ଜଯ ପାପହରାନଂତ ଜଯ ଜନ୍ମଜ୍ଵରାପହ
ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ବିଜୟ, ଜନ୍ମର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରୁଥିବାଙ୍କୁ ବିଜୟ ।
ନମଃ ସର୍ଵେଶ ଭୂତେଶ ନମଃ କୈଟଭସୂଦନ
ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥ, କୈଟଭ ନିଧନ କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ନମୋ ଦେଵାଧିଦେଵାଯ ନମୋ ନାରାଯଣାଯ ଵୈ
ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବତା, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ତ୍ଵଂ ମାତା ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ତ୍ଵମେଵ ଜଗତଃ ପିତା
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମା, ତୁମେ ଏହି ବିଶ୍ୱର ପିତା ।
ତ୍ଵଂ ହଵିସ୍ତ୍ଵଂ ଵଷଟ୍କାରସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରଭୁସ୍ତ୍ଵଂ ହୁତାଶନଃ
ତୁମେ ହବି, ତୁମେ 'ବଷଟ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ, ତୁମେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ହୋମ ଅଗ୍ନି ।
ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାପାଣେ ମାଂ ସମୁଦ୍ଧର ମାଧଵ
ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧରିଥିବା ମାଧବ, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର ।
ପ୍ରସୀଦ ମଂଦରଧର ପ୍ରସୀଦ ମଧୁସୂଦନ
ମନ୍ଦର ଧରିଥିବା, ମଧୁ ନିଧନ କରିଥିବା, ଦୟା କର ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗରୁଡଵାହନଃ
ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ, ଗରୁଡ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଦେଖାଦେଲେ ।
ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାପାଣିଃ ପୀତାଂବରଧରୋଽଚ୍ଯୁତଃ
ଅଚ୍ୟୁତ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧରିଥିବା, ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା ।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ସୁମତେ ନଷ୍ଟପାପୋଽସି ସାଂପ୍ରତମ୍ ।।2.8.1.
ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମର ପାପ ଏବେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲା ।
ଵରଂ ଵରଯ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଵରଦୋଽହଂ ତଵାଗ୍ରତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ସେଠିପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଦାନକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ।
ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତିମଚଲାମେକାଂ ମମ ଦେହି ଜଗତ୍ପତେ
ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ, ମୋତେ ଏକମାତ୍ର ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଦିଅ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଭକ୍ତିରସ୍ତ୍ଵଚଲା ମେ ଵୈ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ମୁକ୍ତିଦାଯିନୀ
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ତୁମେ ନିଶ୍ଚଳ ଭକ୍ତି ରଖିଛ, ଏହି ଭକ୍ତି ମୋତେ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ଲାଗିଛି, ଏହି ଭକ୍ତି ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଇଦଂ ସ୍ଥାନଂ ମହାଭାଗ ତ୍ଵନ୍ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତିମେଷ୍ଯତି
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି ସ୍ଥାନ ତୁମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।
ଜଲଂ ପ୍ରକଟଯାମାସ ଗାଂଗଂ ପାତାଲମଂଡଲାତ୍
ସେ ତଳପାତାଳରୁ ଗଙ୍ଗା ଜଳକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ।
ଜଲେନ ତେନ ଭଗଵାନ୍ପଵିତ୍ରେଣ ଦଯାଂବୁଧିଃ
ସେଇ ପବିତ୍ର ଜଳରେ, ଦୟାର ସାଗର ଭଗବାନ ସ୍ନାନ କରିଲେ।
ଚକ୍ରତୀର୍ଥମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ତଦ୍ଦ୍ଵିଜ
ସେଇ ସମୟରୁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଏହି ସ୍ଥାନ 'ଚକ୍ରତୀର୍ଥ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ତତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ଦାନ କଲେ, ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ତତଃ ସ ଭଗଵାନ୍ଭୂଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଶର୍ମାଣମଚ୍ଯୁତଃ
ତାପରେ ଭଗବାନ ପୁନିଥରେ ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁହରୀତି ଵିଖ୍ଯାତା ଭକ୍ତାନାଂ ମୁକ୍ତିଦାଯିନୀ ।।2.8.1.
ସେଠାରେ 'ବିଷ୍ଣୁହରି' ନାମରେ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଦେବତା ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସ୍ଵନାମପୂର୍ଵିକାଂ ମୂର୍ତିଂ ସ୍ଥାପଯାମାସ ଚକ୍ରିଣଃ
ସେ ନିଜ ନାମରେ, ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭତି ଵିପ୍ରେଶ ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ
ସେଇ ସମୟରୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ଭଗବାନ—
କାର୍ତିକେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ପ୍ରାରଭ୍ଯ ଦଶମୀ ତିଥିମ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦଶମୀ ତିଥିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି—
ଚକ୍ରତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଚକ୍ରତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ପିତୄନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଯସ୍ତତ୍ର ପିଂଡାନ୍ନିର୍ଵାପଯିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମଣିଷ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡ ଦେଇଥାଏ—
ଚକ୍ରତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁହରିଂ ଵିଭୁମ୍
ଚକ୍ରତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ବିଷ୍ଣୁହରିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ—
ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା ତତ୍ର ଦାନାନି ଦତ୍ତ୍ଵା ନିଷ୍କଲ୍ମଷୋ ନରଃ
ସେଠାରେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଦାନ କଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଅନ୍ଯଦାପି ନରସ୍ତତ୍ର ଚକ୍ରତୀଥେ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁ ମଣିଷ ଚକ୍ରତୀର୍ଥରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥାଏ—
ଇତି ସକଲଗୁଣାବ୍ଧିର୍ଧ୍ଯେଯମୂର୍ତିଶ୍ଚିଦାତ୍ମା ହରିରିହ ପରମୂର୍ତ୍ଯା ତସ୍ଥିଵାନ୍ମୁକ୍ତିହେତୋଃ
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଗୁଣର ସାଗର, ଧ୍ୟାନର ଆକୃତି, ଚେତନାର ସ୍ୱରୂପ ହରି, ଏଠାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପରେ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସିଥିଲେ।
ଵିଭୋର୍ଵିଷ୍ଣୁହରେଶ୍ଚାପି ପୁନରାହ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପୁନିଥରେ ବିଷ୍ଣୁ, ହରି ଭଗବାନ କଥା କହିଲେ।