ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପ୍ରସନ୍ନେନ ତସ୍ଯ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ପାର୍ଵତି
ପାର୍ବତୀ, ମୁଁ ଦୟାଭାବରେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏପରି କହିଥିଲି ।
ତତ୍ରାସ୍ତେ ସର୍ଵଦା ପୁଣ୍ଯା ସପ୍ତକଲ୍ପୋଦ୍ଭଵା ଗୁହା
ସେଠାରେ ଗୁହାରେ ସପ୍ତ କଳ୍ପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୁଣ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ସଦା ବସିଛି ।
ତତ୍ର ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ଯଲ୍ଲିଂଗଂ ସପ୍ତକଲ୍ପୋଦ୍ଭଵଂ ଶୁଭମ୍
ସେଠାରେ ତୁମେ ସପ୍ତ କଳ୍ପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶୁଭ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖିବ ।
କାମ କ୍ରୋଧୋଦ୍ଭଵଂ ପାପଂ ଲୋଭମୋହସମନ୍ଵିତମ୍
କାମ ଓ କ୍ରୋଧରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ଭରିଥିବା ପାପ—
ମଦୀଯଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଵିପ୍ରୋ ଵେଦପାରଗଃ
ମୋର ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁଠି ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ—
ନିଃସୃତୋ ନିଯତୋ ଭୂତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଯ ପୁନଃପୁନଃ
ନିୟମରେ ରହି, ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରି, ବାହାରିଗଲା ।
ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ତଲ୍ଲିଂଗଂ ତପସୋ ଵର୍ଦ୍ଧନଂ ପରମ୍
ସେଠାରେ ସେ ତପସ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି କରୁଥିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲା ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ଦେଵୈରୁକ୍ତଂ ନଭସ୍ତଲେ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀ, ଦେବତାମାନେ ଆକାଶରେ କହିଲେ—
ସିଦ୍ଧିଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଦ୍ଵିଜେନୈଵ ଦର୍ଶନେନ ସୁଦୁର୍ଲଭା
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ଲଭ ସିଦ୍ଧି ଦେଖିବାରେ ଲାଭ ହେଲା ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯୋପେତା ଯେ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ଗୁହେଶ୍ଵରମ୍ 5.2.2.
ଯେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତିରେ ଗୁହାର ମହେଶ୍ବରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି—
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଵା ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଦର୍ଶନଂ ଯଃ କରିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଦେଖିବେ—
ଅତ୍ରାଗତ୍ଯ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦର୍ଶନଂ ଯଃ କରିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଏଠାକୁ ଉଦ୍ୟମରେ ଆସି, ଦେଖିବେ—
କୃତ୍ଵା ପାପସହସ୍ରାଣି ଦର୍ଶନଂ ଯଃ କରିଷ୍ଯତି
ହଜାର ହଜାର ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ଦର୍ଶନ କରିବେ—
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ସୁରାପାନଂ ସ୍ତେଯଂ ଗୁର୍ଵଂଗନାଗମଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା, ମଦ ପାନ, ଚୋରି କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ ଜୀବନୀ ସଙ୍ଗରେ ଯିବା—
ଯତ୍କିଂଚିଦଶୁଭଂ କର୍ମ ଜନ୍ମକୋଟିଶତାର୍ଜିତମ୍
ଯେଉଁ କିଛି ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଶତ କୋଟି ଜନ୍ମରେ ସଂଚୟ ହୋଇଛି—
ମହାପାତକଯୁକ୍ତା ହି ଦେହିନୋ ଯେ ମହୀତଲେ
ମହାପାପରେ ଯେଉଁ ଦେହୀ ମାଟିରେ ଦୁଃଖିତ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଦ୍ଵିଜୋ ଦେଵି ଦିଵ୍ଯୋ ମଂକଣକୋ ମୁନିଃ
ଏପରି କହି, ଦେବୀ, ଦିବ୍ୟ ମୁନି ମଙ୍କଣକ, ଦ୍ୱିଜ କହିଲେ—
ଏଷ ଵୈ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ଏହି, ଦେବୀ, ପାପ ନାଶ କରିବାର ଶକ୍ତି, ଯେପରି ବର୍ଣ୍ନନା ହୋଇଛି।
ସର୍ଵପାପହରଂ ଲିଗଂ ନୃଣାଂ ଦୁଷ୍କୃତନାଶନମ୍
ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୁଷ୍କୃତି ନାଶ କରେ।
ଢୁଂଢଶ୍ଚାସୀତ୍ପୁରା ଦେଵି କୈଲାସେ ଗଣନାଯକଃ
ପୂର୍ବରୁ, ଦେବୀ, କୈଳାସ ପର୍ବତରେ ଗଣମାନ୍ୟ ନାୟକ ଢୁଣ୍ଢ ଥିଲେ।
ଗତୋଽସୌ ଶକ୍ରଲୋକଂ ତୁ କୌତୁକାର୍ଥଂ ଯଦୃଚ୍ଛଯା
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ, କୌତୁହଳରେ, ଶକ୍ର ଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଭାଵାନ୍ବହୁଵିଧାନ୍ରମ୍ଯାନ୍ଦୃଷ୍ଟିହସ୍ତାଦିକାଞ୍ଛୁଭାନ୍। ସୂଚୀଵିଦ୍ଧାଦିକରଣାନ୍ପତାକାଦିକହସ୍ତକାନ୍
ସେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ରମ୍ୟ ଭାବ, ଚକ୍ଷୁ, ହାତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ଚଳାପ, ସୂଚି ଦ୍ୱାରା ଭିଦ୍ଧ ଭାବ, ପତାକା ଭାବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ହାତର ଭାବ ଦେଖିଲେ।
ଶକ୍ରୋଽପି ତ୍ରିଦଶୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତନ୍ମୁଖାସକ୍ତଲୋଚନଃ
ଶକ୍ର ଓ ଦେବଗଣ, ସେମାନେ ମୁହଁକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଲଗାଇ ରହିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ଢୁଂଢସ୍ତଲ୍ଲଲିତେନ ତୁ
ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀ, ଢୁଣ୍ଢ ତାଙ୍କ ମନୋହର ଭାବରେ—
ତେନ ରଂଗରତା ରଂଭା ପୁଷ୍ପଗୁଚ୍ଛେନ ତାଡିତା
ସେଠାରେ, ରମ୍ଭା ନୃତ୍ୟରେ ଲଗିଥିବାବେଳେ, ପୁଷ୍ପ ଗୁଛରେ ଆଘାତ ପାଇଲେ।
ପତ ତ୍ଵଂ ମାନୁଷଂ ଲୋକଂ ରଂଗଭଂଗସ୍ତ୍ଵଯା କୃତଃ
“ତୁମେ ମାନବ ଲୋକକୁ ପଡ଼, ତୁମେ ରଙ୍ଗର ଭଙ୍ଗ କରିଛ।
ପତିତୋ ମାନୁଷେ ଲୋକେ ଵିସଂଜ୍ଞୋ ଵିହ୍ଵଲେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ମାନବ ଲୋକରେ ପଡ଼ି, ସେ ଅଚେତନ ହେଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭ୍ରମିତ ହେଲା।
ଅହୋଽନ୍ଯାଯଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ମଯା ମୋହାଦନୁଷ୍ଠିତମ୍ 5.2.3.
“ହାଁ, ମୁଁ ଅନ୍ୟାୟର ଫଳ ପାଇଛି, ମୋ ମୋହରେ କରିଥିଲି।
ନ୍ଯାଯମାର୍ଗଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଯେନ ସିଦ୍ଧିର୍ଭଵେନ୍ମମ
“ନ୍ୟାୟର ପଥକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ମୋର ସିଦ୍ଧି ହେଉ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତପସ୍ତେପେ ମହେଂଦ୍ରେ ପର୍ଵତୋତ୍ତମେ
ଏପରି କହି, ସେ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କରିଲେ।