ଯଜ୍ଞହର୍ତା ଯଜ୍ଞକର୍ତା ଯଜ୍ଞେଶୋ ଯଜ୍ଞଭୁଗ୍ଵିଭୁଃ
ଯଜ୍ଞ ହରିଥିବା, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଯଜ୍ଞର ନାଥ, ଯଜ୍ଞର ଭୋଗୀ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ।
ତିଗ୍ମତେଜାଶ୍ଚାଲ୍ପତେଜାଃ କର୍ମସାକ୍ଷୀ ମନୁର୍ଯମଃ
ତୀବ୍ର ତେଜ, ଅଳ୍ପ ତେଜ, କର୍ମର ସାକ୍ଷୀ, ମନୁ, ଯମ।
ଅଗ୍ନିର୍ଵାଯୁସଖୋ ଵହ୍ନିର୍ଵରୁଣୋ ଯାଦସାଂ ପତିଃ
ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁଙ୍କ ସହଯୋଗୀ, ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ, ଜଳଚରଙ୍କ ପ୍ରଭୁ।
କୁବେରୋ ଵିତ୍ତଵାନ୍ଵେଗୋ ଵସୁପାଲୋ ଵିଲାସକୃତ୍ 5.1.63.
କୁବେର, ଧନୀ, ତୀବ୍ର ଗତି, ଧନର ରକ୍ଷକ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା।
ସର୍ଵୌଷଧିକରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ନିଶାକରଦିଵାକରଃ
ସମସ୍ତ ଔଷଧିର ମାଲିକ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ନୀଲକଂଠୋ ଵୃଷୀ ରୁଦ୍ରୋ ଭାଲଚଂଦ୍ରୋ ହ୍ଯୁମାପତିଃ
ନୀଳକଣ୍ଠ, ବୃଷ, ରୁଦ୍ର, ମାଥାରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ଉମାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ।
କୃମିକୀଟୋ ମୃଗଵ୍ଯାଧୋ ମୃଗହା ମୃଗଲାଞ୍ଛନଃ
କୀଟ ଓ ପୋକ, ପଶୁ ଶିକାରୀ, ପଶୁ ହନ୍ତା, ମୃଗ ଚିହ୍ନିତ।
ସ୍ମଶାନଵାସୀ ମାଂସାଶୀ ଦୁଷ୍ଟନାଶୀ ଵରାଂତକୃତ୍
ଶ୍ମଶାନବାସୀ, ମାଂସ ଭୋଜୀ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ନାଶକ, ବରା ଦେଇଥିବା।
ସେନାନୀଃ ସେନଦେଃ ସ୍କଂଦୋ ମହାକାଲୋ ଗଣାଧିପଃ
ସେନାପତି, ସେନା ଦାତା, ସ୍କନ୍ଦ, ବଡ଼ କାଳ, ଗଣମାନ୍ୟ।
ଋଦ୍ଧିସିଦ୍ଧିପ୍ରଦୋ ଦଂତୀ ଭାଲଚନ୍ଦ୍ରୋ ଗଜାନନଃ
ସମୃଦ୍ଧି ଓ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ଦନ୍ତି, ମାଥାରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ହାତୀମୁଖ।
ପ୍ରହ୍ରାଦପୋଷକର୍ତା ଚ ସର୍ଵଦୈତ୍ଯଜନେଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ଓ ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦାନବ ଜାତିର ନାଥ।
ହେମଦୋ ହେମଭାଗୀଚ ହିମକର୍ତା ହିମାଚଲଃ
ସୁନା ଦେଇଥିବା, ସୁନାର ମାଲିକ, ହିମ ପ୍ରଦାତା, ହିମାଳୟ ପର୍ବତ।
ଲୋକାଲୋକାଂତରୋ ଲୋକୀ ଵିଲୋକୀ ଭୁଵନେଶ୍ଵରଃ
ଯିଏ ଆଲୋକ ଓ ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭୂମିର ନାଥ।
ଵିରୂପୋ ରୂପଵାନ୍ରାଗୀ ନୃତ୍ଯଗୀତଵିଶାରଦଃ 5.1.63.
ଯିଏ ନିରାକାର ହେଉଛନ୍ତି, ତଥାପି ଆକାର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଭଲପାଉଥିବା, ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ରଵିଦଂଷ୍ଟ୍ରୀ ଚ ଲଂକାହା ହାହାକାରୋ ଵରପ୍ରଦଃ 5.1.63.
ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତୀବ୍ର, ଲଙ୍କାକୁ ନାଶ କରିଥିବା, ଉତ୍ତେଜନାର କାରଣ ଏବଂ ଦୟାଳୁ ଭଲ ଦେଇଥିବା।
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞୋ ବ୍ରହ୍ମଦୋ ବହ୍ମଜ୍ଞାତା ଚ ବ୍ରହ୍ମସଂଭଵଃ 5.1.63.
ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଜାଣନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମ ଦେଇଥିବା, ବ୍ରହ୍ମ ବିଷୟରେ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ସର୍ଵସଂଗକରୋ ରାଗୀ ସର୍ଵତ୍ଯାଗୀ ବହିଶ୍ଚରଃ 5.1.63.
ସମସ୍ତ ସଂଯୋଗ ଆଣିଥିବା, ଭଲପାଉଥିବା, ସମସ୍ତ କିଛି ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା, ବାହାରେ ଘୁରୁଥିବା।
ପରାନଂଦଃ ପୁରାଣଶ୍ଚ ସମ୍ରାଡ୍ରାଜ ଵିରାଜକଃ 5.1.63.
ଉଚ୍ଚତମ ଆନନ୍ଦ, ପୁରାତନ, ସମ୍ରାଟ୍ ରାଜା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଥିବା।
ସମୁଦ୍ରମାଥକୋ ମାଥୀ ସର୍ଵରତ୍ନହରୋ ହରିଃ 5.1.63.
ସମୁଦ୍ରକୁ ମଥିଥିବା, ମଥନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ନେଇଥିବା, ଏବଂ ହରି।
ଵିଘ୍ନକର୍ତାଽପହର୍ତା ଚ ଵିଘ୍ନନାଶୋ ଵିନାଯକଃ 5.1.63.
ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଓ ଦୂର କରୁଥିବା, ବାଧା ନାଶ କରୁଥିବା, ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା।
ପୂତନାରିଃ ପଦାକାରୀ ଲୀଲାଶକଟଭଂଜକଃ 5.1.63.
ପୂତନାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ପଦଚିହ୍ନ ଛାଡ଼ିଥିବା, ଏବଂ ଖେଳିଖେଳି ଗଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗିଥିବା।
ଦିଵ୍ଯମାଲୀ ଵିମାଲୀ ଚ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତଃ 5.1.63.
ଦିବ୍ୟ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ, ଏବଂ ବନ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ସୀମଂତିକୋ ଗଦୀ ଗାଲ୍ଵୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ଦୁରାସଦଃ 5.1.63.
ମାଥାରେ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଗାଲ୍ଭ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏବଂ ଅପ୍ରାପ୍ୟ।
ଵଜ୍ରପ୍ରହରଣୋ ଵଜ୍ରୀ ଵୃତ୍ରଘ୍ନୋ ଵାସଵାନୁଜଃ 5.1.63.
ବଜ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ବଜ୍ରଧାରୀ, ବୃତ୍ରକୁ ମାରିଥିବା, ଏବଂ ବାସବଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ।
ଵିଦ୍ଯାଵାଞ୍ଜାଯତେ ଵିପ୍ରଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍ 5.1.63.
ଯିଏ ଶିକ୍ଷାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିଜୟୀ ହୁଏ।
ତୁଲସୀଵନସଂସ୍ଥାନେ ସରୋଦ୍ଵୀପେ ସୁରାଲଯେ 5.1.63.
ତୁଳସୀ ଜଙ୍ଗଲରେ, ଝିଲିକ ଦ୍ୱୀପରେ, ଦେବତାଙ୍କ ନିବାସରେ।
ଏକତଃ ସକଲା ଵିଦ୍ଯା ଏକତଃ ସକଲଂ ତପଃ 5.1.63.
ଏକପଟେ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟା, ଅନ୍ୟପଟେ ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା।
ଋତ୍ଵିଜଂ କଶ୍ଯପଂ କୃତ୍ଵା ହୋତାରଂ ଭୃଗୁସତ୍ତମମ୍ 5.1.63.
କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଏବଂ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ହୋତା କରିଥିଲେ।
ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ ଯଜ୍ଞୋ ଵୈ ଦୃଷ୍ଟୋ ମେ ଵୈ ପୁରାନଘ 5.1.63.
ହେ ପୂତାତ୍ମା, ପୁରୁଣା କାଳରେ ମୁଁ ବସୁନ୍ଧରାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ଦେଖିଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵାମନେନାଥ ବଲିର୍ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ 5.1.63.
ଏପରି କହିବା ପରେ ବାମନଙ୍କୁ, ବଳି ଏହି ଭାବରେ କହିଲେ।