ନ ଵର୍ତତେ କାଲଚକ୍ରଂ ମହାକାଲପ୍ରତାପତଃ
ମହାକାଳଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ସେଠାରେ କାଳଚକ୍ର ଚଳିତ ହୁଏନାହିଁ ।
ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରୋ ଵିମୁକ୍ତୋଽଭୂଦ୍ଗର୍ହ୍ଯଚଣ୍ଡାଲଯୋନିତଃ
ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ସେଠାରେ ନିଜ ନିନ୍ଦିତ ଚଣ୍ଡାଳ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇଥିଲେ ।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାତ୍ସର୍ଵୈସ୍ତତ୍ର ଵିଶ୍ରମ୍ଯତାଂ ସଦା
ଏହି କାରଣରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେଠାରେ ସଦା ବିଶ୍ରାମ କରିବାକୁ ଚାହିଁବା ।
ଏତତ୍ତେ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହର୍ଷେରାସ୍ତିକସ୍ଯ ଚ
ମହାର୍ଷି ଆସ୍ତିକଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ପରେ,
ଏଲାପତ୍ରଃ କଂବଲଶ୍ଚ କର୍କୋଟକଧନଂଜଯୌ
ଏଲାପତ୍ର, କମ୍ବଳା, କର୍କୋଟକ ଏବଂ ଧନଞ୍ଜୟ —
ପଦ୍ମକଶ୍ଚାର୍ବୁଦଶ୍ଚୈଵ ନାଗାସ୍ତେ ସର୍ଵ ଏଵ ହି
ପଦ୍ମକ ଓ ଅର୍ବୁଦ — ଏହି ସମସ୍ତ ନାଗମାନେ,
ତତ୍ର ରମ୍ଯାଣି ତୀର୍ଥାନି ଜାତାନି ପରମାଣି ଚ
ସେଠାରେ ମନୋହର ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ।
ମହାପୁଣ୍ଯପ୍ରଦାନ୍ଯାହୁର୍ମହାପାପହରାଣି ଚ 5.1.65.
ଏଗୁଡିକୁ ମହାପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ମହାପାପ ଦୂର କରିଥାଏ ।
ଅପ୍ସରୋଗଣସଂଘୈଶ୍ଚ ସେଵ୍ଯଂତେ ଚ ସଦା ଵରୈଃ
ଏଗୁଡିକୁ ଅପ୍ସରାମାନେ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷମାନେ ସଦା ସେବନ କରନ୍ତି ।
ଶେଷଶାଯୀ ହ୍ଯଲଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭଗଵାନ୍କମଲେକ୍ଷଣଃ
ସେଠାରେ ଶେଷ ଉପରେ ଶୟାନ, କମଳନୟନ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି ।
ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପେତି ଵିଖ୍ଯାତା ମଣିଵିକ୍ରାଂତଭୂମିକା
ଏହା ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ମଣିର ଚମକରେ ଭୂଷିତ ଭୂମି ।
ହଂସକାରଂଡକାକାଦି ପିକକୋକିଲସାରସାଃ
ହଂସ, କାରଣ୍ଡ, କାକ, ପିକ, କୋକିଳ ଓ ସାରସ ପକ୍ଷୀମାନେ ସେଠାରେ ବାସ କରନ୍ତି ।
ନିଧିରେଷ ମହାପଦ୍ମୋ ନୀଲୋତ୍ପଲସୁଗଂଧିନା
ଏହା ମହାପଦ୍ମ ନିଧି, ନୀଳପଦ୍ମର ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ।
ଯତ୍ର ସୁସଂସ୍କୃତା ନାର୍ଯୋ ଵିହରଂତି ସୁରାଂଗନାଃ
ସେଠାରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ନାରୀମାନେ, ଦେବୀମାନେ, ଆନନ୍ଦରେ ବିହାର କରନ୍ତି ।
ଯତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ଯାତି ଵୈକୁଂଠଂ ଧାମ ଶୋଭନମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଜଳସ୍ନାନ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଶୋଭାମୟ ବୈକୁଠ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ତତ୍ର ରମାସରୋ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ପରମଶୋଭନମ୍
ସେଠାରେ ରମାସର ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ।
ଏଵଂ ଵ୍ଯାସ ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ସର୍ଵପାପହରଂ ପରମ୍
ଏଭଳି, ବ୍ୟାସ, ଏହା ସର୍ବପାପ ଦୂର କରିବାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ।
ଅତ୍ର ସ୍ନାନାଦିକଂ କାର୍ଯଂ ଯତ୍ର ସଂନିହିତୋ ହରିଃ 5.1.65.
ଏଠାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏଠାରେ ହରି ଉପସ୍ଥିତ।
କିଯତ୍ପ୍ରମାଣମାତ୍ରାଂ ଚ ଯେ ଦଦତି ଵସୁଂଧରାମ୍
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଳ୍ପ ପରିମାଣ ଜମି ଦାନ କରନ୍ତି—
ଅକ୍ଷଯ୍ଯା ଲଭ୍ଯତେ ଵୃଦ୍ଧିସ୍ତେଷାଂ ଲୋକାଃ ସନାତନାଃ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଚିରକାଳୀନ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ନାଗାନାଂ ପୂଜନଂ କାର୍ଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦର୍ଶେ ଵିଧୀଯତେ
ଏଠାରେ ନାଗମାନଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଓ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଯାଂ ନାଗତୀର୍ଥମହିମଵର୍ଣନଂନାମ ପଂଚଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀ ସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡର ଅବନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟର ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଅଂଶରେ 'ନାଗତୀର୍ଥ ମହିମା ବର୍ଣ୍ନନ' ନାମକ ପଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ସର୍ଵପାପଘ୍ନଂ ନୃସିଂହସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ; ଏହା ମହାତ୍ମା ନରସିଂହଙ୍କର।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପଂ ସମୁତ୍ତରେତ୍
ସେଠାକୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ତେନେଯଂ ଵସୁଧା ସର୍ଵା ସଂପ୍ରାପ୍ତା ଚ ଦୁରାତ୍ମନା
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହୋଇଥିଲା।
ଗୌର୍ଭୂତ୍ଵାଽଶ୍ରୁମୁଖୀ ଦେଵୈର୍ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଯଯୌ
ଗାଉଁ ହୋଇ, ଅଶ୍ରୁମୁଖୀ ହୋଇ, ସେ ଦେବମାନେ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲା।
ଉଵାଚ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଵାଚା ତସ୍ଯାଃ ଶ୍ରମଂ ଵ୍ଯପୋହିତୁମ୍
ତାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସେ ମୃଦୁ ଭାଷାରେ କଥା କହିଲେ।
ଵଚୋ ଵଦାମି ତେ ତଥ୍ଯଂ ଦେଶକାଲୋଚିତଂ ତଥା
ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ସତ୍ୟ କଥା କହୁଛି, ଯାହା ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ଅନୁଯାୟୀ।
ଗାଯତ୍ର୍ଯୁପାସନା ତେନ କୃତା ସୁନିଯତାତ୍ମନା
ସେ ନିୟମିତ ମନ ଦ୍ୱାରା ଗାୟତ୍ରୀ ଉପାସନା କରିଥିଲେ।
ନ ଦିଵା ନ ତଥା ରାତ୍ରୌ ନାଂତରିକ୍ଷେ ନ ଭୂତଲେ
ନ ଦିନ ନ ରାତି, ନ ଆକାଶ ନ ପୃଥିବୀରେ—