାସଂ ଗମିଷ୍ଯାମୋ ନ ଚ ମେରୁଂ ତଥାଵିଧମ୍
ଆମେ କେବେ କୈଳାସକୁ ଯିବୁନାହିଁ, ଏବଂ ଏପରି ମେରୁକୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଏଷାମରାଵତୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ହ୍ଯେଷା ଭୋଗଵତୀ ଶୁଭା
ଏହିଠାରେ ଆମର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅମରାବତୀ, ଏହିଠାରେ ଆମର ଶୁଭ ଭୋଗବତୀ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ଶୂନ୍ଯଂ ଜାତଂ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍ ଗମନାଯ ମତିଂ ଚକ୍ରେ କୃତ୍ଵା ଦେହମଥାତ୍ମନଃ
ଏହି ସମୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ସ୍ୱର୍ଗ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା; ଚାଲିଯିବାକୁ ମନସ୍କରି, ସେ ତାଙ୍କ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମାଂ ତ୍ରିଦଶାଃ ସର୍ଵେ ମହାକାଲଵନଂ ଗତାଃ
ମୋତେ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମହାକାଳବନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍କ୍ଷଣଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ମହାକାଲଵନୋତ୍ତମେ ଦଦର୍ଶ ରମଣୀଯଂ ତୈର୍ଦେଵୈଃ ପରିଵୃତଂ ତଦା
ଏପରି କହି, ସେ ତୁରନ୍ତ ଉତ୍ତମ ମହାକାଳବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଦେବମାନେ ଘେରିଥିବା ରମଣୀୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ କର୍କୋଟକସ୍ଯ ପୂର୍ଵେ ତୁ ମହାମାଯାଶ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣେ
ଏହି ସମୟରେ, ଦେହବିହୀନ ଏକ ସ୍ୱର କହିଲା: କର୍କୋଟକର ପୂର୍ବଦିଗରେ ଏବଂ ମହାମାୟାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣରେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଦେଵଦେଵେନ ହୃଷ୍ଟସ୍ତଦ୍ଗତଚେତସା
ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି କହାଯିବା ପରେ, ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଏବଂ ମନ ତାହାରେ ଲଗିଗଲା।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଶୁଭୈଃ ପୁଷ୍ପୈରୁଵାଚେଦଂ ଵରାନନେ 5.2.7.
ଶୁଭ ପୁଷ୍ପରେ ପୂଜା କରି, ସେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁଥିବା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯେ ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯଂତି ଯତ୍ନେନ ଅପି ଦୁଷ୍କୃତ କାରିଣଃ
ଯେମାନେ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେମାନେ ପ୍ରୟାସ କରି ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି,
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ଯାଂ ସଂକ୍ରାଂତୌ ଵା ଵିଶେଷତଃ
ବିଶେଷକରି ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, କିମ୍ବା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ସମୟରେ,