ନ ଦେଵାସୁର ଗଂଧର୍ଵୈର୍ନ ଯକ୍ଷୋରଗକିନ୍ନରୈଃ
ନ ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନ ଯକ୍ଷ, ନାଗ, କିନ୍ନରମାନେ—
ମାନଵୈଃ ପକ୍ଷିଜାତୈଶ୍ଚ ନ ମେ ମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵେଦିତି 5.1.66.୧
ନ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ—ମୋ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିପାରିବ।
ମାରଯିଷ୍ଯତି ମାଂ ଵୀରଃ ସ ମେ ମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେ ଶୂର ମୋତେ ମାରିଦେବ; ସେ ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ହେବ।
ଆଗମଂ ଚୈଵ ଲୋକଂ ସ୍ଵଂ ସ ଦୈତ୍ଯୋ ଘୋରଶାସନଃ
ସେ ଭୟଙ୍କର ଦେମନ୍ ମୋର ପରମ୍ପରା ଓ ତାଙ୍କର ଜଗତକୁ ଦଖଳ କରିବ।
ତସ୍ଯୈଵାଽଧିକୃତା ଲୋକେ ବଭୂଵୁର୍ଵିଗତଜ୍ଵରାଃ
ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ଅଧିନରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯୂଯଂ ଵନଂ ଯାତ ମହାକାଲଂ ମହେଶିତୁଃ
ତେଣୁ ତମେ ସମସ୍ତେ ମହାକାଳଙ୍କର ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଅ, ଯେଉଁଠି ମହାଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି।
ସଂଗମେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେ କର୍କରାଜୋତ୍ତରେ ତଥା
ସଂଗମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଓ କର୍କରାଜର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ,
ନୃସିଂହାଖ୍ଯଂ ପରଂ ଧାମ ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ସେଠି ନୃସିଂହ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ରହିଛି।
କୁରୁତ ସତ୍ଵରଂ ସର୍ଵେ ପୁନର୍ଲୋକାନଵାପ୍ସ୍ଯଥ
ତମେ ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କର; ପୁନି ତମେ ଜଗତକୁ ଫେରିପାରିବ।
ମହାକାଲଵନଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଯତ୍ର ଶିପ୍ରା ପଯସ୍ଵିନୀ
ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠି ଶିପ୍ରା ନଦୀ ଶୁଧ୍ଧ ଜଳରେ ବହେ,
ସ୍ନାନଦାନାଦିକଂ କୃତ୍ଵା ନୃସିଂହସ୍ଯାଽର୍ଚନଂ ତଥା
ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରି, ନୃସିଂହଙ୍କର ପୂଜା କରି,
ନୃସିଂହସ୍ଯ ସ୍ଵରୂପେଣ ହତୋ ଦାନଵପୁଂଗଵଃ 5.1.66.
ନୃସିଂହ ନିଜ ରୂପରେ ଦାନବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ।
କରେଣୈକପ୍ରହାରେଣ ହିର ଣ୍ଯକଶିପୁର୍ହତଃ
ନୃସିଂହଙ୍କର ହାତର ଏକ ଘାଏରେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ।
ତଦାରଭ୍ଯ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ମଧ୍ଯାହ୍ନୋହ୍ନୋପାସନଂ ସଦା
ସେଥିଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସଦା ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଏଵଂ ତୀର୍ଥଂ ପରଂ ଵ୍ଯାସ ଅଵଂତ୍ଯାଂ ଵିଦ୍ଯତେ ଭୁଵି
ଏଭଳି ଉଚ୍ଚତମ ତୀର୍ଥ ଭୂମିରେ ଅବନ୍ତୀରେ ଅଛି, ବ୍ୟାସ।
ଯେ କୁର୍ଵଂତି ନରାଃ ପୁଣ୍ଯାସ୍ତେ ଯାଂତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକେ ଏଠାରେ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି ପାଆନ୍ତି।
କଦାଚିନ୍ନୃସିଂହତିଥିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚୈଵ ଚତୁର୍ଦଶୀମ୍
ଯେତେବେଳେ ନୃସିଂହ ତିଥି, ଅର୍ଥାତ୍ ଚତୁର୍ଦଶୀ ଦିନ ପାଇଯାଏ,
ନୃସିଂହେଶ୍ଵରଦେଵେଶଂ ପୂଜଯେଦ୍ଯଃ ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ନୃସିଂହ ଦେବଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ରତାରେ ପୂଜା କରେ,
ତତୋଽଗସ୍ତ୍ଯେଶ୍ଵରଂ ଦେଵଂ ଯଃ ପଶ୍ଯେତ୍ଯୁସମାହିତଃ
ତାପରେ ଯେଉଁ ଭକ୍ତିରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖେ,
ଯତ୍ର ସିଦ୍ଧିଂ ପରାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ହନୁମାନ୍ପଵନାତ୍ମଜଃ
ସେଠି ପବନପୁତ୍ର ହନୁମାନ୍ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ତିଷ୍ଠତି ପରଦୈଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵକାମାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ
ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ରହିଥାନ୍ତି।
ମିତ୍ରାଵରୁଣପୁତ୍ରେଣ ସିଦ୍ଧିହେତୋସ୍ତପସ୍ଵିନା 5.1.66.
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିଜ ସାଧନା ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ନରୋ ନାରୀସମାଯୁକ୍ତଃ ସାଵିତ୍ରୀଵ୍ରତମାଚରେତ୍
ଜଣେ ପୁରୁଷ, ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ସହିତ, ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନଂ ଚ ସୌଭଗମ୍
ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଜଣେ ପୁରୁଷ ସ୍ନାନ କରି ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସପ୍ତଧାନ୍ଯସମୋପେତଂ ପଂଚରତ୍ନପରିଷ୍କୃତମ୍
ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଓ ପାଞ୍ଚଟି ମଣିରେ ସଜିତ।
ସାଵିତ୍ରୀଂ ହାଟକୀଂ କୃତ୍ଵା ଯଥାଶକ୍ତି ପରଂତପ
ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସୁନାର ସାବିତ୍ରୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିଥିବା ମହାପୁରୁଷ।
ଲଭତେ ଵିପୁଲାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ବହୁଭୋଗକରୀଂ ଶୁଭାମ୍
ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ବହୁ ସମ୍ପଦ, ଶୁଭ ଓ ଅନେକ ଭୋଗ ଦେଇଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସାଵିତ୍ରୀଵ୍ରତକୃନ୍ନାରୀ ଜାଯତେ ପତିଵଲ୍ଲଭା
ଯେ ନାରୀ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ କରନ୍ତି, ସେ ପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକା ଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵନ୍ତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଅଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ନୃସିଂହତୀର୍ଥମହିମଵର୍ଣନଂନାମ ଷଟ୍ଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଉଁଠି ହଜାର ସଂହିତାର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ, ଅବନ୍ତୀ କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମାରେ, ନୃସିଂହ ତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ନନା ନାମକ ଛଉଷଠି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଶୃଣୁ ଵ୍ଯାସ ପରଂ ତୀର୍ଥଂ ଭୁଵି ଵିଖ୍ଯାତମୁତ୍ତମମ୍
ଏ ବ୍ୟାସ, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।