ତିଷ୍ଠତି ପରଦୈଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵକାମାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ
ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ରହିଥାନ୍ତି।
ମିତ୍ରାଵରୁଣପୁତ୍ରେଣ ସିଦ୍ଧିହେତୋସ୍ତପସ୍ଵିନା 5.1.66.
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିଜ ସାଧନା ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ନରୋ ନାରୀସମାଯୁକ୍ତଃ ସାଵିତ୍ରୀଵ୍ରତମାଚରେତ୍
ଜଣେ ପୁରୁଷ, ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ସହିତ, ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନଂ ଚ ସୌଭଗମ୍
ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଜଣେ ପୁରୁଷ ସ୍ନାନ କରି ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସପ୍ତଧାନ୍ଯସମୋପେତଂ ପଂଚରତ୍ନପରିଷ୍କୃତମ୍
ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଓ ପାଞ୍ଚଟି ମଣିରେ ସଜିତ।
ସାଵିତ୍ରୀଂ ହାଟକୀଂ କୃତ୍ଵା ଯଥାଶକ୍ତି ପରଂତପ
ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସୁନାର ସାବିତ୍ରୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିଥିବା ମହାପୁରୁଷ।
ଲଭତେ ଵିପୁଲାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ବହୁଭୋଗକରୀଂ ଶୁଭାମ୍
ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ବହୁ ସମ୍ପଦ, ଶୁଭ ଓ ଅନେକ ଭୋଗ ଦେଇଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସାଵିତ୍ରୀଵ୍ରତକୃନ୍ନାରୀ ଜାଯତେ ପତିଵଲ୍ଲଭା
ଯେ ନାରୀ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ କରନ୍ତି, ସେ ପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକା ଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵନ୍ତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଅଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ନୃସିଂହତୀର୍ଥମହିମଵର୍ଣନଂନାମ ଷଟ୍ଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଉଁଠି ହଜାର ସଂହିତାର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ, ଅବନ୍ତୀ କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମାରେ, ନୃସିଂହ ତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ନନା ନାମକ ଛଉଷଠି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଶୃଣୁ ଵ୍ଯାସ ପରଂ ତୀର୍ଥଂ ଭୁଵି ଵିଖ୍ଯାତମୁତ୍ତମମ୍
ଏ ବ୍ୟାସ, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥଵରଂ ତୀର୍ଥଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲପ୍ରଦମ୍
ସେଠାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
କୁଟୁମ୍ବାର୍ଥଂ ତପସ୍ତେପେ ପୁରା ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାପତିଃ
ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ଡକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତି ପୂର୍ବରୁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ପ୍ରଜାକାମଃ ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ସୁଚିରଂ ଵ୍ରତମାଚରତ୍
ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ସନ୍ତାନ ଆଶା କରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ।
ଅସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ଶୁଚିଃ ସ୍ନାତୋ ଜପନ୍ବ୍ରହ୍ମ ସନାତନମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ସ୍ନାନ କରି, ଜଣେ ନିଜେ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମା ଜପ କରନ୍ତି।
ତେନ ତୀର୍ଥପ୍ରସାଦେନ ଲଭେତ୍ସ ବହୁଲାଂ ପ୍ରଜାମ୍
ସେ ତୀର୍ଥର କୃପାରେ ବହୁ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଽପି ତତ୍ର ଵୈ ପଶ୍ଚାତ୍ତପଃ କୃତ୍ଵା ସୁଦୁଷ୍କରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ପରେ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ମହାଦେଵୋଽପି ତତ୍ରୈଵ ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପଦମ୍
ମହାଦେବ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପଦ ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଭଦ୍ରପୀଠଧରା ଦେଵୀ ଭଦ୍ରକାଲୀତି ଵିଶ୍ରୁତା
ଶୁଭାସନ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବୀ, ଭଦ୍ରକାଳୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଦ୍ଵାରେ ତିଷ୍ଠତି ତତ୍ରୈଵ ଭୈରଵଃ କ୍ଷେତ୍ରପାଲକଃ 5.1.67.
ଦ୍ୱାରରେ ଭୟରବ ଥିବେ, ସେ କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକ ।
ପୁତ୍ରଵତ୍ପାଲିତୋ ଦେଵ୍ଯା ସଦା ତିଷ୍ଠତି ତତ୍ସ୍ଥଲେ
ଦେବୀ ସେଉଁଠି ସେକୁ ପୁଅ ପରି ଦୟାରେ ଦେଖନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ସେଉଁଠି ସଦା ରହିଥାନ୍ତି ।
ଋଷଯୋଽପି ମହାଭାଗାଃ ସଦା ପର୍ଵଣିପର୍ଵଣି
ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଋଷିମାନେ ପ୍ରତି ପର୍ବ ଦିନରେ ସଦା ଏଠି ଆସନ୍ତି ।
ଅସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ସଦାଚାରାଃ ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ଯେ ନରାଃ
ଯେ ନରମାନେ ନିତିଶିଳ୍ପି ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି ।
ମହାବାଧାସୁ ଘୋରାସୁ ମହାମାରୀଷୁ ତତ୍ପରୈଃ
ଭୟଙ୍କର ବିପଦ ଓ ଭୟାନକ ରୋଗରେ ମଧ୍ୟ, ଯେମାନେ ଏଠି ଭକ୍ତିରେ ଲଗିଥାନ୍ତି,
ପାଯସୈ ର୍ଵିଵିଧୈର୍ଭୋଗୈସ୍ତେଷାଂ ଦୋଷୋ ନ ଜାଯତେ
ବିଭିନ୍ନ ପକାଳା ଓ ଭୋଗ ଦେଇ, ସେମାନଙ୍କୁ କେହି ଦୋଷ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ପୂଜଯେତ୍କ୍ଷେତ୍ତ୍ରପାଲଂ ଚ ସର୍ଵାଽଽପଦି ସମାହିତଃ
ସମସ୍ତ ବିପଦରେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ।
ସ୍ନାତ୍ଵା କୁଟୁଂବକେ ତୀର୍ଥେ ପୂଜଯିତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍
ପରିବାର ସହିତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ।
ସୌଵର୍ଣମଣି ମୁକ୍ତାଭିର୍ଵାସୋଽଲଂକାରସଂଯୁତମ୍
ସୁନା, ମଣି, ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା ।
ଫାଲ୍ଗୁନେ ଚ ସିତେ ପକ୍ଷେ ଯା ଵୈ ଚତୁର୍ଦଶୀ ଭଵେତ୍
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ,
ତଦ୍ଦିନେ ଚ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ ଚରେତ୍ 5.1.67.
ସେ ଦିନ ସ୍ନାନ କରି, ରାତିରେ ଜାଗି ରହିବା ଉଚିତ ।
ଧୂପୈର୍ଦୀପୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵାସୋଽଲଂକାରକାଦିଭିଃ
ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ପୋଷାକ, ଭୂଷଣ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା,