ସର୍ଵସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରୋ ଦାଂତୋ ଦୀର୍ଘାଯୁର୍ଵିଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ ତତଃ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲନଯନୌ ସତ୍କୃତ୍ଯ ଚେତରେତରମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ନାଥ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଜୟୀ; ଏପରେ, ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଖୁସିରେ ଖିଲିଉଠିଲା, ସମ୍ମାନ ସହିତ ପରସ୍ପରକୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣେଇଲେ।
ପୃଚ୍ଛମାନୌ ପରଂ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ଯଂ ସୁଖାସୀନୌ ସୁରୋତ୍ତମାଃ
ଦେବମାନ୍ୟମାନେ ସୁବିଧାରେ ବସି, ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ କୁଶଳ ଖୋଜିଲେ।
ଭଗଵନ୍କେନ ପ୍ରକାରେଣ ପ୍ରଜା ମେଽନାମଯା ଭଵେତ୍
‘ଭଗବାନ, କେଉଁପରି ଉପାୟରେ ମୋର ପ୍ରଜାମାନେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ରହିପାରିବେ?’
ସର୍ଵପାପହରା ପୁଣ୍ଯା ସର୍ଵସୁଖପ୍ରଦାଯିନୀ ।। 5.1.63.
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଏଷା ବ୍ରାହ୍ମୀ ମହାଵିଦ୍ଯା ନ ଦେଯା ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍
ଏହି ହେଉଛି ବଡ଼ ବ୍ରାହ୍ମୀ ଜ୍ଞାନ; ଏହା କାହାକୁ ହେଉ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଈର୍ଷ୍ଯକାଯ ଚ ରୂକ୍ଷାଯ କାମିକାଯ କଦାଚନ
ଯିଏ ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ, କଠୋର କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାପ୍ରବଣ, ସେମାନେ କେବେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଏତଦ୍ଗୁହ୍ଯତମଂ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ଏହା ସବୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ।
ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାମସହସ୍ରଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିକରଂ ଶୁଭମ୍
ଏହା ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ହଜାର ନାମ, ଶୁଭ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଏ।
ଓଁ ଅସ୍ଯ ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁସହସ୍ରନାମସ୍ତୋତ୍ରମଂତ୍ରସ୍ଯ ମାର୍କଂଡେଯ ଋଷିଃ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦେଵତା ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ଚ୍ଛଂଦଃ ସର୍ଵକାମାଵାତ୍ଯର୍ଥେ ଜପେ ଵିନିଯୋଗଃ ସଜଲଜଲଦନୀଲଂ ଦର୍ଶିତୋଦାରଶୀଲଂ କରତଲଧୃତଶୈଲଂ ଵେଣୁଵାଦ୍ଯେ ରସାଲମ୍
ଓଁ। ଏହି ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁସହସ୍ରନାମ ଶ୍ଲୋକର ଋଷି ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଦେବତା ବିଷ୍ଣୁ, ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍, ଏହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଜପ କରାଯାଏ। ସେ ମେଘ ଭରା ଆକାଶ ପରି ନୀଳ, ଉଦାର ଚରିତ୍ର, ହାତରେ ପାହାଡ଼ ଧରିଛନ୍ତି, ବାଁଶୀର ସଙ୍ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି।
ଓଁଵିଶ୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ହଷୀକେଶଃ ସର୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵଭାଵନଃ
ଓଁ। ବିଶ୍ୱ, ବିଷ୍ଣୁ, ହୃଷୀକେଶ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।
ଅନାଦିନିଧନୋ ଦେଵଃ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵସଂଭଵଃ
ଯିଏ ଆଦି ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ସମସ୍ତକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସମସ୍ତର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ।
ଜଗଦ୍ବୀଜଂ ଜଗତ୍ସ୍ରଷ୍ଟା ଜଗଦୀଶୋ ଜଗତ୍ପତିଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ବୀଜ, ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ବିଶ୍ୱର ମାଲିକ।
ସର୍ଵାଽଽକୃତିଧରଃ ସର୍ଵଵିଶ୍ଵରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ସମସ୍ତ ଆକାର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ରୂପ ଥିବା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।
ବହୁରୂପୈକରୂପଶ୍ଚ ସର୍ଵରୂପଧରୋ ହରଃ 5.1.63.
ଯିଏ ବହୁ ରୂପ ଓ ଏକ ରୂପ, ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ହର।
ମହାର୍ଣଵୋ ମହାମେଘୋ ଜଲବୁଦ୍ବୁଦସଂ ଭଵଃ
ବଡ଼ ସମୁଦ୍ର, ବଡ଼ ମେଘ, ଓ ଜଳର ଫେଣାର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ।
ଅନଂତୋ ଵାସୁକିଃ ଶେଷୋ ଵରାହୋ ଧରଣୀଧରଃ
ଅନନ୍ତ, ବାସୁକି, ଶେଷ, ବରାହ, ଭୂମିକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା।
ହଯଗ୍ରୀଵୋ ଵିଶାଲାକ୍ଷୋ ହଯକର୍ଣୋ ହଯାକୃତିଃ
ହୟଗ୍ରୀବ, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ଘୋଡ଼ା କାନ, ଘୋଡ଼ା ଆକୃତି।
ଵିନିଦ୍ରୋ ନିଦ୍ରିତୋ ନଂଦୀ ସୁନଂଦୋ ନଂଦନପ୍ରିଯଃ
ନିଦ୍ରାହୀନ, ନିଦ୍ରାସ୍ଥ, ନନ୍ଦୀ, ସୁନନ୍ଦ, ନନ୍ଦନଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ପ୍ରଜାପତିପରୋ ଦକ୍ଷଃ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତା ପ୍ରଜାକରଃ
ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରୁଥିବା, ଦକ୍ଷ, ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟା, ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା।
ଵାମନୋ ଵାମମାର୍ଗୀ ଚ ଵାମକର୍ମା ବୃହଦ୍ଵପୁଃ
ବାମନ, ବାମ ପଥର ଅନୁସରୀ, ବାମ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ବଡ଼ ଦେହ।
ଯଜ୍ଞହର୍ତା ଯଜ୍ଞକର୍ତା ଯଜ୍ଞେଶୋ ଯଜ୍ଞଭୁଗ୍ଵିଭୁଃ
ଯଜ୍ଞ ହରିଥିବା, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଯଜ୍ଞର ନାଥ, ଯଜ୍ଞର ଭୋଗୀ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ।
ତିଗ୍ମତେଜାଶ୍ଚାଲ୍ପତେଜାଃ କର୍ମସାକ୍ଷୀ ମନୁର୍ଯମଃ
ତୀବ୍ର ତେଜ, ଅଳ୍ପ ତେଜ, କର୍ମର ସାକ୍ଷୀ, ମନୁ, ଯମ।
ଅଗ୍ନିର୍ଵାଯୁସଖୋ ଵହ୍ନିର୍ଵରୁଣୋ ଯାଦସାଂ ପତିଃ
ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁଙ୍କ ସହଯୋଗୀ, ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ, ଜଳଚରଙ୍କ ପ୍ରଭୁ।
କୁବେରୋ ଵିତ୍ତଵାନ୍ଵେଗୋ ଵସୁପାଲୋ ଵିଲାସକୃତ୍ 5.1.63.
କୁବେର, ଧନୀ, ତୀବ୍ର ଗତି, ଧନର ରକ୍ଷକ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା।
ସର୍ଵୌଷଧିକରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ନିଶାକରଦିଵାକରଃ
ସମସ୍ତ ଔଷଧିର ମାଲିକ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ନୀଲକଂଠୋ ଵୃଷୀ ରୁଦ୍ରୋ ଭାଲଚଂଦ୍ରୋ ହ୍ଯୁମାପତିଃ
ନୀଳକଣ୍ଠ, ବୃଷ, ରୁଦ୍ର, ମାଥାରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ଉମାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ।
କୃମିକୀଟୋ ମୃଗଵ୍ଯାଧୋ ମୃଗହା ମୃଗଲାଞ୍ଛନଃ
କୀଟ ଓ ପୋକ, ପଶୁ ଶିକାରୀ, ପଶୁ ହନ୍ତା, ମୃଗ ଚିହ୍ନିତ।
ସ୍ମଶାନଵାସୀ ମାଂସାଶୀ ଦୁଷ୍ଟନାଶୀ ଵରାଂତକୃତ୍
ଶ୍ମଶାନବାସୀ, ମାଂସ ଭୋଜୀ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ନାଶକ, ବରା ଦେଇଥିବା।
ସେନାନୀଃ ସେନଦେଃ ସ୍କଂଦୋ ମହାକାଲୋ ଗଣାଧିପଃ
ସେନାପତି, ସେନା ଦାତା, ସ୍କନ୍ଦ, ବଡ଼ କାଳ, ଗଣମାନ୍ୟ।
ଋଦ୍ଧିସିଦ୍ଧିପ୍ରଦୋ ଦଂତୀ ଭାଲଚନ୍ଦ୍ରୋ ଗଜାନନଃ
ସମୃଦ୍ଧି ଓ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ଦନ୍ତି, ମାଥାରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ହାତୀମୁଖ।