ଭଵଭଯପରିହାରଂ ଯୋଗିନୀତ୍ରାସକାରଂ ସକଲସୁରଗଣେଶଂ ଚାରୁଚଂଦ୍ରାର୍କନେତ୍ରମ୍ 5.1.64.
ସଂସାରର ଭୟ ଦୂର କରୁଥିବା, ଯୋଗିନୀମାନେ ଭୟଭୀତ ହୁଅନ୍ତି ଯାହାକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦେବମଣ୍ଡଳର ନାୟକ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୃଷ୍ଟି।
ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ଶଂଖଗଦାଧରାଽଽଯୁଧଂ ପୀତାଂବରଂ ସାଂଦ୍ରପଯୋଦସୌଭଗମ୍
ଚାରିଟି ହାତ, ଶଂଖ, ଗଦା ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଘନ ମେଘ ପରି ଶୋଭା ଥିବା।
ଲୋକାଽଭିରାମଂ ଭୁଵନାଭିରାମଂ ପ୍ରିଯାଭିରାମଂ ଯଶସାଭିରାମମ୍
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଭୁବନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ପ୍ରିୟଜନମାନେ ଯାହାକୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ, ଯଶସ୍ୱୀ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା।
ଆଦ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମସନାତନଂ ଶୁଚିପରଂ ସିଦ୍ଧିପ୍ରଦଂ କାମଦଂ ସେଵ୍ଯଂ ଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଂ ହରିହରୈଃ ସୃଷ୍ଟ୍ଯାସହଂ ସାଧୁଭିଃ
ଆଦି ଓ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମ, ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସିଦ୍ଧି ଓ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ସେବାଯୋଗ୍ୟ, ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ହରି ଓ ହରାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ସାଧୁମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଭୈରଵାଷ୍ଟକମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରାତଃକାଲେ ପଠେନ୍ନରଃ ।। ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନନାଶନଂ ତସ୍ଯ ଵାଂଛିତାର୍ଥଫଲଂ ଭଵେତ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ଭୈରବାଷ୍ଟକ ଉଷାକାଳେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ; ଏହା ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ନାଶ କରେ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ରାଜଦ୍ଵାରେ ଵିଵାଦେ ଚ ସଂଗ୍ରାମେ ସଂକଟେତଥା
ରାଜଦ୍ୱାରରେ, ବିବାଦ ସମୟରେ, ଯୁଦ୍ଧ ଓ ସଙ୍କଟରେ।
ଦାରିଦ୍ର୍ଯଦୁଃଖନାଶାଯ ପଠିତଵ୍ଯଂ ସମାହିତୈଃ
ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ଦୁଃଖ ନାଶ ପାଇଁ ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ସଂସାରଭଯଭୀତୈଶ୍ଚ ପୂଜିତୋ ଭୈରଵୋ ଵରଃ
ସଂସାରର ଭୟରେ ଭୀତ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଭୈରବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ କାଲଭୈରଵତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁଃଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡରେ, ଅବନ୍ତୀ କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ନନ ଓ କାଳଭୈରବ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ବିବର୍ଣ୍ନନ ନାମକ ଚଉଷଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥଵରସ୍ଯାଽପି ମହିମାନଂ ଚ ସତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥର ମହିମା ମଧ୍ୟ—
ଭୂଯସ୍ତୁ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତ୍ଵତ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଦାଂ ଵର
ମୁଁ ଆଉ ଅଧିକ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କଥାଂ ପୁଣ୍ଯତମାଂ ତୁଭ୍ଯଂ ଭୁଵି ପାପହରାଂ ପରାମ୍
ତୁମେ ମୋତେ ସେହି ପବିତ୍ରତମ କଥା କହ, ଯାହା ଭୂମିରୁ ପାପ ଦୂର କରେ।
ଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ଶାପମୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ଏହାକୁ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଜନମେଜଯେନ ଦଗ୍ଧାସ୍ତେ ମୋକ୍ଷିତା ହ୍ଯାସ୍ତିକେନ ଚ
ଜନମେଜୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିବାମାନେ ଆସ୍ତିକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ।
ଜନମେଜଯସ୍ଯ ଯଜ୍ଞେସ୍ମିନ୍ଦେଵରାଜସ୍ଯ ସଂନିଧୌ
ଜନମେଜୟଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ, ଦେବରାଜଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ—
ଅସ୍ମାକଂ ଭୂତିମନ୍ଵିଚ୍ଛନ୍ଵାସସ୍ଯାର୍ଥଂ ପରଂତପ
ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି ଜାଣିବାକୁ, ନିବାସ ପାଇଁ, ହେ ଶତ୍ରୁଦଳନ।
ମହାକାଲଵନେ ରମ୍ଯେ ଯା ଵୈ କୁଶସ୍ଥଲୀ ସ୍ମୃତା
ମହାକାଳ ଜଙ୍ଗଲର ମନୋହର ସ୍ଥାନରେ କୁଶସ୍ଥଳୀ ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନ ଅଛି ।
ତସ୍ଯାଂ ହି ଦକ୍ଷିଣେ ଭାଗେ ପୂର୍ଵତୀର୍ଥଂ ସନା ତନମ୍
ସେଠାର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପୁରାତନ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥ ଅଛି ।
ଯୋଗନିଦ୍ରାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଶେତେ ବ୍ରହ୍ମ ସନାତନମ୍
ସେଠାରେ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ବିଶ୍ରାମ କରି ଚିରଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମା ଶୟାନ ଅଛନ୍ତି ।
ଲୋମଶଶ୍ଚ ମହାତେଜାସ୍ତତ୍ରୈଵ ପ୍ରତିତିଷ୍ଠତି
ସେଠାରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଲୋମଶ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି ।
ନ ଵର୍ତତେ କାଲଚକ୍ରଂ ମହାକାଲପ୍ରତାପତଃ
ମହାକାଳଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ସେଠାରେ କାଳଚକ୍ର ଚଳିତ ହୁଏନାହିଁ ।
ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରୋ ଵିମୁକ୍ତୋଽଭୂଦ୍ଗର୍ହ୍ଯଚଣ୍ଡାଲଯୋନିତଃ
ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ସେଠାରେ ନିଜ ନିନ୍ଦିତ ଚଣ୍ଡାଳ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇଥିଲେ ।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାତ୍ସର୍ଵୈସ୍ତତ୍ର ଵିଶ୍ରମ୍ଯତାଂ ସଦା
ଏହି କାରଣରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେଠାରେ ସଦା ବିଶ୍ରାମ କରିବାକୁ ଚାହିଁବା ।
ଏତତ୍ତେ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହର୍ଷେରାସ୍ତିକସ୍ଯ ଚ
ମହାର୍ଷି ଆସ୍ତିକଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ପରେ,
ଏଲାପତ୍ରଃ କଂବଲଶ୍ଚ କର୍କୋଟକଧନଂଜଯୌ
ଏଲାପତ୍ର, କମ୍ବଳା, କର୍କୋଟକ ଏବଂ ଧନଞ୍ଜୟ —
ପଦ୍ମକଶ୍ଚାର୍ବୁଦଶ୍ଚୈଵ ନାଗାସ୍ତେ ସର୍ଵ ଏଵ ହି
ପଦ୍ମକ ଓ ଅର୍ବୁଦ — ଏହି ସମସ୍ତ ନାଗମାନେ,
ତତ୍ର ରମ୍ଯାଣି ତୀର୍ଥାନି ଜାତାନି ପରମାଣି ଚ
ସେଠାରେ ମନୋହର ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ।
ମହାପୁଣ୍ଯପ୍ରଦାନ୍ଯାହୁର୍ମହାପାପହରାଣି ଚ 5.1.65.
ଏଗୁଡିକୁ ମହାପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ମହାପାପ ଦୂର କରିଥାଏ ।
ଅପ୍ସରୋଗଣସଂଘୈଶ୍ଚ ସେଵ୍ଯଂତେ ଚ ସଦା ଵରୈଃ
ଏଗୁଡିକୁ ଅପ୍ସରାମାନେ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷମାନେ ସଦା ସେବନ କରନ୍ତି ।
ଶେଷଶାଯୀ ହ୍ଯଲଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭଗଵାନ୍କମଲେକ୍ଷଣଃ
ସେଠାରେ ଶେଷ ଉପରେ ଶୟାନ, କମଳନୟନ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି ।