କ୍ଷୁଭ୍ଯଂତି ସ୍ମ ସମୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ଚେଲୁଶ୍ଚ ଧରଣୀଧରାଃ
ସମୁଦ୍ର ଉତ୍ତେଜିତ ହେଲା ଏବଂ ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ଉପ୍ରେ ଉପ୍ରେ କମ୍ପିଲେ।
ଋଷଯୋ ଵାଲଖିଲ୍ଯାଦ୍ଯା ଦେଵାଃ ଶକ୍ରପୁରୋଗମାଃ
ବାଳଖିଲ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ,
ସୋଚ୍ଛ୍ଵାସା କଥଯାମାସୁର୍ଜର୍ଜରୀକୃତମସ୍ତକାଃ
ସ୍ୱାସ ହାରାଇ ମୁଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତେଷାଂ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା,
ମଯା ପୃଷ୍ଟାସ୍ତୁ ତେ ସର୍ଵେ କେନୈତେ ଜର୍ଜରୀକୃତାଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, ‘ତୁମେମାନେ କିଏ ଦ୍ୱାରା ଏଭଳି ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛ?’
କଶ୍ଚାସୌ ଦାନଵୋ ଦୁଷ୍ଟୋ ଯେନ ଵୈ ପୀଡିତା ଭୃଶମ୍
‘ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ କିଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେମାନେ ଏତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛ?’
ତେ ମାମୂଚୁସ୍ତଦା ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ଭଯକାରଣମ୍
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମୋତେ ସେମାନଙ୍କର ଭୟର କାରଣ କହିଲେ।
ଲୋଭାତ୍ସର୍ଵେ ଵିନଷ୍ଟାଃ ସ୍ମ ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ଚ କାରଣାତ୍ 5.2.6.
‘ଲୋଭ ଓ ସୁନା ପାଇଁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲୁ।’
ଇତି ତେଷାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମଯା ଜ୍ଞାତଂ ଵରାନନେ
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ବୁଝିପାରିଲି।
ଲୋକତ୍ରଯଵିନାଶଶ୍ଚ ସହସା ଯେନ ଵୈ କୃତଃ
ସେଇ ଜଣେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ତିନି ଜଗତର ଅଚାନକ ବିନାଶ ହୋଇଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମହା ଵହ୍ନିପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଯମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ମୃତୋ ଜନଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ, ଯାହା ପାଇଁ ଲୋକମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଧାତଵୋ ହି ଭଵିଷ୍ଯଂତି ତସ୍ଯ ଦେହେ ନ ସଂଶଯଃ
ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଧାତୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵହ୍ନିର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଚେଷ୍ଟିତମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି,
ଆଜଗାମ ସୁଵର୍ଣେନ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦେଵି ମମାଂତିକମ୍
ହେ ଦେବୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ରକ୍ଷଣୀଯସ୍ତ୍ଵଯା ଦେଵ ପୁତ୍ରୋଯଂ ତଵ ଶଂକର
ହେ ଦେବ, ଏହି ତୁମର ପୁଅ, ଶଙ୍କର, ତୁମେ ଏହାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନିଅ।
ତ୍ଵଯି ତୁଷ୍ଟେ ମହାଦେଵ ପ୍ରାପ୍ଯୋଽଯଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ହେ ମହାଦେବ, ତୁମେ ଖୁସି ହେଲେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇବ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପିତୃଦେଵମୁଖସ୍ଯ ଚ
ପିତୃଦେବମାନଙ୍କର ମୁଖରୁ ଏହି କଥା ଶୁଣି,
ସ୍ନେହାନ୍ମଯା ଵହ୍ନିପୁତ୍ର ଉତ୍ସଂଗେ ଚ କୃତସ୍ତଦା 5.2.6.
ମୁଁ ସ୍ନେହରେ ଅଗ୍ନିର ପୁଅକୁ ମୋ ଆଖରେ ବସାଇଲି।
ଦଦାମି ତେ ମହାଭାଗ ଵରଂ ଵରଯ ଶୋଭନମ୍
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି—ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର।
ଅହମାଜ୍ଞାପଯାମି ତ୍ଵାଂ ଶ୍ରେଯଶ୍ଚୈଵମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଦେଶ ଦେଉଛି, ଏଭଳି କରିଲେ ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରିବ।
ଅକ୍ଷଯଂ ପ୍ରଲଯେ ପୁତ୍ର ମହାକାଲଵନଂ ଶୁଭମ୍
ହେ ପୁଅ, ମହାକାଳବନ ଶୁଭ ଅଟୁଟ ରହିବ, ବିଶ୍ୱ ପ୍ରଳୟରେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ।
ମହାପାପହରଂ ପୁତ୍ର ଦର୍ଶନାଦ୍ଦୀପ୍ତିଦାଯକମ୍
ହେ ପୁଅ, ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ବଡ଼ ପାପ ଦୂର ହୁଏ ଏବଂ ତେଜ ମିଳେ।
ପୁଣ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ପଵିତ୍ରେଣ ଦୁର୍ଲଭଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହା ପୁଣ୍ୟମୟ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ହେବ।
ଵିରୂପୋ ରୂପଵାଂଶ୍ଚୈଵ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମର କୃପାରେ ଯେଉଁଠି ବିକୃତ ଅଛି, ସେ ସୁନ୍ଦର ହେଇଯିବ।
ଯଜ୍ଞାଶ୍ଚୈଵୋପଵାସାଶ୍ଚ ତୀର୍ଥଂ ପିଂଡାଦିକଂ ତ୍ଵଯା
ଯଜ୍ଞ, ଉପବାସ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା, ପିଣ୍ଡଦାନ ଓ ଏପରି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ମାଧ୍ୟମରେ ହେବ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚୈଵ ରତ୍ନାନାମାଧିପତ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯସି
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ମଣିର ଅଧିପତ୍ୟ ତୁମେ ପାଇବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋଽସୌ ମହାଦେଵି ଦିଵ୍ଯରୂପୋ ଵରାନନେ
ଏଭଳି କହାଯାଉଥିବାବେଳେ, ହେ ମହାଦେବୀ, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଥିବା ସେ ମହାନ୍ତି,
ଲିଂଗେନୋକ୍ତଃ ସୁଵର୍ଣସ୍ତୁ ଦିଷ୍ଟ୍ଯାଦିଷ୍ଟ୍ଯେତି କାଂଚନମ୍ 5.2.6.
ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବୋଲାଯାଏ, ଭାଗ୍ୟରେ ଏହାକୁ କାଞ୍ଚନ କୁହାଯାଏ।
ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ମତ୍ସମୀପେ ତୁ ଵହ୍ନିପୁତ୍ର ତ୍ଵଯା ସଦା
ହେ ଅଗ୍ନିର ପୁଅ, ତୁମେ ସଦା ମୋ ପାଖରେ ରହିବାକୁ ହେବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଦେଵି ଲିଂଗେନ ଵହ୍ନିପୁତ୍ରୋଽତିନିର୍ମଲଃ
ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଏଭଳି କହାଯିବାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ଅଗ୍ନିର ପୁଅ ବହୁତ ପବିତ୍ର ହେଲେ।