ତତଃ ପ୍ରଵ୍ଯଥିତା ଦେଵାସ୍ତଥା ସର୍ଵେ ମହର୍ଷଯଃ
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷି ଭୟଭୀତ ଏବଂ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ ।
ତତଃ କାଯୋଽଭଵତ୍ସଦ୍ଯଃ ସର୍ଵେଷାଂ ପୁରତସ୍ତଦା
ସେତେବେଳେ ହଠାତ୍ ସମସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଦେହ ପ୍ରକଟ ହେଲା ।
ତସ୍ମାତ୍କୃତ୍ଯା ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଦିଵ୍ଯା କମଲଲୋଚନା
ସେଇ ଦେହରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ କମଳ ଫୁଲ ଭଳି ଥିଲା ।
ସାବ୍ରଵୀତ୍ତ୍ରିଦଶାନ୍ସର୍ଵାନ୍କସ୍ମାତ୍ସୃଷ୍ଟା ହ୍ଯହଂ ସୁରାଃ 5.2.4.
ସେ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: 'ମୋତେ କାହିଁକି ସୃଷ୍ଟି କରାଗଲା, ହେ ଦେବତାମାନେ?'
ତତସ୍ତୁ ତ୍ରିଦଶାଃ ସର୍ଵେ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତସ୍ଯାଃ ଶୁଭା ଗିରଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କର ଶୁଭ କଥା ଶୁଣିଲେ ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜହାସ ସା ଦେଵୀ ସାଟ୍ଟହାସଂ ମୁହୁର୍ ମୁହୁଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେ ଦେବୀ ବାରମ୍ବାର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ହସିଲେ ।
ପାଶାଂକୁଶଧରା ରୌଦ୍ରା ଜ୍ଵାଲାମାଲାଵୃତାନନାଃ
ଅତି ଭୟଙ୍କର, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧରିଥିବା, ମୁହଁରେ ଅଗ୍ନିର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ସେମାନେ।
ଗତାଃ ସର୍ଵା ମହାଦେଵି ଯତ୍ର ଵଜ୍ରୋ ମହାସୁରଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ, ହେ ମହାଦେବୀ, ବଡ଼ ଦାନବ ବଜ୍ର ଯେଉଁଠାରେ ଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରୈର୍ବହୁଧା ମୁକ୍ତୈର୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଚୈଵ ଦିଗଂତରମ୍
ବହୁ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବାରୁ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ତତଃ ପ୍ରଵଵୃତେ ଯୁଦ୍ଧଂ ତଯା ଦେଵ୍ଯା ସୁରଦ୍ଵିଷାମ୍ ପରାଙ୍ମୁଖଂ ବଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵଜ୍ରୋ ମାଯାମଥାସୃଜତ୍
ତାପରେ ସେ ଦେବୀ ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ; ତାଙ୍କର ସେନା ପଳାଇଯିବାକୁ ଦେଖି, ବଜ୍ର ମାୟା ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ତାମସୀଂନାମ ଦୁଃସାଧ୍ଯାଂ ଯଯା ମୁହ୍ଯତି କନ୍ଯକାଃ
ସେ ଏମିତି ଏକ ତାମସିକ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯାହା ଅତି କଷ୍ଟରେ ଜୟ କରାଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା କନ୍ୟାମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ତମୋଭୂତେ ତତସ୍ତସ୍ମିନ୍ସା ଦେଵୀ ଭଯଵିହ୍ଵଲା
ତାପରେ ସେଠାରେ ଅନ୍ଧାର ଛାଇଯିବାରୁ, ଦେବୀ ଭୟରେ ବିହ୍ୱଳ ହେଇପଡ଼ିଲେ।
କପାଲଵାନ୍ହରୋ ଯତ୍ର ଲିଂଗାକାରେଣ ସଂସ୍ଥିତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଖପାଳଧାରୀ ହର ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ।
ଵଜ୍ରୋଽପି ତ୍ରିଦଶାଞ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦେଵ୍ଯା ସାର୍ଦ୍ଧମଥୋପି(ଷି?)ତାନ୍ 5.2.4.
ବଜ୍ର ଜାଣିଲେ ଯେ, ଦେବୀ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ହାରିଯାଇଛନ୍ତି, ତେଣୁ...
ମହାକାଲଵନେ ଦିଵ୍ଯେ ରଥକୋଟିଶତୈର୍ଵୃତଃ
ଦିବ୍ୟ ମହାକାଳବନରେ, ଅନେକ କୋଟି ରଥ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ଅଦ୍ଯ ଦେଵାନ୍ହନିଷ୍ଯାମି ତଯା ସାକଂ ସୁଦୁଷ୍ଟଯା
ଆଜି ମୁଁ ସେ ଅତି ଦୁଷ୍ଟା ସହିତ ଦେବତାମାନେକୁ ମାରିଦେବି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ କାଲେ ନାରଦୋ ମୁନିସତ୍ତମଃ
ଏହି ସମୟରେ, ମହାମୁନି ନାରଦ ଆସିଲେ।
କଥଯାମାସ ଦେଵନାଂ ଵଜ୍ରାଦ୍ଦେଵପରାଭଵମ୍
ସେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କର ପରାଜୟ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ମହାକାଲଵନେ ଦେଵ ତାଡିତାସ୍ତ୍ତ୍ରିଦଶାଃ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମହାକାଳବନରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରହାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ନାରଦସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତୋଽହଂ ପରମେଶ୍ଵରି
ନାରଦଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତାପରେ ମୁଁ, ହେ ପରମେଶ୍ୱରୀ...
ସର୍ପୈର୍ଲସଦ୍ଭିରତ୍ଯୁଗ୍ରୈର୍ଭୀଷଣୈର୍ଗଣସଂଵୃତଃ
ଅତି ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୀଷଣ ସର୍ପମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ମହାକାଲଵନଂ ରୁଦ୍ଧଂ ସମଂତାଦସୁରେଣ ତୁ
ମହାକାଳବନ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଅସୁର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା।
ତଦାଗତ୍ଯ ମଯା ତାଡ୍ଯ ରୌଦ୍ରଂ ଡମରୁକଂ ତଥା
ତାପରେ ମୁଁ ଆସି, ଭୟଙ୍କର ଡମରୁକୁ ମାଡ଼ିଲି।
ଡମରୁକସ୍ଯ ନାଦେନ ହ୍ଯୁତ୍ଥିତଂ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍ 5.2.4.
ଡମରୁର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ଚ ତଦା ମହାଜ୍ଵାଲା ଵିନିର୍ଗତା
ସେତିବେଳେ ସେ ଲିଙ୍ଗରୁ ବଡ଼ ଆଗ୍ନିଶିଖା ବାହାରିଲା।
ଲିଂଗସ୍ଯାନ୍ଯପ୍ରଦେଶାତ୍ତୁ ଵାଯୁଃ ସମଭଵନ୍ମହାନ୍
ଲିଙ୍ଗର ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଂଶରୁ ବଡ଼ ବାତାସ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତେଜୋଜ୍ଵାଲାସମୂହେନ ଵାତେନ ପ୍ରେରିତେନ ଚ
ବାୟୁରେ ଚଳିତ ହୋଇ, ତେଜର ଏକ ବଡ଼ ଝଲମଲ ଆଲୋକ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା।
ତତୋ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ହର୍ଷନିର୍ଭରମାନସାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟ ସହିତ ଥିଲେ।
ଅସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ଦଗ୍ଧୋ ଵଜ୍ରୋ ମହାବଲଃ ଖ୍ଯାତିଂ ଯାସ୍ଯତି ଲୋକେସ୍ମିନ୍ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦଃ
ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ମହିମାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଜ୍ର ଦହିଗଲା; ଏହା ଏହି ଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।
ଡମରୁକସ୍ଯ ତୁ ନାଦେନ ଜାତୋ ଯସ୍ମାନ୍ମହୀତଲେ
ଡମରୁର ଶବ୍ଦ ପୃଥିବୀରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବାରୁ,