ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଵଂଦ୍ଯାନି ଯାନି ଲିଂଗାନି ସଂତି ଵୈ
ଯେଉଁଠି ପୂଜ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗ ଅଛି—
କ୍ଷେତ୍ରମାଦ୍ଯଂ ମହାଦେଵି ମମାତୀଵ ପ୍ରିଯଂ ସଦା ।। 5.2.1.
ମୋ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଏହି ପ୍ରଥମ କ୍ଷେତ୍ର, ହେ ମହାଦେବୀ।
ଯତ୍ରାସ୍ତି ଚ ମହାପୁଣ୍ଯା ସର୍ଵପାପହରା ପରା
ଏଠାରେ ଏକ ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ନୀଲଗଂଗା ଚତୁର୍ଥୀ ତୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ନଦ୍ଯଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ନୀଳଗଙ୍ଗା ଚତୁର୍ଥ ଓ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଗଂଗାଯାସ୍ତ୍ରିଗୁଣଂ ଦେଵି ଚତୁର୍ଵର୍ଗଫଲପ୍ରଦମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଏହି ନଦୀ ଗଙ୍ଗାଠାରୁ ତିନିଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଚାରି ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ସିଦ୍ଧଲିଂଗାନି ତିଷ୍ଠଂତି ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିକରାଣି ଚ
ସେଠାରେ ସିଦ୍ଧ ଲିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଏକାଦଶ ତଥା ରୁଦ୍ରା ଆଦିତ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ ସ୍ମୃତାଃ
ଏଠାରେ ଏଗାରୋଟି ରୁଦ୍ର ଏବଂ ବାରୋଟି ଆଦିତ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ଯଦାହଂ ଗତଵାଂସ୍ତତ୍ର ମହାକାଲଵନେ ଶୁଭେ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଭ ମହାକାଳବନକୁ ଗଲି, ସେ ସମୟର କଥା—
ଏଭିର୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ କ୍ଷେତ୍ରମିଦଂ ଦେଵି ଯୋଜନମାଯତମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଏହି କ୍ଷେତ୍ରଟି ଏକ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ତାନି ଵିସ୍ତରତୋ ବ୍ରୂହି ସର୍ଵପାପହରାଣି ତୁ
ଏହି ସମସ୍ତ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏବେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହ।
ଖ୍ଯାତଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଥମମଗସ୍ତ୍ଯେଶ୍ଵରମୁତ୍ତମମ୍ 5.2.1.
ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଥମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ୍ୱର ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଉମୋଵାଚ ଅଗସ୍ତ୍ଯେଶ୍ଵରନାମେହ କଥଂ ଲବ୍ଧମନେନ ଵୈ
ଉମା କହିଲେ: ଏଠାକୁ କିପରି ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ୍ୱର ନାମରେ ଜଣାଯିବାକୁ ଆସିଲା?
ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନୀଂ ସମୀହିତଫଲପ୍ରଦାମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଏବଂ ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ପୁରାଽସୁରୈର୍ଜିତା ଦେଵା ନିରୁତ୍ସାହାଶ୍ଚ ତେ ତତଃ ଭ୍ରଷ୍ଟୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯାସ୍ତଦା ଦେଵି ଚେରୁର୍ଦେଵା ମହୀତଲେ
ପୁରୁଣାଦିନରେ ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନଙ୍କ ଠାରେ ହାରିଗଲେ, ତାଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ଓ ଶାସନ ହରାଇ, ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ, ହେ ଦେବୀ।
ତତଃ କଦାଚିତ୍ତେ ଦୀନା ଦୀପ୍ତମାଦିତ୍ଯଵର୍ଚସମ୍
ତାପରେ କେତେବେଳେ, ସେ ଦୁଃଖିତ ଦେବତାମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଜଣେକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଭିଵାଦ୍ଯ ତତୋ ଦେଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ତେଜସା ଵୃତମ୍
ତାଙ୍କୁ ତେଜରେ ଢାକା ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେଲେ।
ଦାନଵୈର୍ନିର୍ଜିତା ଯୁଦ୍ଧେ ସର୍ଵେ ସ୍ଵର୍ଗାଚ୍ଚ ପାତିତାଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନବମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହରାଇ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଖସିଗଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ତଦା ଦେଵୈରଗସ୍ତ୍ଯଃ କୁପିତୋଽଭଵତ୍
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ କହିବା ପରେ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ତେବେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ତଦା ଦୀପ୍ତାଂଶୁଜାଲେନ ନିର୍ଦଗ୍ଧା ଦାନଵାସ୍ତଥା
ତାପରେ ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ପ୍ରଭାରେ ଦାନବମାନେ ପୁଡ଼ିଗଲେ।
ଦହ୍ଯମାନାସ୍ତତୋ ଦୈତ୍ଯା ସ୍ତସ୍ଯାଗସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ତେଜସା
ଏହି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କର ତେଜରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଦହିଯିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ତତୋ ଽଗସ୍ତ୍ଯୋ ମହାତ୍ମା ଵୈ ତାନ୍ହତ୍ଵା ଶୋକମୂର୍ଛିତଃ 5.2.1.
ତାପରେ ମହାତ୍ମା ଅଗସ୍ତ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଇ, ଦୁଃଖରେ ମୁଢ଼ିଯାଇଲେ।
କୃତଂ ଘୋରଂ ମହତ୍ପାପଂ ହତା ଯଦ୍ଦାନଵା ମଯା କିଂ କରୋମି କ୍ଵ ଗଚ୍ଛାମି କଥଂ ଶୁଧ୍ଯେଯ ଚାପ୍ଯହମ୍
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେ ମରିଗଲେ, ଏହା ଏକ ଭୟଙ୍କର ଭୁଲ କାମ ହେଲା। ଏବେ ମୁଁ କଣ କରିବି? କେଉଁଠି ଯିବି? କିପରି ମୋ ପାପ ଶୁଧିହେବ?
ଏଵଂ ଚିଂତଯତସ୍ତସ୍ଯ ସମାଗଚ୍ଛତ୍ପିତାମହଃ
ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ଯସେ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ କାରଣଂ କଥ୍ଯତାଂ ତ୍ଵରମ୍
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଦେଖାଯାଉଛ, କାରଣ କହିଦିଅ, ଶୀଘ୍ର କହ।
ଦେଵଦେଵ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାହୋଂତର୍ମାନସଂ ମମ
ଦେବଦେବ, ଜଗନ୍ନାଥ, ମୋ ମନରେ ଜଳନା ହେଉଛି।
ମମୋପାଯଂ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ପ୍ରସାଦତ୍ସୁରସତ୍ତମ
ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୟାକରି ମୋ ପାଇଁ ଉପାୟ କହ।
ପ୍ରୋଵାଚେଦଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ଶୃଣୁ ତ୍ଵଂ ଯତ୍ନତଃ ପରମ୍
ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏହି କଥା କହିଲେ: ତୁମେ ମନ ଲଗାଇ ଶୁଣ।
ମହାକାଲଵନେ ଦିଵ୍ଯେ ଯକ୍ଷଗଂଧର୍ଵସେଵିତେ
ମହାକାଳଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ବନରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଯକ୍ଷ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ବସନ୍ତି,
ପିଶାଚସ୍ଯାପି ତୀର୍ଥସ୍ଯ ଭାଗେ ଦକ୍ଷିଣତଃ ସ୍ଥିତମ୍
ପିଶାଚ ତୀର୍ଥର ଦକ୍ଷିଣ ଅଂଶରେ ସେଠି ଏକ ଅଂଶ ଅଛି।
ଆରାଧଯ ଶୁଭଂ ଲିଂଗଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣା ଶନମ୍
ସେଠି ଶୁଭ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କର, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।