ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଵା ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଦର୍ଶନଂ ଯଃ କରିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଦେଖିବେ—
ଅତ୍ରାଗତ୍ଯ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦର୍ଶନଂ ଯଃ କରିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଏଠାକୁ ଉଦ୍ୟମରେ ଆସି, ଦେଖିବେ—
କୃତ୍ଵା ପାପସହସ୍ରାଣି ଦର୍ଶନଂ ଯଃ କରିଷ୍ଯତି
ହଜାର ହଜାର ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ଦର୍ଶନ କରିବେ—
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ସୁରାପାନଂ ସ୍ତେଯଂ ଗୁର୍ଵଂଗନାଗମଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା, ମଦ ପାନ, ଚୋରି କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ ଜୀବନୀ ସଙ୍ଗରେ ଯିବା—
ଯତ୍କିଂଚିଦଶୁଭଂ କର୍ମ ଜନ୍ମକୋଟିଶତାର୍ଜିତମ୍
ଯେଉଁ କିଛି ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଶତ କୋଟି ଜନ୍ମରେ ସଂଚୟ ହୋଇଛି—
ମହାପାତକଯୁକ୍ତା ହି ଦେହିନୋ ଯେ ମହୀତଲେ
ମହାପାପରେ ଯେଉଁ ଦେହୀ ମାଟିରେ ଦୁଃଖିତ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଦ୍ଵିଜୋ ଦେଵି ଦିଵ୍ଯୋ ମଂକଣକୋ ମୁନିଃ
ଏପରି କହି, ଦେବୀ, ଦିବ୍ୟ ମୁନି ମଙ୍କଣକ, ଦ୍ୱିଜ କହିଲେ—
ଏଷ ଵୈ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ଏହି, ଦେବୀ, ପାପ ନାଶ କରିବାର ଶକ୍ତି, ଯେପରି ବର୍ଣ୍ନନା ହୋଇଛି।
ସର୍ଵପାପହରଂ ଲିଗଂ ନୃଣାଂ ଦୁଷ୍କୃତନାଶନମ୍
ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୁଷ୍କୃତି ନାଶ କରେ।
ଢୁଂଢଶ୍ଚାସୀତ୍ପୁରା ଦେଵି କୈଲାସେ ଗଣନାଯକଃ
ପୂର୍ବରୁ, ଦେବୀ, କୈଳାସ ପର୍ବତରେ ଗଣମାନ୍ୟ ନାୟକ ଢୁଣ୍ଢ ଥିଲେ।
ଗତୋଽସୌ ଶକ୍ରଲୋକଂ ତୁ କୌତୁକାର୍ଥଂ ଯଦୃଚ୍ଛଯା
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ, କୌତୁହଳରେ, ଶକ୍ର ଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଭାଵାନ୍ବହୁଵିଧାନ୍ରମ୍ଯାନ୍ଦୃଷ୍ଟିହସ୍ତାଦିକାଞ୍ଛୁଭାନ୍। ସୂଚୀଵିଦ୍ଧାଦିକରଣାନ୍ପତାକାଦିକହସ୍ତକାନ୍
ସେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ରମ୍ୟ ଭାବ, ଚକ୍ଷୁ, ହାତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ଚଳାପ, ସୂଚି ଦ୍ୱାରା ଭିଦ୍ଧ ଭାବ, ପତାକା ଭାବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ହାତର ଭାବ ଦେଖିଲେ।
ଶକ୍ରୋଽପି ତ୍ରିଦଶୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତନ୍ମୁଖାସକ୍ତଲୋଚନଃ
ଶକ୍ର ଓ ଦେବଗଣ, ସେମାନେ ମୁହଁକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଲଗାଇ ରହିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ଢୁଂଢସ୍ତଲ୍ଲଲିତେନ ତୁ
ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀ, ଢୁଣ୍ଢ ତାଙ୍କ ମନୋହର ଭାବରେ—
ତେନ ରଂଗରତା ରଂଭା ପୁଷ୍ପଗୁଚ୍ଛେନ ତାଡିତା
ସେଠାରେ, ରମ୍ଭା ନୃତ୍ୟରେ ଲଗିଥିବାବେଳେ, ପୁଷ୍ପ ଗୁଛରେ ଆଘାତ ପାଇଲେ।
ପତ ତ୍ଵଂ ମାନୁଷଂ ଲୋକଂ ରଂଗଭଂଗସ୍ତ୍ଵଯା କୃତଃ
“ତୁମେ ମାନବ ଲୋକକୁ ପଡ଼, ତୁମେ ରଙ୍ଗର ଭଙ୍ଗ କରିଛ।
ପତିତୋ ମାନୁଷେ ଲୋକେ ଵିସଂଜ୍ଞୋ ଵିହ୍ଵଲେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ମାନବ ଲୋକରେ ପଡ଼ି, ସେ ଅଚେତନ ହେଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭ୍ରମିତ ହେଲା।
ଅହୋଽନ୍ଯାଯଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ମଯା ମୋହାଦନୁଷ୍ଠିତମ୍ 5.2.3.
“ହାଁ, ମୁଁ ଅନ୍ୟାୟର ଫଳ ପାଇଛି, ମୋ ମୋହରେ କରିଥିଲି।
ନ୍ଯାଯମାର୍ଗଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଯେନ ସିଦ୍ଧିର୍ଭଵେନ୍ମମ
“ନ୍ୟାୟର ପଥକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ମୋର ସିଦ୍ଧି ହେଉ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତପସ୍ତେପେ ମହେଂଦ୍ରେ ପର୍ଵତୋତ୍ତମେ
ଏପରି କହି, ସେ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କରିଲେ।
ନୋ ସିଦ୍ଧୋଽସୌ ଯଦା ଦେଵି ତଦା ଗଂଗାମହତ୍ତଟମ୍
ଓ ଦେବୀ, ଯେତେବେଳେ ସେ କାମ ସାଧିତ ହୁଏନି, ସେତେବେଳେ ଗଙ୍ଗାର ବଡ଼ ତଟରେ—
ଗୋଦାଵରୀଂ ଭୀମରଥୀଂ କୌଶିକୀଂ ଶାରଦାଂ ଶିଵାମ୍
ଗୋଦାବରୀ, ଭୀମରଥୀ, କୌଶିକୀ, ଶାରଦା ଏବଂ ଶିବା—
ତୀର୍ଥଂ ଵ୍ଯର୍ଥଂ ତପୋ ଵ୍ଯର୍ଥଂ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଫଲଂ ଯତଃ
ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ଅନର୍ଥକ, ତପସ୍ୟା ଅନର୍ଥକ, ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାର ଫଳ ବ୍ୟର୍ଥ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ
ଏହି ସମୟରେ, ଓ ଦେବୀ, ଶରୀର ନଥିବା ଏକ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଲା।
ପ୍ରଯାଗାଦ୍ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ସଂତି ଵୈ
ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରୟାଗ ଆଦି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକ—
ତତ୍ରାସ୍ତେ ସୁମହାପୁଣ୍ଯଂ ଲିଂଗଂ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକମ୍
ସେଠାରେ ଅତି ପୁନ୍ୟମୟ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ।
ପ୍ରସାଦାତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ପୁନର୍ଯାସ୍ଯସି ଶାଂକରମ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗର କୃପାରେ, ତୁମେ ପୁନି ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତୋ ଵାଣୀମାକାଶସ୍ଥାଂ ଗଣସ୍ତଦା 5.2.3.
ଏହି ଆକାଶରୁ ଆସିଥିବା ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସେ ସମୁହ—
ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ତଲ୍ଲିଂଗଂ ସର୍ଵସଂପତ୍କରଂ ଶୁଭମ୍
ସେଠାରେ ଏହି ଶୁଭ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଲିଂଗମଧ୍ଯାତ୍ତତୋ ଵାଣୀ ନିଃସୃତା ପର୍ଵ ତାତ୍ମଜେ
ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ତାପର୍ବତୀପୁତ୍ର, ଏକ ଶବ୍ଦ ବାହାରିଲା।