ପ୍ରହ୍ରାଦପୋଷକର୍ତା ଚ ସର୍ଵଦୈତ୍ଯଜନେଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ଓ ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦାନବ ଜାତିର ନାଥ।
ହେମଦୋ ହେମଭାଗୀଚ ହିମକର୍ତା ହିମାଚଲଃ
ସୁନା ଦେଇଥିବା, ସୁନାର ମାଲିକ, ହିମ ପ୍ରଦାତା, ହିମାଳୟ ପର୍ବତ।
ଲୋକାଲୋକାଂତରୋ ଲୋକୀ ଵିଲୋକୀ ଭୁଵନେଶ୍ଵରଃ
ଯିଏ ଆଲୋକ ଓ ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭୂମିର ନାଥ।
ଵିରୂପୋ ରୂପଵାନ୍ରାଗୀ ନୃତ୍ଯଗୀତଵିଶାରଦଃ 5.1.63.
ଯିଏ ନିରାକାର ହେଉଛନ୍ତି, ତଥାପି ଆକାର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଭଲପାଉଥିବା, ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ରଵିଦଂଷ୍ଟ୍ରୀ ଚ ଲଂକାହା ହାହାକାରୋ ଵରପ୍ରଦଃ 5.1.63.
ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତୀବ୍ର, ଲଙ୍କାକୁ ନାଶ କରିଥିବା, ଉତ୍ତେଜନାର କାରଣ ଏବଂ ଦୟାଳୁ ଭଲ ଦେଇଥିବା।
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞୋ ବ୍ରହ୍ମଦୋ ବହ୍ମଜ୍ଞାତା ଚ ବ୍ରହ୍ମସଂଭଵଃ 5.1.63.
ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଜାଣନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମ ଦେଇଥିବା, ବ୍ରହ୍ମ ବିଷୟରେ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ସର୍ଵସଂଗକରୋ ରାଗୀ ସର୍ଵତ୍ଯାଗୀ ବହିଶ୍ଚରଃ 5.1.63.
ସମସ୍ତ ସଂଯୋଗ ଆଣିଥିବା, ଭଲପାଉଥିବା, ସମସ୍ତ କିଛି ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା, ବାହାରେ ଘୁରୁଥିବା।
ପରାନଂଦଃ ପୁରାଣଶ୍ଚ ସମ୍ରାଡ୍ରାଜ ଵିରାଜକଃ 5.1.63.
ଉଚ୍ଚତମ ଆନନ୍ଦ, ପୁରାତନ, ସମ୍ରାଟ୍ ରାଜା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଥିବା।
ସମୁଦ୍ରମାଥକୋ ମାଥୀ ସର୍ଵରତ୍ନହରୋ ହରିଃ 5.1.63.
ସମୁଦ୍ରକୁ ମଥିଥିବା, ମଥନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ନେଇଥିବା, ଏବଂ ହରି।
ଵିଘ୍ନକର୍ତାଽପହର୍ତା ଚ ଵିଘ୍ନନାଶୋ ଵିନାଯକଃ 5.1.63.
ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଓ ଦୂର କରୁଥିବା, ବାଧା ନାଶ କରୁଥିବା, ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା।
ପୂତନାରିଃ ପଦାକାରୀ ଲୀଲାଶକଟଭଂଜକଃ 5.1.63.
ପୂତନାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ପଦଚିହ୍ନ ଛାଡ଼ିଥିବା, ଏବଂ ଖେଳିଖେଳି ଗଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗିଥିବା।
ଦିଵ୍ଯମାଲୀ ଵିମାଲୀ ଚ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତଃ 5.1.63.
ଦିବ୍ୟ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ, ଏବଂ ବନ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ସୀମଂତିକୋ ଗଦୀ ଗାଲ୍ଵୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ଦୁରାସଦଃ 5.1.63.
ମାଥାରେ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଗାଲ୍ଭ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏବଂ ଅପ୍ରାପ୍ୟ।
ଵଜ୍ରପ୍ରହରଣୋ ଵଜ୍ରୀ ଵୃତ୍ରଘ୍ନୋ ଵାସଵାନୁଜଃ 5.1.63.
ବଜ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ବଜ୍ରଧାରୀ, ବୃତ୍ରକୁ ମାରିଥିବା, ଏବଂ ବାସବଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ।
ଵିଦ୍ଯାଵାଞ୍ଜାଯତେ ଵିପ୍ରଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍ 5.1.63.
ଯିଏ ଶିକ୍ଷାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିଜୟୀ ହୁଏ।
ତୁଲସୀଵନସଂସ୍ଥାନେ ସରୋଦ୍ଵୀପେ ସୁରାଲଯେ 5.1.63.
ତୁଳସୀ ଜଙ୍ଗଲରେ, ଝିଲିକ ଦ୍ୱୀପରେ, ଦେବତାଙ୍କ ନିବାସରେ।
ଏକତଃ ସକଲା ଵିଦ୍ଯା ଏକତଃ ସକଲଂ ତପଃ 5.1.63.
ଏକପଟେ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟା, ଅନ୍ୟପଟେ ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା।
ଋତ୍ଵିଜଂ କଶ୍ଯପଂ କୃତ୍ଵା ହୋତାରଂ ଭୃଗୁସତ୍ତମମ୍ 5.1.63.
କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଏବଂ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ହୋତା କରିଥିଲେ।
ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ ଯଜ୍ଞୋ ଵୈ ଦୃଷ୍ଟୋ ମେ ଵୈ ପୁରାନଘ 5.1.63.
ହେ ପୂତାତ୍ମା, ପୁରୁଣା କାଳରେ ମୁଁ ବସୁନ୍ଧରାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ଦେଖିଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵାମନେନାଥ ବଲିର୍ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ 5.1.63.
ଏପରି କହିବା ପରେ ବାମନଙ୍କୁ, ବଳି ଏହି ଭାବରେ କହିଲେ।
ସର୍ଵପାପହରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵକାମଵରପ୍ରଦମ୍ 5.1.63.
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଭଲ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵୀରଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ବୀରମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ନାଗାନାଂ ପ୍ରଵରଂ ତୀର୍ଥଂ ସର୍ଵକାମଵରପ୍ରଦମ୍
ଏହା ନାଗମାନଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵଦୁଃଖାତିଗୋ ଭଵେତ୍
ଏହାକୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ତୀର୍ଥଂ ମୁନିଵରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏତଦ୍ଵିସ୍ତରତୋ ଵଦ
ହେ ମହାମୁନି, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଟିକୁ ବିସ୍ତାରରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କର।
କାଲଚକ୍ରକୃତାଃ କୃତ୍ଯା ଯୋଗିନୀନାଂ ଗଣାସ୍ତଦା
ସେତେବେଳେ କାଳଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ଯୋଗିନୀମାନେ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ତାସାଂ କାଲୀତି ଵିଖ୍ଯାତା ଯୋଗିନୀ ପରମୋତ୍ତମା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ 'କାଳି' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗିନୀ ଅଛନ୍ତି।
ତେନୈତେ ଚ ଵିନିର୍ଧୂତା ଦୋଷୋତ୍ପାତାଶ୍ଚ ସତ୍ତମ
ହେ ଉତ୍ତମ, ସେ ଯୋଗିନୀ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୋଷ ଓ ବିପଦଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କରାଯାଇଥିଲା।
କାଲକୃତ୍ଯାସ୍ତଦା ତେନ ଭ୍ରଂଶିତାଃ ପରମାତ୍ମନା
ତାପରେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କାଳଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ନଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିଲା।
କୋଟରୀ ତାମସୀ ମାଯା ନଵୈତା ମାତୃକାଃ ସ୍ମୃତାଃ
କୋଟରୀ ନାମକ ଅନ୍ଧକାର ମାୟାକୁ ମାତୃମାନେ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ ନାହିଁ।